معماری
آدنو ویروس ها

آدنو ویروس و تشخیص آزمایشگاهی ان

آدنو ویروس ها اولین بار از کشت سلولی آدنوئید انسان جدا سازی شدند. از آن به بعد  حدود ۱۰۰ سروتیپ از این ویروس ها شناخته شد که ۵۱ سروتیپ آنها موجب بیماری در انسانها می شود.

بیماری زایی :

آدنو ویروس ها می توانند در مجاری تنفسی، گوارشی، ادراری، چشم تکثیر یافته و ایجاد بیماری کنند. حدود یک سوم از سروتیپ ها در انسان بیماری زا می باشند. آدنو ویروس های تیپ یک تا هفت در همه جا پراکنده اند و عامل اکثر بیماری های آدنو ویروسی می باشند.

راه انتقال :

این ویروس از راه ترشحات تنفسی، تماس نزدیک یا روند مدفوعی – دهانی منتشر می شود، عفونت گلو را ایجاد کند. انگشتان ویروس را به چشم ها منتقل می کنند.

آدنو ویروس ها قادرند عفونت های لایتیک (در سلولهای مخاطی اپی تلیال)، مخفی (در سلولهای لمفوئید و آدنوئید) و ترانسفورم کننده ( در همستر، اما نه در انسان) تولید کنند. این ویروس ها سلولهای لایه اپی تلیال دهان، گلو، و همچنین سلولهای تنفسی و روده ای را آلوده می کنند.

این ویروس سلولهای مخاطی اپی تلیال موجود در مجرای تنفسی، مجرای گوارشی، ملتحمه چشم یا قرینه را آلوده می کند و مستقیما منجر به تخریب سلولی می گردد.

ویرمی پس از تکثیر موضعی ویروس رخ داده و منجر به انتشار ثانویه ویروس در اعضای درونی بدن می گردد. این حالت بیشتر در بیماران مبتلا به نارسایی ایمنی (تا افراد با ایمنی طبیعی) رخ می دهد. این ویروس گرایش به مخفی و پایدار شدن در بافت لمفوئیدی و دیگر بافتها مانند آدنوئیدها ، لوزه ها و پلاک های پی یر را داشته و می تواند در بیماران مبتلا به اختلال ایمنی یا بیمارانی که با عوامل دیگر آلوده شده اند، دوباره فعال شود.

آدنو ویورس ها در ابتدا کودکان را مبتلا می سازند و کمتر بزرگسالان را درگیر می نمایند. بیماری ناشی از فعالیت مجدد ویروس ها در میان کودکان و بزرگسالان مبتلا به نارسایی ایمنی بروز می کند.

سندروم بالینی :

التهاب حاد و تب دار حلق و تب حلقی ملتحمه ای (گلو درد ناشی از آدنو ویروس ها )
بیماری حاد تنفسی
التهاب ملتحمه همراه با کراتیت اپیدمیک
التهاب مجرای گوارشی و بروز اسهال
عفونت سیستمیک در بیماران مبتلا به نارسایی ایمنی

تشخیص آزمایشگاهی :

جدا سازی ویروس باید از مکان عفونت یا ترشحات مرتبط با علائم بیماری صورت گیرد. نمونه های مورد آزمایش را بسته به نوع بیماری می توان از مدفوع، ادرار، گلو و التهاب ملتحمه چشم یا سواب برداشته شده از مقعد به دست آورد.

مدت دفع آدنو ویروس از بدن در بیماری های مختلف، متفاوت است :

۱ تا ۳ روز از گلوی بزرگسالان مبتلا به سرماخوردگی
۳ تا ۵ روز  از گلو، مدفوع و چشم در تب حلقی – ملتحمه ای
۲ هفته از چشم مبتلا به التهاب قرنیه و ملتحمه چشم
۳ تا ۶ هفته از گلو و مدفوع کودکان مبتلا به بیماری های تنفسی
۲ تا ۱۲ ماه، از ادرار، گلو و مدفوع بیماران مبتلا به نقص ایمنی

روش های تشخیص :

جدا سازی ویروس از کشت سلولی
ایمونواسی(ایمونو فلورسانس – الایزا) : جهت شناسایی تیپ های ویروس
انواع مختلف PCR
تست های سرولوژی : جهت اهداف اپیدمیولوژی

درمان :

هیچ درمان اختصاصی برای عفونت ناشی از آدنو ویروس ها وجود ندارد.

پاسخ دهید