معماری

آزمایش مونو تست

شیوه انجام مونو تست

ام آزمایش

منو تست

نام انگلیسی تست

Heterophile antibody titer

مخفف انگلیسی تست

Mono

نام فارسی تست

تیتر آنتی بادی هتروفیل

نام های متعارف دیگر

Mononucleosis spot test; Mononuclear heterophile test; Heterophile antibody test; Monospot

روش انجام

آمادگی بیمار

آمادگی خاصی لازم نیست

زمان نمونه گیری

محدوده مرجع (نرمال رنج) وابسته به جنس زن/مرد

نوع نمونه

نمونه خون از ورید بازو

بهترین زمان نمونه گیری

علت درخواست تست

این تست برای تشخیص و کمک به تشخیص مونونوکلئوز عفونی است.
هنگامی که شخص، به ویژه فرد نوجوان، علائم مونونوکلئوز شامل تب، سردرد، گلودرد، غدد متورم در گردن یا زیر بغل، و ضعف و خستگی مداوم دارد، درخواست می شود.

توضیح راجع به تست

مونونوکلئوز و یا مونو، به عفونت ناشی از ویروس اپستین بار (EBV) منسوب می شود. عفونت توسط مجموعه ای خاص از علائم که اغلب بر نوجوانان تأثیر دارد مشخص می شود. افرادی که مونو دارند اغلب علائمی مانند تب، گلودرد، غدد متورم و خستگی دارند. همچنین بسیاری از آنها طحال و عده ای از آنها کبد بزرگ شده دارند. علائم عفونت معمولا حدود یک ماه پس از عفونت بوجود می آیند و ممکن است چند هفته باقی بمانند. خستگی ممکن است برای چندین ماه باقی بماند. مونو معمولا یک بیماری خود محدود شونده است و علائم بدون هیچ گونه درمان خاصی برطرف می شود.
تست مونو آنتی بادیهای هتروفیل را تشخیص می دهد که توسط بدن در پاسخ به عفونت EBV ساخته می شوند. این پروتئین ها خاص EBV نیست، اما زمانی که در نوجوانان همراه با علائم مونو یافت می شوند، به تشخیص مونونوکلئوز عفونی کمک می کنند.
اگر VCA – IgM منفی است، اما بقیه و آنتی بادی EBNA مثبت هستند، پس احتمالا فرد عفونت قبلی EBV داشته است. اگر فرد بدون علامت است و VCA – IgG منفی است، پس قبلا در معرض EBV قرار نداشته، اما مستعدعفونت است. به طور کلی، مقدار رو به افزایش VCA – IgG نشان دهنده عفونت EBV فعال است، در حالی که مقادیر رو به کاهش آن، نشان دهنده عفونت اخیر EBV است که در حال برطرف شدن است.

در چه شرایطی تست افزایش می یابد

در افراد مبتلا به لنفوم، لوپوس و برخی از سرطانهای دستگاه گوارش، مثبت می شود.

در چه شرایطی تست کاهش می یابد

اکثر شیرخواران و خردسالان آنتی بادیهای هتروفیل را نمی سازند، بنابراین آزمایش مونو آنها منفی است، حتی زمانی که با EBV آلوده شده اند.
آنتی بادی های هتروفیل پس از هفته چهارم بیماری کاهش می یابند، و آزمون مونو با برطرف شدن عفونت، منفی می شود.

تست های تکمیلی

Epstein-Barr virus (EBV) antibodies; Complete blood count (CBC); Strep test; TORCH screen; CMV; CSF analysis; Blood smear

طریقه جمع آوری نمونه

نمونه خون از طریق فروبردن سوزن داخل ورید بازو به دست می آید

تشخیص های افتراقی

آمادگی لازم جهت انجام تست

تداخلات دارویی

اطلاعات تکمیلی

اگر آزمون مونو در ابتدا منفی باشد اما پزشک هنوز مشکوک به مونو است، می تواند تکرار آزمایش را در یک هفته یا بیشتر درخواست نماید به منظور بررسی این که آنتی بادیهای هتروفیل گسترش یافته اند و / یا یک یا چند آنتی بادی EBV را درخواست نماید برای کمک به تایید و یا رد وجود عفونت فعلی EBV.
اگر کسی تست مونو مثبت افزایش تعداد گلبول های سفید خون، لنفوسیت های واکنشی و علائم مونو دارد، دارای مونونوکلئوز عفونی است.
افراد با تست منفی مونو و تعداد کم یا نبود لنفوسیت های واکنشی، ممکن است توسط میکروارگانیسم هایی که باعث علائم شبیه مونو نظیر سیتومگالو ویروس (CMV) و یا توکسوپلاسموز می شوند، آلوده شده باشند. اگر عفونت در طی بارداری رخ دهد، تعیین علت مهم است، چون برخی از عفونت های شبیه مونو، اما نه عفونت EBV، با عوارض بارداری و آسیب به جنین همراه هستند. شناسایی عفونت گلو نیز مهم است، هر زمان که موجود باشد، چون به درمان سریع با آنتی بیوتیک نیاز دارد.

 

پاسخ دهید