معماری
اسطوخودوس

اسطوخودوس

اسطوخودوس کلمه یونانیست، یعنی حافظ الروح، در دری شاه سپرم و در عربی انس الروح میگویند.
اسطوخودوس در اکثر حصه های افغانستان خصوصاً در پنجشیر، نجراب، جاجی، و بیشتر در سالنگها و غوربند بصورت خودروکنار انهار پیدا میشود.
اسطوخودوس گیاهیست از خاندان لوندر، گلهایش برنگ سفید بنفش و طعم تلخ ، تخمهایش شبیه ارزن، کوچک و زرد میباشد و در حصه های مرطوب میروید.
اگر از قسمت های مختلف آن گرفته توسط دست مالش داده شود، بوی مخصوص کافور بمشام میرسد، تقریباً از هر(۱۶۰) کیلوگرام آن یک کیلوگرام اسانس بدست میآید، اسانس آن برنگ زرد بوده بوی کافور میدهد.
از قدیم تا امروز استعمال عطر و محلول زیبائی اسطوخودوس مروج است یونانیها و رومیان برای زیبائی جلد خود، حین استحمام از عرق لاوندر (اسطوخودوس) زیاد تر استفاده میکردند.
رومیان برای معطر ساختن اطاق از چند قطره عطر اسطوخودوس که بالای آتش میریختند، از ابتلأ زکام و سرما خوردگی جلوگیری میکردند.
ملکه زیبائی یونان و کلو پاترا ملکه سرزمین نیل، هر روز خود را با مخلوط عطر لاوندر، بشیره اسطوخودوس و زنبق مالش میدادند، و قشنگی، لطافت، و زیبائی، جلد و روی خود را مرهون عطر لاوندر میدانستند.
(ویلیام تورنر) گیاه شناس مشهور، در کتاب خود نوشته است هرگاه شخصی بوقت خواب، گل اسطوخودوس را در کلاه شب پوشک خود بگذارد از سر دردی و سرما خوردگی محفوظ، مغزش را تقویت میکند. گلهای اسطوخودوس، در برج جوزا بصورت پندک میباشد که مردم بقسم دسته جمع نموده، در سقف خانه خشک میکنند.
علم جدید بعد از تحلیل و تجزیه استعمال گل و عرق اسطوخودوس، این گیاه را مفید خوانده و نظریات قدما را تصدیق و تائید نموده اند.

اسطوخودوس
بوعلی سینا راجع به اسطوخودوس در کتاب خود چنین نوشته است: عطر این گیاه خاصیت قوی خواب آور داشته، مخدر است، حساسیت را کم و درد را تسکین میدهد، کم کننده غم و اندوه است.
خوردن اسطوخودس باعسل، مقوی و ادرار آور است. مانع رعشه و سرگیچی شده و امراض مالخولیا، صرع، جنون، فراموشی، واسواس و تشنج را درمان میکند و هم مانع جاری شدن آب بینی که از ریزش عارض شده باشد میگردد.
برای مداوای امراض متذکره، مربای گل اسطوخودوس با عسل و یا بوره بیشتر مؤثر است، که در هر خوراک مقدار یک گرام ازگیل در آن افزود شود.
اسطوخودوس شامل لینالول، بورنتول، کامفر، سینتول وغیره میباشد.
خواص داروئی آن زیاد کننده تر شحات صفر است. اسانس آنرا در صابون سازی و لوشنهای دفع حشرات بکار میبرند. هرگاه ۴ الی ۸ گرام اسطوخودوس دریک لیتر آب مانند چای دم داده شود و از آن روزانه ۲-۳ پیاله خورده شود برای معالجه ضعف اعصاب، سوء هضم، نفخ شکم، کم خونی مفید خوانده شده است.
مربای اسطوخودوس، هرگاه هر شب بقدر یک قاشق خورده شود امراض سودا، واسواس و غم را ذایل میسازد. آشامیدن آنرا همراه سکنجبین، برای صرع (بیماری عصبی) مجرب دانسته اند.
آشامیدن یک گرام آنرا به تنهائی جهت رعشه، طبخ آنرا باعسل جهت مالیخولیا و جنون و نیسان، در کتاب اکسیرالاعظم اطبای یونانی مفید ومجرب دانسته اند. توسط اسطوخودوس، میتوان آنژین، آسم، قولنج، سیاه سرفه، نقرس، گریپ، اختلالات عصبی، ترشحات سفید مخصوص خانمها سرگیچی وغیره را درمان کرد.

معالجهء نفس تنگی (آسم) توسط اسطوخودوس:
۱۰ گرام گل اسطوخودوس بداخل یک لیتر آب جوش داده و ۱۲ دقیقه دم داده شود، پس از شرین ساختن باعسل، صبح، چاشت شام برای رفع و آرامش سرفه های آسم و نفس تنگی، نوشیده شود.

معالجه آنژین توسط اسطوخودوس:
۲ الی ۵ گرام اسطوخودوس را در یک لیتر آب جوش انداخته ۱۰الی ۱۵ دقیقه گذاشته شود که دم بخورد. بعد روزانه سه پیاله برای رفع درد های گلو، آنژین، و رم حنجره، گرفتگی صدا و ورم تا نسلها نوشیده شود.

درمان اختلالات عصبی اسطوخودوس:
ده گرام گل اسطوخودوس بداخل یک لیتر آب جوش (۲۰) دقیقه دم داده شود بعد از گذشتاندن صافه با عسل شرین گردد. هرگاه ازین محلول روزانه دو پیاله چاشت و شام خورده شود، برای عصبانیت مؤثر و هم خواب عمیق می آورد.

درمان ترشحات سفید خانمها با اسطوخودوس:
۱۵ گرام گل اسطوخودوس در یک لیتر آب جوش انداخته، دم داده و صاف شود، و توسط انژکسیون مخصوص شستشو گردد.
هرگاه این عملیه صبح و شام اجرا گردد، ترشحات قطع خواهد شد.

معالجه سرگیچی با اسطوخودوس:
نوشیدن دم کرده ۲ الی ۵ فیصد گل اسطوخودوس برای رفع سرگیچی گلو دردی، آنژین، ورم حنجره، گرفتگی صدا مفید ثابت میگردد.
معالجه سیاه سرفه با اسطوخودوس:
نوشیدن یک الی یک ونیم فیصد گل خشک اسطوخودوس روزانه سه پیاله برای رفع سیاه سرفه مفید ثابت میگردد.
اسطوخودوس یا: شاه اسپرم- شاه اسپرم رومی – لاواندر.

پاسخ دهید