معماری
سلول های th

سلول TH22،TH17،TH9،TH2،TH1

کشف: در سال 1986، Coffman و  Mosmann بر اساس الگوی تولید سایتوکاین توسط سلول‌های T در محیط کشت، این سلول‌ها را به دو گروه TH1 و TH2 تقسیم کردند.

فنوتیپ: در سطح این سلول‌ها TCRαβ، CD3، CD4، IL-12R، IFN-ᵧR، CXCR3، CD26، LAG-3، CCR5 وجود دارد.

سایتوکاین‌های محرک: IL-12، INF-ᵧ، همچنین IL-18، IFN-α/β، IL-2، IL-27

سنسورها: STAT-1 و STAT-4

فاکتور نسخه برداری اصلی: T-bet

سایر فاکتورهای نسخه برداری: Hlx، Runx3، Ets family، Eomes

سایتوکاین اصلی تولیدی: IFN-ᵧ

سایتوکاین مهارکننده ی تولید این سلول: IL-4

عملکرد: TH1 با تولید IFN-ᵧ موجب افزایش فاگوسیتوزتوسط MQها شده و با اثر بر لنفوسیت‌های B سبب  تولید IgG (که موجب آپسونیزه شدن میکروب‌ها برای فاگوسیتوز می‌شوند) می‌شود.
این سلول‌ها همچنین با تولید TNF باعث فعال شدن نوتروفیل‌ها و پیشبرد التهاب می‌شوند.

بیماری‌ها: اعتقاد بر این است که مکانیسم اصلی در آرتریت روماتوئید، مالتیپل اسکلروزیس، دیابت نوع یک، پسوریازیس و سایر بیماری‌های خودایمن واکنش سلول‌های T با آنتی‌ژن‌های خودی و آزادسازی سایتوکاین‌های التهابی است.
باکتری‌های داخل سلولی از قبیل مایکوباکتریوم توبرکلوزیس باعث القای قوی پاسخ سلول‌های T و MQها می‌شوند که در نتیجه آن التهاب گرانولوماتوز و فیبروز ایجاد می‌گردد. التهاب و فیبروز ممکن است موجب تخریب وسیع بافتی و نقص عملکرد شود. واکنش‌های کلاسیک التهابی با واسطه سلول T حساسیت شدید تأخیری (DTH) نام دارد. DTH واکنش التهابی آسیب رسانی با واسطه سایتوکاین‌هاست که در اثر فعال شدن سلول‌های T بویژه TCD4+ رخ می‌دهد. واکنش از آن جهت تأخیری نامیده می‌شود که طی 24 تا 48 ساعت پس از واکنش با آنتی‌ژن رخ می‌دهد.

گرچه DTH بطور سنتی واکنش آسیب زا با واسطه TH1 است اما سایر سلول‌های T نیز ممکن است سبب التهاب شوند.

 

سلولTh2

کشف
در سال 1986،برای اولین بار Coffman و Mosman بر اساس پروفایل سایتوکاینی تولید شده توسط سلول های T در محیط کشت،این سلول ها را به دو دسته Th1 و Th2 تقسیم کردند.

فنوتیپ
در سطح این سلول هاCCR3، CCR4، CCR8 ، IL-33R ، IL-4R ، CD45RO ، CD40L  وجود
دارد.

تمایز
سایتوکاین های IL-4 ، IL-2، IL-25 و IL-33 در تمایز سلول T بکر به سمت Th2 نقش دارند اما مهم ترین سایتوکاین IL-4 می باشد.
متعاقب اتصال IL-4 به رسپتور خود، فاکتور نسخه برداری STAT6 و سپس GATA3 فعال شده و سلول T بکر به سمت Th2 تمایز می یابد.

عملکرد
سایتوکاین های IL-4 و IL-13 سبب شکل گیری ماکروفاژهای M2 میشوند.
سایتو کاین  IL-13 موجب افزایش ترشح موکوس میشود.
تحت تاثیر Th2، سلول B در انسان IgG4 و IgE تولید میکند.
مهمترین نقش  این سلول دفاع در برابر انگل ها و پارازیت هاست.

بیماری
سلول Th2 در ایجاد بیماری هایی نظیر آلرژی، آسم ، اگزما،پمفیگوس ولگاریس، پمفیگوس پمفیگوئید، درماتیتیس هرپتیفرمیس و اپیدرمولیزیز بلوزا دخیل می باشد.

 

سلول‌ TH9

تاریخچه: در سال 2008 اولین بار آقایان Veldhoen و Dardalhon برای Subset از سلول Th که مشخصا سایتوکاین IL9  را تولید می کند، نام  TH9قرار دادند.

تعریف:با توجه به اینکه سلول های TCD4+ در پاسخ به محیط که  شامل سایتوکاین و تعامل رسپتورلیگاند در تماس سلول-سلول می‌باشد؛به یک زیر رده خاص تمایز پیدا می‌کند؛ IL4 و TGFβ باعث تمایز سلول Th به  TH9 می‌شود. IL1 , IL-6, IL-21, type I interferons نیز می‌تواند باعث تحریک تمایز TH9 می‌شود در حالی که IFNγ بیان IL9 را توسطTH9  مهار می‌کند.

فاکتورهای مهم رونویسی : به طور کلی STAT6 و PU.1 و IRF4 و GATA3 از فاکتورهای مهم رونویسی این سلول اند که STAT6  و IRF4 و GATA3 در مسیر سیگنالینگ IL4 و PU.1 در مسیر سیگنالینگ TGFβ فعال می‌شوند.

سایتوکاین های تولیدی : سایتوکاین‌های IL 9, IL10 ,IL21 توسط TH9 تولید می ‌شود. اما سایتوکاین‌های IL-4, IL-5, IL-13 توسط این زیرده تولید نمی‌شود.
با توجه به اینکه این سلول ها قادر به تولید IL9 , IL10 هستند سوالات زیادی در مورد عملکرد آنها به عنوان proinflammatory or regulatory مطرح است.

عملکرد:
– از طریق ترشح سایتوکاین IL 9 بر روی سلول های B باعث تولید آنتی بادی IgG1, IgG2a, IgG2b, IgE در موش می‌شود.
– از طریق ترشح سایتوکاین IL 9 باعث تکثیر ماست سل ها و ترشح سایتوکاین از آنها می‌شود.
– با توجه به اینکه بر روی سلول های اندوتلیال ریه  IL9R وجود دارد، Th9 باعث ترشح موکوس این سلولها از طریق IL9 می‌شود.

بیماری: Th9 در بیماری‌های عفونت با کرم روده و سرطان ملانوما نقش مهمی در کنترل بیماری دارند.
درعفونت با کرم روده ای با اثر بروی سلول‌های اپی‌تلیال باعث تحریک تولید موکوس و انقباض عضله صاف روده می‌شود. همچنین باعث افزایش تجمع سلول‌های ایمنی ذاتی و فعال‌سازی آنها مانند ماست سل می‌شود.
در سرطان ملانوما Th9  از طریق سایتوکاین IL9 باعث تحریک ماست‌سل ها و با کمک بیان CCR6 باعث افزایش فراخوانی لکوسیت‌ها به بافت توموری می‌شود. TH9 از طریق سایتوکاین IL21 باعث افزایش خاصیت ضد توموری CTL و NK می‌شود.Th9 همچنین از طریق سایتوکاین IL3 باعث بقا بیشتر DC و درنتیجه فعال شدن بیشتر T CD4+ می‌شود.
سلول‌های TH9 می توانند سلول های حیاتی برای پاسخ ضد توموری باشند.

در بیماری هایی مانند آسم و آلرژیک TH9 دارای نقش پاتوژنیک هستند.
در آسم TH9 با افزایش تولید IGE ، افزایش پاسخ‌های TH2، فراخوانی بیشتر سلول‌های ذاتی مانند EOS و ماست سل ، تخریب کلاژن، تحریک هاپیرپلازی عضله صاف و ترشح موکوس باعث شدت یافتن آن می‌شود.
در بیماری اولسراتیوکولیت Th9 از طریق فعال کردن پاسخ های TH باعث آزادسازی بیشتر TNF و IL1 می‌شود که بر روی سلول‌های اپی‌تلیال تاثیر می‌گذارد و همچنین باعث مهار ترمیم و تکثیر سلول های اپی‌تلیال می‌شود. TH9 همچنین از طریق ترشح سایتوکاین IL9 نفوذپذیری سلول‌های اپی‌تلیال را افزایش می‌دهد.
سوالات بسیار زیاد دیگری در مورد محل و چگونگی تولید این سلول‌ها، نحوه مهاجرت آنها و تبدیل به سلول های افکتور و خاطره وجود دارد.

 

سلول Th17

کشف
نقص در تولید IL-23 موجب عدم ابتلا موش ها به EAE می شود. با بررسی های بیشتر مشخص گشت که IL-23 موجب تمایز سلول هایی می شود که سایتوکاین IL-17 تولید می کنند و به همین دلیل این سلول ها را Th17 نامیدند.

فنوتایپ
علاوه بر مارکر های رایج سلول های CD4+ این سلول ها IL-1R، IL-6Rα، IL-21R، IL-23R، CCR4، CCR6، ICOS  و طیف گسترده ای از مارکر های دیگر را بر سطح خود بیان می کنند.

تمایز
سایتوکاین IL-6 در همراهی با TGF-β نقش مهمی در تمایز این سلول ها دارد. همچنین IL-23 در تمایز و تعهد سلول های TCD4 به سلول های Th17 نقش برجسته ای دارد.

فاکتور نسخه برداری اصلی
RORɣt و STAT3 از مهم ترین فاکتورهای نسخه برداری تمایز این سلول ها هستند.
نکته: TGF-β موجب افزایش رونویسی از ژن های STAT3 و FOXP3 می شود. اما در حضور IL-6 رونویسی از STAT3 غالب شده و سلول های TCD4 بکر به Th17 تمیز می یابند.

سایتوکاین های اصلی
اصلی ترین سایتوکاین تولیدی از این سلول IL-17 می باشد. همچنین سایتوکاین های IL-21، IL-22، IL-24 و … را نیز تولید و ترشح می کند.

عملکرد
اصلی ترین وظیفه ی این سلول ها حفاظت از سطوح اپی تلیال در برابر عفونت های قارچی و باکتریایی است.

بیماری ها
اختلال در عملکرد این سلول ها با پاتوژنز بسیاری از بیماری ها ارتباط مستقیم دارد. یکی از مشخص ترین بیماری های مرتبط با این سلول ها Hyper IgE Syndrome (HIES) یا همان سندرم جاب می باشد که در سرم این افراد IgE افزایش می یابد. بیماران مبتلا به سندرم جاب از عفونت های راجعه که عموما در پوست و ریه رخ می دهند رنج می برند.

سلول Th22

کشف
در سال 2009محققین مرکز تحقیقات سلامت آلمان و مرکز‌تحقیقات آلرژی این نوع جدید از سلولها را کشف کردند که می تواند از بدن در برابر التهاب محافظت کند و همچنین در ترمیم بافت نقش دارد.

فنوتیپ
مارکرهای آن شامل CD3,CD4,CD26,CD90,IL-23R,FGFR,PDGFR,CCR4,CCR6,CCR10,CXCL9,CXCL10,CXCL11می باشد. سایتو کاین های القا کننده آن IL-6,TNF-α و مهارکننده آن  TGF-βمی باشد.

سایتوکاین ها
IL-22,IL-13,FGF,CCL15,CCL17,TNF-α

عملکرد

1.توانایی بیان فاکتور های کمپلمان مثل C1s,C1r,CFB و بیان TLR3,TLR6,و ژن S100و دیفنسین در پاسخ به IL-22

2.توانایی به راه انداختن ایمنی ذاتی و اکتسابی با القای NKوTcell از طریق IL-15,IL-7در کراتینوسیت
ها

3.نقش دوگانه در ایمنی پوستی دارد: الف-محافظت و بازسازی پوست
ب-افزایش بیان TNF-α و ایجاد محیط التهابی در طول پاسخ ایمنی پوست

4.توانایی تنظیم پاسخ اپیدرمال پوست در بیماری های التهابی و می تواند به عنوان تارگت درمانی در کنترل بیماری های التهابی پوست باشد.

بیماری

الف-در پروسه ترمیم زخم در کراتینوسیت ها در بیماری های التهای پوست مثل پسوریازیس ،اگزمای اتوپیک و درماتیت تماسی  با ترشح FGF نقش دارد.
ب-بر روی سلولهای اپی تلیال و مزانشیمال اثر گذاشتع و در پشرفت التهاب پوست نقش دارد.
ج.تومورژنزیس
د.دفاع در برابر کلبسیلا و نومونیا

پاسخ دهید