معماری
لنفوگرانولوم ونروم

لنفوگرانولوم ونروم ( LGV)،تشخیص آزمایشاهی

لنفوگرانولوم ونروم ( LGV)
LGV، بیماری آمیزشی است که با آدنیت ( التهاب غدد ) چرکی کشاله ران شناسایی می شود . این بیماری در مناطق گرمسیری شایع بوده و عامل آن کلامیدیا تراکوماتیس می باشد .

خصوصیات عامل بیماری
این باکتری دارای آنتی ژن گروهی مقاوم به حرارت بوده که در آزمایش ثبوت کمپلمان دخالت دارد و با کلامیدیاها نیز مشترک است. به علاوه این باکتری ها دارای یکی از سه آنتی ژن اختصاصی (L1-L3)بوده که به وسیله ایمونوفلورسنس قابل تشخیص می باشند، ذرات عفونی خاصیت سمی نیز دارند .

یافته های بالینی
چند روز یا چند هفته پس از تماس با منبع عفونت، یک پاپول کوچک بدون درد و وزیکل مانند در داخل یا خارج مجرای تناسلی، مقعده یا مجاور آن به وجود می آید . این ضایعه گاهی به صورت زخم ظاهر شده و گاهی بدون علائم ظاهری بوده که سپس بهبود می یابد . چند روز پس از آن، غدد لنفاوی موضعی بزرگ ، پررنگ و دردناک می شود . در مردان ، مکان این غدد لنفاوی در بالا و پایین لیگامان پاپارت ( پیوند کشاله ران ) می باشد . پوست روی غدد لنفاوی، ارغوانی رنگ شده و محتویات غدد معمولا چرکی می شود و توسط مجاری متعددی تخلیه می گردد . در زنان و مردان هم جنس باز اغلب التهاب راست روده همراه با ترشحات چرکی، مخاطی ، خونی و تورم غدد لنفاوی اطراف مقعد (رکتوم ) به وجود می آید . ممکن است لنفادنیت در زنجیره های گردنی بسیار مشخص باشد .

در هنگام ایجاد التهاب غدد لنفاوی، علائمی نظیر تب، سردرد، مننژیسم ، راش های پوستی ، حالت تهوع و استفراغ ، درد مفاصل و التهاب ملتحمه چشم بروز می کند، اما عوارضی نظیر مننژیت، آرتریت و پری کاردیت نادر هستند . عفونت درمان نشده لنفوگرانولوم ونروم موجب التهاب مزمن، فیبروز، انسداد لنفاتیک ها و تنگی مقعد می شود .

انسداد لنفاتیک ها گاهی موجب الفانتیازیس الت، اسکروتوم یا ولوا می شود . التهاب راست روده مزمن در زنان و مردان هم جنس باز گاهی موجب تنگی شدید مقعد، انسداد رکتوسیگموئید و فیستول می شود.

تشخیص آزمایشگاهی

الف ) نمونه

نمونه مورد آزمایش معمولا چرک ، خیارک یا ماده بیوپسی شده می باشد . در رنگ آمیزی از ترشحات فوق به ندرت می توان ذرات کلامیدیا را شناسایی کرد .

ب ) کشت

نمونه مورد آزمایش را به کشت سلولی McCoyوارد می کنند . جهت کاهش آلودگی با سایر باکتری ها از آمینوگلیکوزید استفاده می شود ( ولی نمی توان از پنی سیلین استفاده کرد ) . عامل عفونت را از روی شکل ظاهری آن و تست های سرولوژی شناسایی می کنند .

ج ) سرولوژی

ساده ترین روش برای پی بردن به وجود آنتی بادی ها معمولا تست ثبوت کمپلمان است . این تست حدود ۲ تا ۴ هفته پس از شروع عفونت، مثبت می شود. در این زمان افزایش حساسیت پوستی قابل رویت است . تیتر آنتی بادی در حال افزایش و یا تیتر بیش از ۶۴/۱ ، دلیل بر عفونت فعال است. چنانچه عفونت لنفوگرانولوم ونروم بر اساس درمان ریشه کن شود، تیتر CFکاهش می یابد . تست ایمونوفلورسنس در تشخیص سرولوژی LGV، ارزش چندانی ندارد ، زیرا آنتی بادی هایی که در این بیماری ایجاد می شود، با آنتی ژن سایر کلامیدیاها واکنش می نماید .

ایمنی

در مواردی که درمان انجام نشود ، بیماری به صورت مزمن در می آید و عامل بیماری به مدت طولانی احتمالا سال ها در بدن باقی می ماند . درباره ایمنی فعال اطلاعات کمی موجود است . آنتی بادی ها و ایمنی سلولی در بسیاری از عفونت های کلامیدیایی یافت می شود.

درمان

درمان بیماری در مراحل اولیه عفونت با استفاده از سولفونامیدها و تتراسایکلین دارای نتایج رضایت بخشی بوده است .چنانچه درمان موجب کاهش میزان آنتی بادی ثبوت کمپلمان شود، دلیلی بر از بین رفتن عامل عفونی در بدن می باشد . درمان در مراحل نهایی عفونت با جراحی همراه خواهد بود .

اپیدمیولوژی و کنترل

با اینکه میزان شیوع این بیماری در مناطق گرمسیری و نیمه گرمسیری بیش از سایر نقاط دنیا می باشد، اما از تمام نقاط دنیا گزارش شده است . این بیماری اگرچه از طریق تماس جنسی سرایت می کند اما این باکتری گاهی از طریق ملتحمه چشم وارد بدن می گردد که به التهاب چشم با سندرم اکولوگلاندولار منجر می گردد.

منبع این بیماری معمولا مجرای تناسلی و مقعد افراد آلوده مزمنی هستند که بدن علائم ظاهری می باشند . کارکنان آزمایشگاه که در معرض آلودگی باکلامیدیا تراکوماتیس سروتیپ های L1، L2، L3هستند گاهی دچار پنومی کلامیدیایی با آدنوپاتی در ناف و ناحیه مدیاستن می شوند . از تتراسایکلین یا اریترومایسین در درمان این گونه عفونت ها می توان استفاده کرد .

اقدامات پیشگیری که در سایر بیماری های جنسی توصیه می شود، در این مورد هم باید انجام گیرد . راه عمده برای کنترل سرایت بیماری ، یافتن موارد آلوده و درمان سریع آنها است .

پاسخ دهید