روش انجام آزمایش RPR

تست RPR (روش انجام تست و تفسیر نتایج)

راژین سریع پلاسما (یا تست RPR – Rapid Plasma Reagin)، تست خونی است که برای غربالگری سیفلیس (syphilis) استفاده می شود. کار این تست، یافتن آنتی بادی های غیر اختصاصی است که بدن در مقابله با این عفونت می سازد.

سیفلیس یک عفونت منتقله از راه جنسی (STI یا sexually transmitted infection) است که توسط باکتری اسپیروکت ترپونما پالیدوم (Treponema pallidum) ایجاد می شود و در صورت درمان نشدن، می تواند کشنده باشد.

ترکیب آزمایش آنتی بادی اختصاصی و تست RPR، به پزشک برای تأیید تشخیص عفونت فعال و شروع درمان، کمک خواهد کرد. این امر موجب کاهش شانس عوارض و گسترش بیماری، توسط فرد آلوده (و ناآگاه از بیماری خود) می شود.

چه زمانی انجام تست RPR توصیه می شود ؟

پزشک تست RPR را به چند دلیل درخواست می دهد. این روش، راهی سریع برای غربالگری افرادی است که در معرض خطر افزایش یافته برای ابتلا به سیفلیس هستند.همچنین در صورتی که فرد زخم ها یا راش های شبیه به سیفلیس داشته باشد، پزشک می تواند در خواست تست RPR را دهد. پزشکان به صورت روتین برای غربالگری زنان باردار برای سیفلیس از این تست استفاده می کنند.

هنوز چندین ایالت وجود دارند که افراد برای درخواست سند ازدواج (marriage certificate)، تست غربالگری برای سیفلیس را انجام می دهند. این ایالت ها شامل میسیسیپی (Mississippi)، مونتانا (Montana) و ناحیه ی کلمبیا (District of Columbia) می باشند.

تست RPR به جای بررسی باکتری عامل سیفلیس، اندازه گیری کننده ی آنتی بادی هایی است که برای سیفلیس اختصاصی نیستند. همچنین از آزمایش RPR برای بررسی روند درمان عفونت فعال سیفلیس استفاده می شود. پس از یک دوره ی درمان آنتی بیوتیکی مؤثر، پزشک انتظار پایین آمدن آنتی بادی ها را دارد و تست RPR می تواند تأیید کننده ی آن باشد.

روند تست RPR

معمولاً، تمام کاری که باید برای این تست انجام دهید این بوده که اجازه داده تا از شما خونگیری کنند. به طور معمول خونگیری از ورید آرنج یا بازو گرفته می شود. این نمونه ی خون به آزمایشگاه فرستاده شده و برای آنتی بادی های تولید شده در نتیجه ی سیفلیس، آزمایش می شود.

تفسیر نتایج تست RPR چگونه است ؟

یک نمونه ی خون طبیعی و سالم باید فاقد آنتی بادی های تولید شده برای سیفلیس باشد. با این وجود، پزشک نمی تواند در صورت نبودن آنتی بادی ها، به صورت کامل وجود سیفلیس را رد کند.

زمانی که فرد آلوده می شود، مدت زمانی طول می کشد تا سیستم ایمنی بدن، به تولید آنتی بادی ها برای مقابله با باکتری بپردازد. مدت زمان کوتاهی پس از عفونت، هنوز این تست ممکن است آنتی بادی ها را نشان ندهد که به معنای “منفی کاذب” می باشد.

وجود منفی کاذب برای مراحل ابتدایی و انتهایی عفونت، شایع تر است. در میان افرادی که در مرحله ی دوم (میانی) عفونت قرار دارند، نتیجه ی تست RPR تقریباً همیشه مثبت (Positive) می باشد.

همچنین تست RPR می تواند نتیجه ی “مثبت کاذب” داشته باشد (این نتیجه بیانگر این بوده که فرد به سیفلیس مبتلا می باشد ولی در واقع این طور نیست). یکی از دلایل ایجاد نتیجه ی مثبت کاذب، وجود بیماری دیگری است که بدن برای مقابله با آن، آنتی بادی هایی تولید می کند که شبیه به مقابله با سیفلیس می باشد.

بیماریهایی که می تواند سبب ایجاد نتیجه ی مثبت کاذب شود:

HIV
بیماری لایم (Lyme disease)
مالاریا
انواع خاصی از پنومونی (pneumonia) مخصوصاً انواعی که مرتبط با سیستم ایمنی ضعیف باشد.
لوپوس

در صورتی که فرد در معرض خطر بالا برای ابتلا به سیفلیس باشد و نتیجه ی آزمایش وی منفی (Negative) باشد، پزشک از فرد درخواست می کند که به مدت چند هفته صبر کرده و دوباره برای انجام تست اقدام نماید. این کار به خاطر پتانسیل تست RPR برای دادن نتیجه ی منفی کاذب می باشد.

به خاطر وجود خطر نتایج مثبت کاذب، پزشک برای تأیید سیفلیس و شروع درمان، از تست های ثانویه ای استفاده می کند که برای آنتی بادی های تولید شده ضد باکتری ایجاد کننده ی سیفلیس، اختصاصی می باشد. یکی از این آزمایش ها، تست FTA-ABS (جذب آنتی بادی ترپونمال فلورسنت یا fluorescent treponemal antibody-absorption) نام دارد.

پیگیری های لازم پس از تست RPR

در صورتی که هر دو تست RPR و FTA-ABS نشان دهنده ی سیفلیس باشند، پزشک شروع به درمان آنتی بیوتیکی فرد خواهد کرد که معمولاً با تزریق عضلانی پنی سیلین همراه خواهد بود. عفونت جدید معمولاً به درمان سریعاً پاسخ می دهد.

در پایان درمان، پزشک به احتمال زیاد درخواست یک تست RPR دیگر را خواهد داد تا مطمئن شود که سطوح آنتی بادی ها کاهش یافته است.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *