معماری
ویروس لوسمی

ویروس لوکمیT(سل انسانی)

ویروس لوکمیT(سل انسانی)
رتروویروس های انسانی
گروه ویروس های T لنفوتروپ انسانی، حدودا از هزاران سال قبل وجود داشته اند. HTLV -1 عامل لوکمی لنفومای T سل (ATL) در بالغین و ناراحتی های دژنراتیو سیستم اعصاب مرکزی به نام پاراپارزیز اسپاستیک تروپیکال هستند. این ویروس انکوژنی به همراه ندارد. HTLV -2 نیز جدا شده ولی عامل بیماری خاصی شناخته نشده است.HTLV 1 -2  حدود ۶۵ درصد توالی مشابه داشته و واکنش های متقاطع سرولوژی با هم دارند.

ویروس های لنفوتروپیک انسانی، تمایل زیادی به سلول های T بالغ دارند. HTLV -1 با مقدار بسیار اندکی در افراد آلوده تظاهر می کند. به نظر می رسد که توالی های آغازگر افزاینده ویروس موجود در LTR ممکن است به علائم مربوط به فعالیت و تکثیر سلول هایT  پاسخ دهد. اگر چنین باشد، می توان نتیجه گرفت که تکثیر ویروس ها به تکثیر سلول میزبان وابسته است و این روشی است که بازدهی تکثیر ویروس را مطمئن می سازد.

رتروویروس های انسانی معمولا Trans regulating  هستند. آن ها، ژن  tax  را با خود دارند که فراورده آن، بیان ژن های دیگر ویروسی را تغییر می دهد. تصور شده است که ژن های تنظیم کننده ی ترنس اکتیواسیون برای تکثیر ویروس در موجود زنده ضروری هستند و ممکن است در خصوصیات انکوژنی با تعدیل نمودن ژن های سلولی که رشد را تنظیم می کنند، همکاری نمایند.

انواع زیرتیپ های ژنتیکی HTLV-1 که اکثر آنها زیر تیپ های A,B,C هستند (این سروتیپ های مختلف نیستند).

HTLV در همه جا وجود دارد، اما بیماری های در ارتباط با آن در مناطق خاص جغرافیایی نظیر جنوب ژاپن، Melanesia، حوزه ی کارائیب و جنوب آمریکا دیده شده است.

اگرچه کمتر از ۱درصد افراد در تمام دنیا دارای آنتی بادی ضد HTLV-1 هستند ، اما بیش از ۱۰ درصد افراد در مناطق اندمی، از نظر آنتی بادی مثبت هستند و آنتی بادی در ۵۰ در صد از وابستگان بیماران مبتلا به لوکمی یافت می شود.

ATL به ندرت به درمان پاسخ می دهد. میزان زنده ماندن ۵ ساله برای بیماران مبتلا به این سرطان، کمتر از ۵ درصد است.

به نظر می رسد که انتقال HTLV-1 با دخالت سلول آلوده به ویروس انجام می گیرد. تغذیه با شیر مادر، روش مؤثری برای انتقال ویروس از مادر به کودک می باشد. میزان انتقال ویروس از مادر آلوده به کودک حدود ۱۵ تا ۲۵ درصد است. انتقال خون، روشی مؤثر در انتقال این ویروس می باشد. عفونت در اوایل دوران زندگی درصد ابتلا به ATL  را افزایش می دهد. انتقال خون مؤثرترین روش انتقال است. همچنین ویروس از طریق سوزن های آلوده یا تماس جنسی نیز منتقل می شود.

سرواپیدمیولوژی عفونت با HTLV-1 و سندرمی به نام فلج اسپاستیک تروپیکال / میلوپاتی در ارتباط با (HTLV-1(HAM/TSP را نشان می دهد. خصوصیات عمده بالینی آن، ضعف پیش رونده پاها و قسمت های پایین بدن است. هوش و حواس بیمار تغییر نمی کند. اهمیت این بیماری در مناطق گرمسیری مشابه اهمیت اسکلروز متعدد(MS) در مناطق معتدل کشورهای غربی است.

پاسخ دهید