گیاه بابا آدم یا آراقیطون (خواص و فواید،روش مصرف)

گل آپارتمانی بابا آدم,خواص گیاه بابا آدم برای لاغری,عصاره ریشه بابا آدم,خرید روغن بابا آدم,عکس ریشه بابا آدم,درخت بابا آدم,گیاه بابا آدم یا زردان,گیاه بابا آدم و فناوری
آراقیطون از جنس گیاهان دوساله است که معمولا به آراقیطون خاربن معروف اند و از تیره ی آستراسه است. زاده ی جهان کهن، گونه های مختلف این گیاه بطور گسترده در سرتاسر جهان شناسانده شده اند

باباآدم (greater burdock)
گیاهان از جنس آراقیطون دارای برگ های سبز تیره ای اند که تا طول 28 اینچ (71 سانتی متر) رشد می کنند. این برگ ها معمولا بزرگ، ضخیم و بیضی شکل اند اما برگ های پایین تر به شکل قلب اند. قسمت تحتانی آنها پرزدار ست.
ساقه ی برگ ها معمولا فرورفته دارند. گونه های آراقیطون عمدتا از جولای تا اکتبر گل می کنند.
در حوالی ماه آگوست هنگامی که شبدر روبه افول است و روئینه ی زرین هنوز شکوفه نکرده است گل های باباآدم گرده و شهد موردنیاز زنبورهای عسل را تامین می کنند.

ریشه های گیاه باباآدم ، در میان سایر گیاهان ، توسط لاروِ Ghost Moth (هپالیده هوموملی) خورده می شود. پولک بالانی از قبیل بید دم سیاه، کلئوفوراپاری پنلا (Coleophoraparipennella، بیدی از تیره ی کولئوفوریده )، کلئوفوراپری بنادری (Coleophoraperibenanderi، بیدی از تیره ی کولئوفوریده )، گوتیک، Lime-speck Pug (بیدی از تیره ی بزرگ بالان)و Scalloped Hazel. (بیدی از تیره ی بیدهای بزرگ بال) از این گیاه به عنوان گیاه غذایی استفاده می کنند.

آراقیطون (گیاه باباآدم)

سر تیغ دار این گیاهان (خارها) مورد توجه قرار گرفته است زیرا براحتی به خز و لباس گیر می کنند. در انگلستان، برخی از پرنده شناسان گزارش کردند پرندگانی که در خارها گیر می کنند دچار مرگ تدریجی می شوند، زیرا نمی توانند خود را از بند آنها رها سازند.

خاصیت چسبدگی آراقیطون علاوه بر اینکه مکانیسم بسیار خوبی برای پاشیدن بذر در اختیار گذاشته اند، موجب اختراع ولکرو نیز شدند. تعداد کثیری از گونه ها نهایتا در تیره ی گیاه باباآدم قرار گرفته اند اما بیشتر آنها بر اساس جنس Cousinia مربوطه طبقه بندی شدند.
تعیین محدوده ی دقیق بین آراقیطون وCousinia کار دشواری است، زیرا همبستگی دقیقی بین فیلوژنی مولکولی شان وجود دارد. گاهی آراقیطون ها با زردینه ها (جنس Xanthium) و ریواس (جنس Rheum) اشتباه گرفته می شوند.

مصارف گیاهی بابا آدم
غذا و نوشیدنی
بشقاب غذایی که محتوای آن پیش غذای ژاپی،kinpiragobō، است که شامل گیاه باباآدم سرخ کرده (ریشه ی بزرگتر باباآدم) و هویج و طرف دیگر آن kiriboshi daikon (دایکون خشک شده ای که ابتدا آب پز و سپس سرخ شده است) است.

می توان ریشه ی اصلی گیاهان آراقیطون جوان را گرداوری کرد و به عنوان سبزیجات ریشه ای مصرف نمود. وقتی این گیاه بطور کلی از غذای مردم مدرن اروپایی حذف شد، در آسیا پرطرفدار بود.

گیاه باباآدم در چین به « niúbàng» معروف است که با عنوان gobō به زبان ژاپنی وام داده شده است و این گیاه هنوز هم در هر دو کشور مصرف می شود. ریشه آراقیطون در کره « u-eong»نام دارد و به عنوان « tong u-eong » یا «آراقیطون کامل» فروخته می شود.

این گیاهان بخاطر ریشه ی بلند و باریکشان کشت می شوند این ریشه ها می توانند تقریبا به اندازه ی یک متر بلند و 2 سانتی متر پهن شوند. ریشه ی گیاه باباآدم بسیار ترد است و طعم شیرین، ملایم و تند با کمی سختی ناصاف دارد که این سفتی باخیس خوردن در سوپ سبزی یا خردکردن ریشه ها در آب به مدت 5 الی 10 دقیقه کاهش می یابد.

می توان ساقه ی گل های نارس را نیز در اواخر بهار قبل از اینکه گل ها بشکفند برداشت کرد؛ مزه شان همانند مزه ی کنگر فرنگی است (زیرا با آن همبستگی دارند). ساقه هایی که بطور کاملا پوست کنده شده اند یا به صورت خام مصرف می شوندیا در آب نمک آبپز می شوند.

در ژاپن برگ ها نیز مصرف می شوند البته در بهار هنگامی که گیاهان جوان و برگ ها نرم اند. برخی از ارقام زراعی آراقیطون مخصوص این کار اند.

غذای رایج ژاپنی kinpiragobō است، که ریشه ی آراقیطون و هویج باریک باریک شده یا خرد شده با سس سویا، شکر، mirin و/یا sake و روغن کنجد پخته می شود. غذای دیگر burdock makizushi است (سوشی با ترشی ریشه ی آراقیطون پر می شود، ریشه ی آراقیطون غالبا بطور مصنوعی با پرتغال رنگ می شود تا مثل هویج شود ).

در نیمه ی دوم قرن 20 ام، گیاه بابا آدم بخاطر کاربردش در آشپزی به سبب افزایش محبوبیت دانش طولانی کردن عمر از راه رژیم غذایی (که طرفدار مصرف آن است) شناخت بین المللی پیدا کرد، این گیاه حاوی مقدار نسبتا خوبِ فیبر غذایی (GDF، 6 گرم در هر 100 گرم)، کلسیم، پتاسیم، امینو اسیدها است و کالری ها را به میزان کم دارد.

همچنین دارای پلیفنول اکسیداز است که با ایجاد کمپلکس های تانین-آهن سبب تیره شدن سطح آن و سختی ناصاف می شود. سفتی ریشه ی آراقیطون کاملا متناسب با گوشت خوک در سوپ میسو (tonjiru) و پلو به سبک ژاپنی (تاکی کومی گوهان) است.

قاصدک و آراقیطون امروزه نوشیدنی غیر الکلی اند که در ممالک متحده ی بریتانیا به مدت مدیدی متداول بوده اند و از hedgerow mead نشات گرفته که معمولا در دوره ی قرون وسطی مصرف می شد. عموما بر این باورند که آراقیطون شیرآور است، ماده ای که شیرآوری را افزایش می دهد، اما بر اساس مطالعات حیوانی که نشان دادند عناصر گیاه باباآدم سبب تحریک زهدان می شوند، گاهی توصیه می شود که در دوران بارداری از مصرف آن خودداری شود.

در اروپا، از ریشه ی آراقیطون به عنوان عنصر تندکننده ی آبجو (پیش از پذیرش گسترده ی رازک برای این کار) استفاده می کنند.

بابا ادم در طب سنتی
عطاران اراقیطون خشک شده را عامل ادرار آور، معرق و صاف کننده ی خون در نظر گرفته اند. دانه های آراقیطون در طب سنتی چین ، با نام niubangzi (چینی: پنیین: برخی دیکشنری ها کلمه چینی را به صورت niúbàng ذکر کرده اند) استفاده می شود.

اراقیطون گیاه دارویی سنتی است که برای بیماری های زیادی استفاده می شود. عصاره ی روغن ریشه ی آراقیطون (که روغن بابا آدم نیز نام دارد) معمولا در اروپا بر اساس این باور که درمان مناسبی برای جمجه است استفاده می شود. مطالعات جدید نشان دادند که عصاره ی روغن ریشه ی آراقیطون غنی از استرول های گیاهی و اسیدهای چرب ضرروی (شامل EFAs زنجیره بلند کمیاب) است.

شایان ذکر است که بخش های سبز و قسمت بالاتر از سطح زمین این گیاه به دلیل اینکه لاکتون تولید می کنند میتواند سبب التهاب تماسی در افراد مبتلا به حساسیت ها شوند.

ممکن است شما دوست داشته باشید بیشتر از نویسنده