روش تزریق زیرجلدی آمپول هپارین به صورت مرحله به مرحله

هپارین و Levonox یا سایر فرآورده های تجاری حاوی هپارین های با وزن مولکولی کم به روش زیر جلدی و در شکم تزریق می شوند. این داروها، جزء داروهای ضد انعقاد بوده، و به منظور پیشگیری از ایجاد لخته یا بزرگتر شدن لخته های موجود، داده می شوند.

این داروها باعث رقیق شدن خون، یا حل شدن لخته نمی شوند.

نکته: فقط از یک نمونه فرآورده تجاری هپارین با وزن مولکولی کم استفاده کنید. آن ها را با هم مخلوط نکنید و به جای همدیگر به کار نبرید.)

وسایل مورد نیاز
دستور دارویی، دارو، سرنگ، نیدل، پنبه الکلی، دستکش

روش کار تزریق زیرجلدی آمپول هپارین

از دستور پزشک مطمئن شوید. دارو را با دستور پزشک چک کنید. برای اطلاع از دوز و محل تزریق دوز قبلی، به چارت یا برگه دارویی مراجعه کنید. قبل از تجویز اولین دوز، از انجام تست های آزمایشگاهی کافی به منظور دستیابی به مقادیر پایه ای از وضیت انعقادی و شمارش گلبولی، مطمئن شوید.

دست های خود را بشویید.

دارو را آماده کنید. (در برخی مراکز، دو نفر پرستار باید بر آماده سازی دارو نظارت داشته باشند)

بیمار را مشخص کنید و دستور دارویی را برای او توضیح دهید.

حریم بیمار را حفظ کنید. بیمار را برای تزریق در ناحیه شکم آماده کنید.

دستکش بپوشید.

از بیمار بخواهید دراز بکشد.

شکم را از نظر خونمردگی یا جای زخم بررسی کنید. باید از تزریق در محل های دارای خونمردگی خودداری کرده و حداقل 5 سانتی متر از هرگونه جای زخم و یا ناف فاصله بگیرید.

مطلب خواندنی:فواید و عوارض هپارین

به آرامی محل مورد نظر را با یک قطعه پنبه الکل تمیز کنید. (پا به پای انجام مراحل، آنها را برای بیمار توضیح دهید). از مالش محل مورد نظر خودداری کنید.
به آرامی در حالیکه دو انگشتتان حداقل 3 اینچ، از هم فاصله دارند، پوست شکم را بین دو انگشتتان جمع کنید تا یک چین پوستی ایجاد شود.

از بیمار بخواهید آرام بوده و یک نفس عمیق بکشد. همزمان با دم بیمار، نیدل را با زاویه ای 90 درجه، در چین پوستی وارد کنید. وقتی نیدل وارد شد، از تکان خوردن و جابجا شدن آن ممانعت کنید؛ چون این عمل باعث خونمردگی یا خونریزی می شود.

آسپیره نکنید.

دارو را به آرامی تزریق کنید.

چین پوستی را رها کرده و نیدل را مستقیما خارج کنید.

یک قطعه پنبه الکل را روی محل تزریق فشار دهید. اگر خونربزی می کند، حدود 3 دقیقه پنبه الکل را نگه دارید. مالش ندهید.

سرنگ را در سطل زباله مخصوص وسایل نوک تیز بیندازید. نیدل را مجدداً سرپوش گذاری نکنید.

دستکش را خارج کرده و دستتان را بشویید.

واکنش بیمار به تزریق را زیر نظر گرفته و نسبت به هرگونه خونریزی دقت کافی داشته باشید. زمان، محل، دوز، و واکنش بیمار به دارو را ثبت کنید. از نظر واکنش های حساسیتی (راش، تب، لرز) بیمار را زیر نظر داشته و موارد را به پزشک مسوول گزارش دهید.

چند نکته

محل های تزریق را به صورت چرخشی عوض کنید. (مثلاً از سمت راست به سمت چپ شکم). از تزریق در فاصله 2 اینچی (5 سانتی متری) اطراف ناف، و هر ناحیه دچار خونمردگی یا جای زخم، اجتناب کنید. محل تزریق را به نحوی ثبت کنید که پرستاری که دوز بعدی را می دهد، محل تزریق را بداند.
از بیمار بخواهید تا هرگونه خونمردگی یا خونریزی را گزارش دهد.

از تزریق داخل ماهیچه ای فرآورده های ضد انعقاد اکیداً خودداری کنید.

از یک سرنگ کوچک و تیز شماره 27 تا 30 استفاده کنید.

ملاحظات پرستاری

1- برای تهیه محلول انفوزیون باید دارو را بادکستروز 5 درصد یا نرمال سالین 9/0 درصد رقیق کرد.از جدول محاسبه میزان تجویز
این دارو استفاده کنید.
2- فشارخون بیمار باید با شروع نیتروگلیسرین و به هنگام تغییرات دوز دارو مرتباً کنترل گردد. پس از ثابت شدن وضعیت بیمار، فشارخون وی را هر یک ساعت کنترل نمایید. هرگونه افزایش یا کاهش غیرطبیعی فشارخون را به پزشک اطلاع دهید.
3- نیتروگلیسرین را با هیچ داروی دیگری نباید مخلوط کرد.
4- از ظروف شیشه ای برای نگهداری محلول داخل وریدی رقیق شده استفاده کنید. ظروفpvc نیتروگلیسیرین را جذب می کند. بنابراین از این ظروف نباید استفاده کرد.
5- نیتروگلیسیرین وریدی ممکن است اثر ضد انعقادی هپارین را خنثی کند.این دو دارو با یک سه راهی همزمان انفوزیون نشود.
6- آنتی دوت هپارین ، پروتامین سولفات 1% است که هر 1 میلی گرم آن حدود 100 واحد هپارین را خنثی می کند.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.