آشنایی با علائمی که نشانگر وجود بیماریهای فراموشی است

یادتان رفته امسال تولد همسرتان را تبریک بگویید؟ قرارتان را با دوستتان فراموش کرده‌ اید؟ می‌ خواستید همین حالا که از پشت میز کارتان بلند شده‌ اید، کاری انجام دهید اما هرچه فکر می‌ کنید یادتان نمی‌ آید چه کاری را در ذهن داشتید؟ هفته پیش فیلمی دیده‌ اید اما اسمش یادتان نمی‌ آید؟

از آنجا که آمار مبتلایان به آلزایمر هر روز بالاتر می‌ رود و محققان هم این روزها همه توانشان را برای پیدا کردن عوامل زمینه‌ ساز این بیماری خرج می‌ کنند، طبیعی است که با دیدن این نشانه‌ ها به سلامت مغزتان شک کنید و نگران پیوستنتان به جمع آلزایمری‌ ها شوید. اما واقعیت این است که این فراموشی‌ های هر روزه، همیشه نشانه آلزایمری شدن شما نیستند.

افسرده‌ ها هم فراموش‌ کار می‌ شوند

درست است که توهم و هذیان گاهی سراغ افرادی که به این بیماری دچار شده‌ اند می‌ آید و حتی بدبینی به خانواده و بی‌انگیزگی و افسردگی هم نشانه‌ های این بیماری معرفی می‌ شود، اما همه کسانی که این نشانه‌ ها را تجربه می‌ کنند، به آلزایمر مبتلا نیستند.

بیماران آلزایمری ممکن است پرخاشگر و بی‌ انگیزه شوند و از نظر اطرافیانشان شبیه افراد افسرده به نظر برسند اما روی همه کسانی که فراموشی را همراه با تغییرات خلقی دیگری تجربه می‌ کنند، نمی‌ توان برچسب ابتلا به آلزایمر را چسباند.

شاید بهترین امتحان برای شمایی که این روزها خود را فراموشکارتر از گذشته می‌ بینید، مرور خاطراتتان باشد. آلزایمری‌ ها درحالی که خاطرات دیروزشان را هم به یاد نمی‌ آورند، می‌ توانند آنچه ده‌ها سال قبل برایشان اتفاق افتاده را با جزئیات کامل به خاطر بیاورند.

به شناسنامه‌ تان نگاه کنید

خطر ابتلا به آلزایمر با عبور از 65 سالگی بالا می‌ رود و با هر دهه بالا رفتن سن، چندین درصد احتمال ابتلا به این بیماری بیشتر می‌ شود. اما محققان می‌ گویند افراد زیر 65 سال هم ممکن است به این بیماری دچار شوند و تنها احتمال ابتلایشان کمتر از دیگران است. یکی از آسان‌ ترین راه‌ هایی که می‌ توانید برای تخمین زدن شانس ابتلایتان به سراغش بروید، نگاه کردن به سابقه خانوادگی‌ تان است. اگر پدر، پدربزرگ و یا مادربزرگتان به این بیماری دچار شده‌ اند، بعید نیست شما هم در صف ابتلا به آن باشید.

کار را به کاردان بسپارید

حتی اگر فراموشی و بی‌ حواسی بی‌سابقه‌ ای سراغتان آمده، این روزها گوشی تلفن را در یخچال می‌ گذارید و حتی وقت صدا کردن همسرتان با کمی مکث باید نام او را به خاطر بیاورید، باز هم نباید به‌ سادگی برچسب آلزایمری بودن را به خود بزنید.

شاید بتوانید به بیمار شدنتان شک کنید اما تشخیص این بیماری تنها از عهده متخصصانی ساخته است که با کمک چندین تست و محاسبه نمرات آن‌ ها وضعیت مغزتان را بررسی می‌ کنند.

اگر در مراحل ابتدایی ابتلا به این بیماری باشید، متخصصان با تجویز داروهای لازم پیشرفت بیماری را کند می‌ کنند اما باید بدانید که آلزایمر درمان‌ شدنی نیست و وقتی سراغتان بیاید، دیگر دست از سرتان بر نمی‌ دارد.

به گذشته‌ تان نگاه کنید

گفتیم که ژن‌ ها تا اندازه زیادی می‌ توانند آخر و عاقبت توانایی‌ های مغزی شما را روشن کنند اما حتی اگر در تمام شجره خانوادگی‌ تان ردی از این بیماری پیدا نشود، نمی‌ توانید خود را در برابر آن مصون بدانید. پژوهشگران طی بررسی‌ هایشان متوجه شده‌اند که با خواندن کتاب و حل جدول، طی کردن مدارج علمی، انتخاب تغذیه مناسب و رژیم کم‌ چرب و ورزش و حفظ سلامت بدن می‌ توانید خطر ابتلا به این بیماری لاعلاج را پایین بیاورید.

مراقب کاسه صبرتان باشید

اگر با یک آلزایمری زیر یک سقف زندگی می‌ کنید، نباید تصور کنید که با تلاش‌ هایتان و مدام تصحیح کردن او و تکرار موضوعات برایش می‌ توانید چیزی را عوض کنید. باز هم باید تکرار کنیم که آلزایمر درمان‌ شدنی نیست و تنها کاری که برای عزیزتان می‌ توانید انجام دهید، صبوری کردن و حفظ رابطه پرمهر و احترام است.

اگر می‌ خواهید او را در خانه تنها بگذارید، می‌ توانید از یادداشت‌ هایی که گوشه و کنار خانه چسبانده‌ اید کمک بگیرید و یادتان نرود که همیشه باید آدرس و شماره تلفنی را در جیب لباسش بگذارید تا در صورت بیرون زدن از خانه و گم شدن، کسی بتواند به او در برگشت به خانه کمک کند.

بیماری‌ های گوارشی و داخلی همیشه در کمین آلزایمری‌ هاست و در صورتی که عزیز شما به این مشکلات دچار شود، باید برای کنترل و یا درمان مشکلش تلاش کنید و البته با صبوری در این شرایط سخت او را همراهی کنید. چراکه برخی از این بیماران در مراحل پیشرفته حتی توان کنترل ادرار و مدفوعشان را از دست می‌ دهند و نیاز به مراقبت تمام‌ وقت و همه‌ جانبه دارند. پس بیشتر مراقب خودتان باشید تا بتوانید پرستار بهتری برای چنین بیماری باشید.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.