معماری

آزمایش RPR

آنتی ژن RPR یک سوسپانسیون کاردیولیپین حاوی ذرات بسیار ریز شارکول است. این آنتی ژن یک آنتی بادی ضد چربی را شناسایی می کند که به آن رآژین می گویند. رآژین در بیماران سیفلیسی و نیز گاهی در سرم بیماران مبتلا به دیگر بیماریهای حاد یا مزمن یافت می شود. هر گاه نمونه ای حاوی رآژِین ها باشد، یک فلوکولاسیون آنتی ژن بوجود می آید که ذرات شارکول را کواگول کرده و کلامپهای سیاه به اندازه های مختلف بر حسب تیتر آنتی ژن بوجود می آورد. با نمونه های فاقد رآژین هیچ واکنشی پدید نمی آید و یک سوسپانسیون یکنواخت خاکستری رنگ بر جا می ماند.
معرفها و اجزاء کیت: سوسپانسیون آنتی ژن RPR، ویال تقسیم کننده آنتی ژن، سر سوزن که هر قطره آن معادل 16/0 میلی لیتر است. پیپت برای انتقال و هم زدن سرم یا پلاسما، اسلاید
احتیاط: نمونه باید از بیمار در حالت ناشتا گرفته شود. سرمهای لیپیک ممکن است واکنش کاذب نشان دهند. با نمونه واضحاً همولیز شده آزمایش انجام نشود. نمونه های آلوده دور انداخته شوند. نیازی به غیر فعال کردن سرم نیست.
تهیه آنتی ژن:
– ویال حاوی آنتی ژن را قبل از مصرف به خوبی تکان دهید . از تکان های شدید اجتناب گردد.
– سوزن را به ویال تقسیم کننده متصل نموده و به آرامی مقدار مورد نیاز آنتی ژن را بداخل ویال پلاستیکی بکشید.
– هر بار پس از پر نمودن ویال پلاستیکی شماره lot و تاریخ انقضاء آنتی ژن و تاریخ پر نمودن ویال را بر روی آن ثبت نمائید.
جمع آوری نمونه:
1- سرم از سانتریفوژ خون تازه لخته شده تهیه گردد. اگرچه حرارت ندیده می تواند استفاده شود ولی می توان سرم را به مدت 30 دقیقه و در 56 درجه سیلسیوس حرارت داد. در زمان انجام آزمایش درجه حرارت نمونه باید معادل درجه حرارات اتاق 30-20 درجه سیلسیوس باشد.
چنانچه آزمایش بلافاصله انجام نمی گیرد نمونه را می توان تا 48 ساعت در 8-2 درجه سیلسوس نگهداری کرد.
2- پلاسما: نمونه انتخابی جهت انجام این تست سرم است، هرچند می شود از پلاسما نیز استفاده نمود.
– پلاسما را از خون تازه حاوی ماده ضد انعقاد، ( EDTA، هپارین، اگزالات پتاسیم، سدیم فلوراید) تهیه نمائید. دقت شود که ماده ضد انعقاد آن بیش از اندازه نباش به خصوص در مورد اگزالات پتاسیم و سدیم فلوراید که ممکن است باعث نتایج کاذب گردند.
– از مایع مغزی نخاعی استفاده نشود.
– از آزمایش نمونه های مشخصاً آلوده، شدیداً همولیز شده، کدر یا شیری رنگ (Cjylous) خودداری گردد.
روش کیفی:
– دمای سوسپانسیون آنتی ژن RPR ، کنترلها را به دمای اتاق برسانید 30-20 درجه سیلسوس و سر سوزن را به ویال پلاستیکی متصل نمائید.
– قبل از انجام هر سری آزمایش بهتر است با کنترلهای مثبت و منفی ابتدا آنتی ژن را آزمایش نمایئد.
– با استفاده از پیپت پلاستیکی منتقل کننده یک قطره از نمونه را در یک خانه اسلاید قرار دهید. در هنگام مصرف پیپت اتوماتیک قطره باید معادل 50 میکرولیتر باشد.
– با استفاده از انتهای پهت پیپت پلاستیکی نمونه را در سطخ خانه اسلاید پخش نمائید.
– پیپت پلاستیکی را دور بیاندازید.
– ویال پلاستیکی خاوی آنتی ژن RPR (متصل به سر سوزن) را به آرامی تکان دهید و در یک وضعیت عمودی نسبت به سطح اسلاید نگهداری و اجازه دهید یک قطره آزاد از آن (معادل 16 میکرولیتر) بر روی سرم بچکد.
– آنها را مخلوط نکنید:
– اسلاید را به مدت 8 دقیقه و به وسیله یک روتاتور با 100 دور در دقیقه بچرخانید.
– پس از این مدت اسلاید را برداشته و به آهستگی حرکت دهید و آن را در زیر نور لامپ بررسی نمائید.
– پس از پایان آزمایش ها سر سوزن را با آب مقطر شسته اجازه دهید بتدریج در دمای اتاق خشک شود. بر روی آن دستمال نکشید زیرا لایه سیلیکون سطح آن را از بین می برد. درب ویال را بسته و در 8-2 درجه سیلسوس قرار دهید.
تفسیر نتایج:
1- فعال یا مثبت (Reactive) بصورت کلامپهای واضح سیاه است ( که ممکن است به درجات مختلف از ضعیف، متوسط تا شدید دیده شود.)
2- غیر فعال یا منفی ( NotReactive) در سطح اسلاید سوسپانسیون خاکستری یکنواخت دیده می شود.
هر نوع فلوکولاسیون خفیف اما مشخص نیز باید به عنوان فعال(Reactive) یا مثبت گزارش شود.
نتایج مثبت می تواند دلیلی بر عفونت فعلی یا گذشته باترپونم پاتوژن باشد.
نتایج منفی همراه با فقدان علائم بالینی سیفیلیس ممکن است دال بر عفونت درمان شده یا عدم وجود عفونت باشد.
روش کمی:
جهت انجام آزمایش به روش کمی، سرم را به وسیله نرمال سالین به صورت سریال با نسیت 2/1 رقیق نموده و تست نظیر روش ذکر شده در بالا مجددداً تکرار نمائید. چنانچه رقت 6/1 سرمی مثبت باشد برای تهیه رقت های بالاتر از آن از سرم منفی که با نرمال سالین به صورت 50/1 رقیق شده است استفاده گردد.
محدودیت های روش:
گاهی یک واکنش پروزون (کامل یا نیمه مهار شده) با سرمهای رقیق نشده ممکن است دیده شود. تمام نمونه هایی که به هر میزان در روش کیفی مثبت یا فعال باشند باید مجدداً با روش کمی آزمایش شوند.
یک تست منفی یا غیر فعال RPR عفونت نهفته سیفیلس را رد نمی کند. نتایج منفی ممکن است در مرحله ابتدایی سیفیلس اولیه، سیفیلیس ثانویه به علت پدیده پروزون و در بعضی موارد سیفیلس تاخیری مشاهده گردد.
2- نتایج مثبت تست RPR جهت تایید وجود بیماری سیفلیس باید با یک تست ترپونمال نیز تایید شوند مگر بیماربانی که علائم و نشانه های دیاگنوستیک بیماری سیفلیس را دارا هستند

پاسخ دهید