معماری
هرپس ویروس

آزمایش HSV هرپس ویروس

hsv igm,تفسیر آزمایش hsv,تفسیر آزمایش hsv igg,آزمایش تشخیص هرپس,آزمایش خون هرپس,آزمایش تشخیص تبخال تناسلی,آزمایش hsv igg چیست؟,تفسیر آزمایش هرپس,شرایط آزمایش هرپس,درمان تبخال تناسلی در بارداری,تبخال تناسلی در سه ماه اول بارداری,بارداری و تبخال,هرپس تناسلی در مردان,آزمایش تشخیص هرپس,عکس هرپس تناسلی,درمان قطعی هرپس تناسلی,ویروس هرپس در کودکان

ویروس های هرپس سیمپلکس از خانواده هرپس ویروس ها می باشند که به فراوانی در جوامع انسانی پراکنده اند. این ویروس ها، میزبان های زیادی داشته و قادرند در انواع مختلفی از سلول ها تکثیر یافته و حیوانات مختلفی را آلوده نمایند. تمام هرپس ویروس ها دارای یک هسته مرکزی از زنجیره مضاعف DNA مارپیچی هستند که با یک کپسید پروتئینی با تقارن بیست وجهی احاطه شده اند.

نام اختصاری: HSV PCR  

سایر نام ها: تشخیص HSV به روش Real-Time PCR

HSV DNA Detection, Herpes Simplex Virus Detection by Real-Time PCR, Real-Time Polymerase Chain Reaction (PCR)

بخش انجام دهنده: بیولوژی مولکولی (Department of Molecular Biology)

نوع نمونه قابل اندازه گیری:

نمونه مورد نیاز می تواند یکی از موارد ذیل باشد:

سرم یا پلاسما، ادرار، مایعات بدن نظیر نخاعی (CSF)، آمنیوتی و چشمی، نمونه تناسلی نظیر نمونه تهیه شده از سرویکس، واژن و یا سایر بخش های تناسلی، نمونه های تنفسی نظیر ترشحات برونش، نازوفارنکس و نایی، BAL و بزاق، بافت های مختلف نظیر مغز، کولون، کلیه، کبد، ریه و غیره و یا سایر نقاط بدن که درگیر عفونت ویروسی شده اند، نظیر پوست، بینی، گلو و غیره.

حجم نمونه مورد نیاز:

  • ü ۵ ml ترشحات ریوی، ادرار و خون،
  • ü ۱ml سرم، پلاسما و مایعات بدن،
  • ü نمونه های تناسلی و نمونه های حاصل از زخم یک سواب.

شرایط نمونه گیری:

  1. نیاز به ناشتایی نمی باشد.
  2. نمونه گیری باید در شرایط استریل انجام شود.

ملاحظات نمونه گیری:

  1. از ظرف های مخصوص و یکبار مصرف برای جمع آوری نمونه استفاده شود.
  2. برای جمع آوری خون یا پلاسما از لوله های استریل حاوی ماده ضد انعقاد استفاده شود.
  3. ماده ضد انعقاد مورد نیاز برای جمع آوری خون یا پلاسما می تواند EDTA یا سیترات باشد.
  4. پس از نمونه گیری باید سرنگ و سر سرنگ در یک سطل ایمنی (Safety Box) جمع آوری گردیده و سپس سوزانده شود.
  5. پس از گرفتن نمونه خون باید لوله حاوی نمونه سانتریفیوژ شود و در ادامه پس از جدا سازی سرم یا پلاسما، بلافاصله نمونه در فریزر قرار گیرد و تا انجام مراحل بعدی که مربوط به استخراج DNA و PCR می باشد، در ºC20 – نگهداری شود.
  6. محل نمونه گیری از لحاظ خونریزی بررسی شود.
  7. در صورت نمونه گیری در خارج از آزمایشگاه، نمونه باید در شرایط خنک و سرد و طی کوتاه ترین زمان ممکن به آزمایشگاه ارسال شود.
  8. سطوح کار باید همواره قبل از شروع و پس از پایان کار با دستمال آغشته به الکل ۷۰% و یا وایتکس ۱۰% تمیز شود.

موارد عدم پذیرش نمونه:

  1. نمونه گیری نادرست و در شرایط غیر استریل.
  2. قرار دادن نمونه در درجه حرارت بالا و ذوب و فریز مکرر نمونه.
  1. در این آزمایش از نمونه های هپارینه نمی توان استفاده کرد (هپارین با غلظت بیش از ۱۰ واحد در میلی لیتر سبب مهار PCR می شود). همچنین نمونه بیماران تحت درمان با هپارین نیز برای PCR مناسب نیست.

شرایط نگهداری:

  1. سرم یا پلاسما باید طی چند ساعت اولیه پس از خون گیری جدا سازی شده و تا زمان انجام  آزمایش، در دمای ºC 20- نگهداری شود. سایر نمونه های مورد استفاده نیز باید طی چند ساعت اولیه پس از نمونه گیری در دمای ºC 20-  قرار داده شده و از ذوب و فریز مکرر آنها تا زمان انجام مراحل بعدی آزمایش خودداری شود.
    1. جهت حمل و نقل نمونه لازم است نمونه در شرایط سرد حمل شود.
    2. در صورت نبود شرایط برای انتقال نمونه در ۲۴ ساعت اولیه، نمونه را در oC 20-  فریز نمایید.

کاربردهای بالینی:

تشخیص زود هنگام عفونت ویروسی و اقدام برای درمان به موقع بیماری، بدون آن که نیاز به بیوپسی مغز باشد (در صورت بروز آنسفالیت ویروسی، تشخیص سریع عفونت ویروسی، برای مدیریت بیماری و شروع به موقع درمان و کاهش تلفات الزامی است).

اطلاعات تکمیلی

ویروس هرپس سیمپلکس عامل عفونت های بسیار متنوعی است که معمولاً در بزرگسالان فاقد علائم بالینی واضح می باشند. پس از عفونت اولیه، ویروس به صورت عفونت مخفی تا پایان عمر در عقده های عصبی حسی و خود مختار باقی می ماند. عوامل متعددی از جمله استرس می توانند سبب فعال شدن ویروس شوند. در پی فعال شدن ویروس امکان انتقال آن از طریق آکسون ها به سیستم عصبی مرکزی و ایجاد عفونت در آنجا نیز وجود دارد. این پدیده سبب می شود که ویروس هرپس سیمپلکس به عنوان مهم ترین عامل انسفالیت ویروسی شناخته شود. ۳۳ درصد بزرگسالانی که مبتلا به انسفالیت هرپسی می‌شوند عفونت اولیه دارند. نوزادانی که در حین عبور از کانال تولد آلوده می‌شوند ممکن است درگیری پوست، چشم و غشاهای مخاطی را داشته باشند که منجر به انتشار گسترده و انسفالیت می‌شود.

دو تیپ متفاوت ۱ و ۲ از ویروس هرپس سیمپلکس وجود دارد. هر کدام از این دو ویروس چندین پروتئین خاص دارند با این حال، در تست های سرولوژی با هم واکنش متقاطع می دهند که این امر تشخیص آنها از یکدیگر را دشوار می سازد. تشکیلات ژنوم دو تیپ ویروسی به هم شبیهند و توالی مشابهی در DNA دارند ولیکن، با استفاده از تکنیک های تشخیص مولکولی می توان آنها را از هم تشخیص داد. همچنین کشت HSV معمولاً در انسفالیت هرپسی منفی است، و این در حالی است که، روشPCR  حساسیت بالایی نسبت به کشت داشته و می توان از آن به عنوان روش تشخیصی غیرتهاجمی استفاده نمود. بیوپسی مغز همراه با کشت و هیستوپاتولوژی در تشخیص انسفالیت هرپسی جهت رد کردن سندرم‌های بالینی مشابه انسفالیت هرپسی مفید می‌باشد ولیکن، مطالعات متعدد توانایی PCR جهت ردیابی و شناسایی DNA ویروس هرپس سیمپلکس را در مواقعی که نتایج کشت منفی هستند اثبات کرده‌اند.

روش مرجع: ردیابی مولکولی DNA ویروس هرپس سیمپلکس

روش ارجح: ردیابی ژنوم ویروس به وسیله واکنش زنجیره ای پلیمراز

سایر روشها: کشت ویروس، ردیابی آنتی ژن های ویروسی، تست های سرولوژیکی، روش‌های مولکولی غیر از PCR شامل  Capture Hybrid و هیبریداسیون درجا.

مقادیر طبیعی:  DNA ویروس  HSV در نمونه های حاصل از افراد سالم قابل ردیابی نیست.

محدوده قابل سنجش:  ۲۵۰ – ۲۵۰۰۰۰۰ HSV DNA copies/mL

تفسیر:

هم چنان که پیشتر ذکر شد، روش های مبتنی بر کشت HSV و روش های سرولوژیکی جهت تشخیص عفونت ویروسی در بیماران چندان کارامد نبوده و این مسأله می تواند در مبتلایان به انسفالیت ویروسی عواقب جدی به همراه داشته باشد. لذا روشهای مبتنی بر PCR، به عنوان بهترین روش جهت تشخیص به موقع و انجام اقدامات درمانی مناسب شناخته شده است.

ردیابی پاتوژن به وسیله PCR بر اساس تکثیر نواحی اختصاصی از ژنوم ویروس صورت می گیرد. در حال حاضر روش Real time PCR در مقایسه با سایر روش های ارزیابی میزان ویروس دارای بیشترین حساسیت و وسیع ترین دامنه اندازه گیری است. در این روش محصول تکثیر یافته از طریق رنگ های فلوئورسنت ردیابی می شود که این امر عموماً  به واسطه پروب های الیگونوکلئوتیدی که به طور اختصاصی به محصول تکثیر یافته متصل می شوند، صورت می گیرد. مشاهده مستقیم شدت فلوئورسانس در طول PCR (یعنی real time)، به ما اجازه می دهد تا بدون نیاز به باز کردن مجدد تیوب ها بعد از اتمام PCR، محصول جمع شده را ردیابی نموده و کمیت آن را نیز تعیین نمائیم.

عوامل مداخله گر :

  • هپارین در مقادیر بالا در این آزمایش تداخل ایجاد می کند.
  • نمونه گیری و جداسازی پلاسما یا سرم در شرایط غیر استریل می تواند منجر به ایجاد نتایج مثبت کاذب گردد.
  • فضاهای مربوط به استخراج DNA، آماده سازی مواد مورد نیاز واکنش و فضای افزودن نمونه DNA به لوله PCR، برای جلوگیری از ایجاد نتایج مثبت کاذب باید از هم جدا باشند.

توضیحات:

  • نتیجه «Undetected»  نشان می دهد که DNA ویروس در نمونه یافت نشده است.
  • نتایج کمی بیان شده به واحد copy/ml نشان دهنده میزان فعالیت ویروس و تکثیر آن در بیمار است.
  • نتایج کمی بر پیشرفت بیماری در عفونت HSV و یا پاسخ به درمان ضد ویروسی نظارت می کند.
  • تشخیص عفونت با حضور مقادیر قابل تشخیص و سنجش DNA ویروس در نمونه مورد آزمایش امکان پذیر است.
  • در صورت عدم ردیابی DNA ویروس در نمونه بیمار، احتمال آلودگی به ویروس رد نمی گردد چرا که فاکتورهایی همچون تجزیه اسیدنوکلئیک یا تداخل بعضی از مواد با آمپلیفیکاسیون ممکن است وجود داشته ‌باشد.

نام اختصاری: HSV1,2  IgG/IgM

سایر نام ها: آنتی بادی ضد هرپس سیمپلکس ویروس نوع ۱ و ۲، Herpes Simplex Serology،Herpes Simplex Virus Antibody Titer، HSV Ab (Herpes Simplex Antibodies)

بخش انجام دهنده: ایمونووژی

نوع نمونه قابل اندازه گیری: سرم، پلاسما

حجم نمونه مورد نیاز:  ۱ml

شرایط نمونه گیری:

  1. نیاز به ناشتایی نمی باشد.
  2. جمع‏آوری نمونه بلافاصله پس از شروع علایم حاد باید صورت پذیرد. (دیرتر از یک هفته نباشد ).

ملاحظات نمونه گیری:

  1. مطابق دستورالعمل آزمایشگاه از بیمار نمونه خون وریدی گرفته شود.
  2. محل خونگیری را از نظر خونریزی بررسی نمایید. در صورت امکان پانسمان نمایید.
  3. سرم جدا شده باید شفاف و عاری از فیبرین ، همولیز و یا لیپمیک باشد.
  4. در صورت نمونه گیری در خارج از آزمایشگاه، در کوتاه ترین زمان ممکن  نمونه به آزمایشگاه ارسال گردد.
  5. در صورت استعمال هرگونه داروی آنتی ویرال یا مهارکننده سیستم ایمنی، قبل از نمونه گیری آن را در برگه آزمایش یادداشت نمایید.
  6. نمونه گیر می بایست شرح حالی از وضعیت بالینی بیمار از وی پرسیده و در صورت لزوم در برگه آزمایش یادداشت نماید. سن وجنس بیمار را در برگه آزمایش ثبت نمایید.
  7. بیمار را از نحوه گرفتن نتایج آگاه سازید.

موارد عدم پذیرش نمونه:

  1. نمونه ای که به طور مکرر ذوب و فریز گردد.
  2. سرم های با همولیز و لیپمیک شدید.

شرایط نگهداری:

  1. ترجیحاً پس از جداسازی سرم، آن را تا زمان آزمایش در دمای ۲-۸oC نگاه دارید.
  2. در صورتی که در طی ۲ روز آزمایش انجام نشود، آن را در ۲۰oC-   نگاه دارید. پایداری نمونه در این دما ۱۴ روز است.

کاربردهای بالینی:

  1. تشخیص عفونتهای هرپسی حاد اولیه.
  2. کمک به تشخیص عامل عفونتهای اولیه دستگاه تناسلی.
  3. ارزیابی زنان حامله از جهت آنتی‌بادی­های هرپس سیمپلکس.
  4. تعیین مقادیر مثبت سرمی در دریافت‌کنندگان پیوند عضو.
  5. بررسی بیماران مبتلا به ضعف سیستم ایمنی و بیماران دچار ضایعات برجسته در مخاط دهان یا ناحیه تناسلی، که علائمی مشابه عفونتهای هرپسی دارند.
  6. ارزیابی بیماران دارای تب با علت نامعلوم بویژه در افراد دچار ضعف سیستم ایمنی.

اطلاعات تکمیلی:

عفونت اولیه با HSV1 یا HSV2 به طور کلاسیک سبب افزایش تیتر آنتی‌بادی می‌شود. استفاده از داورهای ضد ویروسی ممکن است پاسخ‌ آنتی‌بادی را ضعیف کند. مواجهه با هرپس ویروس خیلی شایع است بنابراین وجود آنتی‌بادی علیه HSV معمولاً کمک‌کننده نمی‌باشد. جمع‌آوری سرم‌های دوتایی (paired) برای مشخص‌کردن تیترهای افزاینده معمولاً در تصمیم‌گیری بالینی کمک چندانی نمی‌کند و از این رو روشهای سرولوژی هرپس معمولاً در موارد بالینی به صورت روتین پیشنهاد نمی‌شود.
هرپس نوزادی غالباً توسط HSV2 ایجاد می‌شود. تعیین مقادیر منفی سرمی زنان حامله‌ای که همسران آنان مثبت می‌باشند در نزدیکی زمان زایمان توصیه می‌شود. نوزادانی که از مادران سرم منفی به دنیا می‌آیندو مبتلا به عفونت اولیه HSV2 ژنیتال شده اند نسبت به نوزادانی که از مادران سرم مثبت با عفونت مکرر اولیه هرپس ناحیه تناسلی (ژنتیال) به دنیا می‌آیند در خطر بیشتری هستند. این خطر به خصوص در عفونت اولیه مادر در اواخر حاملگی بیشتر است.
سرولوژی هرپس در تعیین اینکه زایمان در مادر با ضایعات محتمل هرپسی به صورت سزارین انجام شود یا نه کمک‌کننده نمی‌باشد. همچنین سرولوژی هرپس در تشخیص نوزادان بسیار ضعیف مشکوک به هرپس مادرزادی هم کمک‌کننده نیست. در این مورد کشت ویروس و PCR ترجیح داده می‌شود ولی درمان نباید تا آماده شده جواب آزمایش به تاخیر افتد.
HSV1  بطور اولیه مسئول ضایعات دهانی (تاول‌های روی لب‌ که “Cold Sores” خوانده می‌شوند) یا حتی ضایعات قرنیه است در حالی که HSV2 یک عفونت ویروسی منتقله از راه جنسی دستگاه ادراری تناسلی می‌باشد. ضایعات وزیکولر ممکن است بر روی آلت تناسلی مرد، اسکروتوم، ولو، پرینه، ناحیه پری‌آنال، واژن یا سرویکس باشند.
هنوز هم استاندارد طلایی برای ردیابی HSV کشت می‌باشد که می‌تواند HSV را در ۹۰% بیماران آلوده شناسایی نماید. متاسفانه صحت تست‌های سرولوژیک زیاد نیست و فقط ۸۵% از بیمارانی که کشت مثبت دارند سرولوژی آنها نیز مثبت می‌شود. برای تشخیص عفونت اولیه حاد هرپس انتظار افزایش تیتر ۴ برابری IgG وجود دارد. در عفونت‌های عودکننده خیلی کمتر انتظار می‌رود تا این افزایش‌های تیتر وجود داشته باشد. بطور کلی با ارزش‌ترین کاربرد روش‌های سروتایپینگ تعیین آنتی‌بادی اختصاصی HSV2  در زنان حامله برای پیش‌بینی خطر انتقال به نوزاد خواهد بود.

روش مرجع: جداسازی ویروس از محیط کشت سلولی، PCR

روش ارجح: رادیو ایمونو اسی (RIA)، آنزیم ایمونو اسی (EIA)

سایر روشها: ثبوت مکمل (CF)، خنثی سازی ویروس(NT)، ممانعت از هماگلوتیناسیون (IHA) ، ایمنوفلوئورسانت غیر مسستقیم(IFA)، کمی لومینوسانس (CL).

تفسیر ایندکس
منفی ۹>
مشکوک ۹ – ۱۱
مثبت ۱۱<

مقادیر طبیعی: عدم وجود ویروس یا آنتی بادی بر علیه آن( بر اساس cut off هر روش تعیین می شود).

تیتر: IgG :  ۱:۵>      IgM: 1:10>

مقادیر مندرج در جدول مقابل برای آنتی بادیهای HSV 1,2 IgG/IgM و مطابق با روشELISA   می باشد.

  • ü ایندکس آنتی بادی: (D نمونه تقسیم بر میانگین O.D cut off ) ×۱۰
  • ü میانگین OD cut off: 1

تفسیر:  تفسیر آزمایش وابسته به فاز اولیه بیماری یا عفونت مجدد آن می باشد. حضور آنتی بادی IgM در سرم نشان دهنده آلودگی حاد به عفونت HSV 1,2 می باشد. از شناسایی آنتی بادی اختصاصی کلاس IgG  تا شناسایی اختصاصی گلیکوپروتئین G  این ویروسها  در تشخیص افتراقی نوع یک از دو HSV استفاده می شود. وجود آنتی بادی کلاس IgG  ضد HSV نوع ۱ یا ۲ اغلب نشاندهنده قرار گرفتن در معرض عفونت پیشین به این ویروس می باشد و  لزوماً نشاندهنده ابتلا به عفونت حاد HSV نمی باشد. افزایش تیتر IgM و افزایش چهار برابری تیتر IgG نشاندهنده عفونت فعال می باشد.

عوامل مداخله گر :

  • نمونه های دارای همولیز و لیپمیک شدید و ذرات فیبرین ممکن است در آزمایش ایجاد تداخل نماید.
  • پدیده واکنش متقاطع بین آنتی بادیهای ویروس HSV باویروس واریسلا زوستر (VZV) یا آبله مرغان مشاهده شده است.
  • وجود آنتی بادیهای هتروفیل IgM در بیماران مبتلا به ویروس EBV (ابشتین- بار) ایجاد نتایج مثبت کاذب می کند.
  • وجود آنتی‌بادی زمینه‌ای وسیع در جمعیت و واکنش متقاطع HSV2 و HSV1 تفسیر این تست را با مشکل روبرو کرده است.
  • آزمایش منفی سرولوژی در صورتیکه نمونه گیری زود انجام شده باشد و IgM  قابل تشخیص نباشد مشاهده می شود، که در این صورت ۱۴- ۷ روز بعد مجدداً نمونه گیری می شود و با همان روش و با سرم قبلی همزمان انجام شود.

توضیحات:

  • انجام PCR بر روی نمونه‌های CSF جهت تشخیص انسفالیت هرپسی به تست سرولوژی  ترجیح داده می‌شود.
  • کشت ویروس هرپس برای تشخیص عفونت فعال هرپس تناسلی (HSV2) در زنانی که در طی ۸- ۶ هفته آینده نوزادی با زایمان واژینال بدنیا خواهند آورد، انجام می گیرد.
  • میزان مرگ و میر نوزادان به علت عفونت ویروسی هرپس بالا می باشد. در صورت وجود HSV در مادر باردار، ممکن است لازم باشد که نوزاد با سزارین بدنیا آید.
  • عفونتهای مادرزادی ممکن است منجر به مشکلاتی از قبیل میکروسفالی، کوریورتینیت، و عقب ماندگی ذهنی نوزاد گردد.
  • ابتلا به عفونت HSV مانند سایر بیماریهای منتقله از راه جنسی (STD) از قبیل کلامیدیا(لنفوگرانوونروم) ، سیفلیس، هپاتیت و ایدز می تواند بیمار، فرزندان وی و شرکای جنسی او را به نحو قابل ملاحظه ای مبتلا سازد.
  • چنانچه هرپس یا سایر بیماریهای مقاربتی، تشخیص داده شوند باید درمان را فوراً آغاز نمود و شرکای جنسی فعال نیز شناسایی شوند.
  • نتایج سرولوژیکی شناسایی آنتی بادیهای HSV1 و HSV2 محل عفونت را مشخص نمی کند.
  • نتایج آزمون باید همراه با علائم بیمار، تاریخچه بالینی، کشت ویروس و دیگر یافته های آزمایشگاهی ارزیابی شود.

 

آزمایش هرپس برای بررسی ویروس هرپس سیمپلکس ( HSV ) به کار می رود. عفونت با HSV می تواند به صورت زخم های کوچک دردناک تاول مانند بر روی پوست و یا غشاهای مخاطی مثل گلو،  بینی،  دهان، مجرای خروجی مثانه،  مقعد و واژن باشد.

دو نوع HSV وجود دارد:

HSV  نوع ۱: که باعث ایجاد زخم سرد بر روی لب ها می شود ( تب خال ).HSV1 عموما با بوسیدن و یا خوردن غذا در ظرف مشترک ( مثل قاشق و یا چنگال) زمانی که زخم ها وجود دارد، منتقل می شود. HSV1  می تواند در اطراف دستگاه تناسلی هم ایجاد شود.
HSV  نوع ۲ : باعث ایجاد زخم در ناحیه تناسلی می شود ( تب خال تناسلی ) مثلا در اطراف واژن و یا آلت تناسلی مردانه.

HSV2 در نوزادانی که از مادر مبتلا به به این ویروس به دنیا آمده اند، عفونت ایجاد می کند.

این عفونت از طریق تماس جنسی منتقل می شود. این ویروس گاهی باعث ایجاد زخم در دهان هم می شود.

در موارد نادری HSV می تواند سایر قسمت های بدن را هم آلوده کند مثل چشم و مغز.

آزمایش HSV معمولا برای تشخیص تب خال تناسلی انجام می شود. نمونه مورد آزمایش ممکن است خون، ادرار، مایع نخاع و یا اشک باشد.

برای دیدن اینکه آیا زخم توسط HSV ایجاد می شود، آزمایشات مختلفی ممکن است انجام شود.

کشت ویروس هرپس: سلول و یا مایع از زخم تازه بوسیله سواب گرفته می شود و به محیط کشت منتقل می شود. معمولا کشت در  بررسی این ویروس موفق نمی باشد. ( نتیجه منفی کاذب)
آزمایش تشخیص آنتی بادی بر علیه هرپس ویروس: سلولی که از زخم تازه گرفته شده در زیر میکروسکوپ بررسی می شود. این آزمایش نشانگر ها را ( که آنتی ژن نامیده می شود ) در سطح سلول که با هرپس ویروس عفونی شده اند، مورد بررسی قرار می دهد. این آزمایش ممکن است به همراه کشت ویروس انجام شود.
آزمایش واکنش زنجیره ای پلیمراز (PCR ): آزمایش PCR بر روی سلول ها و یا مایعاتی که از یک زخم و یا از خون و یا دیگر مایعات مثل مایع نخاعی گرفته شده است،  انجام می شود. آزمایش PCR ماده ژنتیکی (DNA ) ویروس HSV را مورد بررسی قرار می دهد. این آزمایش قادر است HSV-1 را از HSV-2 تشخیص دهد.

انجام آزمایش PCR بر  روی زخم های پوستی ناشایع است.

PCR معمولا وقتی که هرپس ویروس وارد مغز می شود، بر روی مایع نخاعی انجام می شود.

آزمایش آنتی بادی: آزمایش خون برای بررسی تولید آنتی بادی ها توسط سیستم ایمنی بر علیه ویروس هرپس به کار می رود.

آزمایش آنتی بادی گاهی اوقات انجام می شود ولی دقت کمی دارد.

آزمایش آنتی بادی همیشه نمی تواند عفونت فعال با هرپس ویروس و یا عفونت قبلی با هرپس ویروس ها را از هم افتراق دهد. چون آنتی بادی ها مدت زمانی طول می کشد تا بعد از اولین برخورد، میزانشان افزایش پیدا کند. وقتی شما اخیرا به این عفونت مبتلا شده اید، نتیجه آزمایش آنتی بادی ممکن است منفی باشد. بعضی از آزمایشات می توانند تفاوت بین HSV-1 و HSV-2 را از هم تشخیص دهند.

عفونت با هرپس ویروس ها نمی تواند درمان شود. بعد از ابتلا به عفونت، با HSV ویروس برای همیشه در بدن باقی می ماند و در سلول های عصبی پنهان شده و باعث بروز زخم در سایر افراد می شود.

بازگشت مجدد عفونت می تواند به دلایل استرس سوءتغذیه، نور خورشید و یا سایر عفونت ها مثل آنفولانزا باشد.

داروها می توانند علایم بیماری را کاهش دهند و همچنین دوره بیماری را کوتاه تر کنند. اما داروها نمی توانند این عفونت را درمان کنند.

نوع دیگری از هرپس ویروس ها ( که  واریسلا زوستر نامیده می شود ) عامل ایجاد بیماری آبله مرغان می باشد.
علت انجام آزمایش هرپس چیست ؟

این آزمایش به دلایل زیر انجام می شود:

بررسی HSV که باعث ایجاد تب خال در اطراف دهان و بینی می شود.
بررسی HSV-1  و HSV-2 که باعث ایجاد تب خال در اطراف دهان و تب خال تناسلی می شوند.
بررسی شریک جنسی شخصی که مبتلا به تب خال تناسلی شده است.
تشخیص عفونت هرپس در نوزادی که از مادر مبتلا به تب خال تناسلی متولد شده باشد.
آمادگی های لازم برای انجام آزمایش هرپس ویروس
اگر شما مبتلا به تب خال تناسلی هستید تا زمانی که نتیجه آزمایش شما مشخص نشده است از تماس جنسی خودداری کنید. با این کار شانس انتقال این بیماری را به دیگران کاهش می دهید.

این آزمایش چگونه انجام می شود؟

برای کشت ویروس آزمایش آنتی ژن ویروس و یا آزمایش PCR بوسیله یک سواب پنبه ای از زخم نمونه برداری ( سلول و یا مایع ) می شود. نمونه ممکن است از واژن،  دهانه رحم، آلت تناسلی مرد، مجرای ادراری، چشم، گلو و یا پوست جمع آوری شود.

پزشک معمولا از زخم های جدید و کوچک نونه برداری می کند. ویروس ها در زخم های کوچک و تازه راحت تر پیدا می شوند.

برای آزمایش آنتی بادی مسولان بهداشت حرفه ای به صورت زیر عمل می کنند:

بستن یک نوار کشسان (گارو) بالای بازو که جریان خون را متوقف می کند . این کار رگ زیر نوار را بزرگ تر می کند، در نتیجه سوزن در رگ راحت تر فرو می رود.
تمیز کردن محل فرو رفتن سوزن
فرو بردن سوزن در داخل رگ. ممکن است بیش از یک بار سوزن زدن لازم باشد.
وصل کردن لوله به سوزن تا از خون پر شود.
باز کردن نوار از بازو، وقتی که خون کافی جمع آوری شده باشد.
قرار دادن باند یا پنبه در محل سوزن بعد از در آوردن سوزن
فشار دادن جای سوزن و بانداژ کردن محل

برای خانم هایی که در سیکل ماهیانه  قاعدگی مشکل دارند و یا نازا هستند ، ممکن است لازم باشد تا بیشتر از یک بار نمونه گیری انجام شود تا مشکل هورمونی تشخیص داده شود.

بیمار در حین آزمایش چه احساسی دارد؟  

نمونه خون از رگ بازو گرفته می شود. یک نواری که حالت کشسانی دارد، به بالای بازو بسته می شود ? که ممکن است احساس کنید کمی سفت است. شما ممکن است احساس درد ناشی از فرو بردن سوزن نداشته باشید و یا ممکن است احساس سوزش داشته باشید.
خطرات

ممکن است کمی کبودی در محل خون گیری بوجود بیاید. اگر بعد از خون گیری چند دقیقه محل را فشار دهید، احتمال کمی وجود دارد  که محل نمونه گیری کبود شود.

در موارد نادری ممکن است بعد از گرفتن نمونه خون، رگ متورم شود. که به این حالت فلبیت می گویند. انجام کمپرس گرم چند بار در روز  می تواند به بهبودی این وضعیت کمک کند.

خون گیری می تواند برای افرادی که بیماری انعقادی دارند مشکل ایجاد کند. آسپیرین وارفارین و سایر داروهای رقیق کننده خون می توانند باعث افزایش خونریزی شوند. اگر شما مشکل انعقاد خون و یا خونریزی دارید و یا اگر داروی رقیق کننده خون مصرف می کنید، باید قبل از خون دادن به پزشک اطلاع دهید.
نتیجه آزمایش هرپس

آزمایش هرپس برای بررسی هرپس سیمپلکس ویروس ( HSV ) به کار می رود. نتایج آزمایش سریع کشت ویروس ۲ تا ۳ روز زمان می برد، در حالی که کشت استاندارد ویروس بیش از ۱۴ روز طول می کشد.

نتیجه آزمایش تشخیص آنتی ژن در همان روز آماده می شود.

نتیجه آزمایش واکنش زنجیره پلی مراز ۱ تا ۳  روز زمان می برد.

نتیجه آزمایش تعیین آنتی بادی در خون بعد از ۲ روز در دسترس خواهد بود.

نتیجه آزمایش آنتی بادی که الایزا ( ELISA) نامیده می شود،  معمولا بعد از ۲ ساعت آماده می شود.

نمونه ای که از زخم تازه که حاوی مایع است گرفته می شود، از نمونه ای که از زخم کهنه و خشک گرفته می شود، بهتر است.

چه عواملی بر نتیجه آزمایش تاثیر می گذارد؟

عللی که شما ممکن است نتوانید این آزمایش را انجام دهید و  اینکه نتایج آزمایش ممکن است مفید نباشد، عبارتند از:

اگر نمونه کشت از زخم کهنه و خشک گرفته شده باشد.
اگر نمونه خون قبل از تولید آنتی بادی بر علیه HSV گرفته شود. به این حالت مرحله پنجره گفته می شود.
اگر شما داروی ضد ویروس استفاده می کنید مثل آسیکلوویر، فام سیکلوویر گان سیکلوویر و یا والاسیکلوویر.

بررسی ها و تفکرات

نتیجه طبیعی آزمایشات به معنی این نیست که شما عفونت با هرپس ویروس ندارید.
عفونت با هرپس ویروس ها معمولا از طریق علایم بالینی تشخیص داده می شود، با دانستن این نکته که شخص با بیمار مبتلا به عفونت هرپس در تماس بوده است.
گاهی اوقات به انجام آزمایش نیازی نیست.
شخصی که تب خال تناسلی دارد، باید بداند که چگونه از انتقال این بیماری به دیگران جلوگیری کند.
اگر عفونت به دلایل استرس و یا بیماری مجددا عود کرد، در این حالت نیز شما می توانید عفونت را منتقل کنید.
عفونت تب خال تناسلی می تواند از مادر به جنین در هنگام زایمان منتقل شود. در نوزاد تازه متولد شده ویروس هرپس می تواند باعث نقص عضو، عفونت مغز و مرگ شود.
اگر ویروس فعال هرپس در شخصی که زایمان می کند وجود داشته باشد، ممکن است برای جلوگیری از ابتلای نوزاد به این عفونت از سزارین استفاده شود.
آزمایش سریع هم در بعضی مراکز در دسترس می باشد. که از طریق خونی که از نوک انگشت گرفته می شود، آنتی بادی بر علیه HSV-2 بررسی می شود.
نتیجه این آزمایش بعد از ۱۰ دقیقه در دسترس قرار می گیرد. این آزمایشات نسبت به بقیه آزمایش ها گران تر است و همه جا در دسترس نیست.

هرپس و بارداریدرمان تبخال تناسلی در بارداری,
تبخال تناسلی در سه ماه اول بارداری,
بارداری و تبخال,
هرپس تناسلی در مردان,
آزمایش تشخیص هرپس,
عکس هرپس تناسلی,
درمان قطعی هرپس تناسلی,
ویروس هرپس در کودکان

هرپس و بارداری
هرپس دستگاه تناسلی یک عفونت مقاربتی و واگیردار است که بر اثر ویروس هرپس یا HSV ایجاد می شود. این ویروس اندام تناسلی، دهانه رحم و پوست نواحی دیگر بدن را نیز درگیر می کند.

پیشگیری
برای کاهش خطر ابتلا و سرایت هرپس تناسلی :
-هنگام رابطه جنسی از کاندوم استفاده کنید (محققان معتقدند که با این کار خطر سرایت هرپس نوع۲ تا حدودی کاهش می یابد.)
-در صورت داشتن هرگونه علائم هرپس (تبخال) از جمله تاول و زخم در اندام تناسلی، اطراف مقعد و دهان و یا هرجای دیگر بدن، از برقراری رابطه جنسی خودداری کنید.
-اگر در اطراف دهان تان تبخال دارید، از بوسیدن دیگران اجتناب کنید.
-ختنه کردن نوزادان پسر، می تواند خطر ابتلا به بیماری های تبخال تناسلی (ویروس هرپس)، زگیل تناسلی (ویروس پاپیلوما) را کاهش دهد، اما بر ابتلا به سیفلیس تاثیری ندارد.
برخی بر این باورند که استرس، خستگی، بیماری، اصطحکاک پوست یا حمام آفتاب می تواند موجب بازگشت علائم هرپس شود. بهتر است در این موارد احتیاط لازم را داشته باشید تا بتوانید از خطر بازگشت دوباره این بیماری در امان بمانید.

پاسخ دهید