تشخیص ایکنلا کورودنس

باکتری ایکنلا کورودنس (مورفولوژی و تشخیص)

قبلا به عنوان باکتروئیدس کورودنس (Bacteroides corrodens ) طبقه بندی میشد،باسیلهای خورندهای (Corroding bacilli) هستند که بی هوازی اختیاری اند. ایکنلا کورودنس یک باسیل گرم منفی، کاپنوفیلیک سختگ یر و کوچک است که قسمتی از فلور لثه و روده را در ۴۰تا %70 انسانها تشکیل می دهد.

این باکتری در زخمهای ناشی از گاز گرفتن توسط انسان به همراه استرپتوکوکها مشاهده میشود و از سلولیتها، مننژیت، اندوکاردیت،پنومونی ناشی از آسپیراسیون و غیره جدا می گردد. عفونتهای آن معمولاً با سایر ارگانیسمها مخلوط است.

ایکنلا کورودنس باسیل غیر تخمیر کننده است که کلنی های آن ممکن است سبب خوردگی آگار شود. رشد این باکتری توسط 5 تا 10 درصد دیاکسید کربن و یا حضور همین (فاکتورX) در محیط افزایش میابد.

وجود خون در محیط کشت جهت رشد لازم است و روی محیطهای مکانکی و EMB رشد نمیکند و وجود CO2 رشد آن را سریع میسازد. بعضی از سوشهای آن ابتدا فقط به طور بی هوازی قابل جداسازی است.

تشخیص بر روی محیط کشت

کلنیهای آن بسیار ریز بوده و برای مشاهده نیاز به ذرهبین دارد. در حدود %۵۰ نمونههای جداشده در طول چندین روز که برای رشدشان لازم است، با تولید آنزیم آگاراز در آگار ایجاد حفرههایی مینمایند. کلنیهای آن بوی آب ژاول هیپوکلریت سدیم یا مایع سفیدکننده میدهند.

رطوبت جهت رشد آن لازم است. به دلیل اینکه مقاوم به کلیندامایسین است میتوان برای ساختن یک محیط انتخابی از آن استفاده کرد. روی بلاد آگار یا شکلات آگار رشد دارد ولی روی مکانکی رشد نمیکند.

این باکتری اکسیداز، اورنیتین دکربوکسیلاز و نیترات مثبت، کاتالاز، اورهآز، اندول هیدرولیز اسکولین،ONPG و تخمیر کربوهیدرات ها منفی است. هیدرولیز اسکولین و ONPG منفی است.

در محیط آبگوشت حاوی گلوکز به صورت گرانول های مجزا رشد کرده و اغلب به دیواره لوله می چسبد.ایکنلا کورودنس به پنیسیلینها، کینولونها و تتراسایکلین حساس است و به آمینوگلیکوزید ها به شکل متغیری حساس است.

به کلیندامایسین و مترونیدازول مقاوم است. در سویه های بالینی بتالاکتاماز توصیف شده است، اما میتوان از ترکیب مهارکننده های بتالاکتاماز با آنتی بیوتیک های بتالاکتام جهت غلبه بر این مقاومت استفاده کرد.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *