درباره کرمک چه می دانیم؟

کرمک، اکسیور یا کرم سنجاقی یک کرم حلقوی یا نماتود کوچک و سفید و باریک است که انتروبیوز ورمیکولاریس نامیده می شود و در انتهای روده انسان ها بخصوص کودکان زندگی می کند. زمانی که فرد مبتلا در خواب است، جنس ماده این کرم از طریق مقعد، روده را ترک کرده و تخم ها را در پوست اطراف مقعد می پراکند که این کار باعث بروز علائمی در فرد مبتلا می شود.

نشانه های ابتلا به کرمک چیست؟

خارش اطراف مقعد که باعث مشکلات خواب و بی قراری در فرد می شود. معمولا علائم خفیف هستند و گاهی فرد هیچ علامتی ندارد.

چه کسانی در ریسک ابتلا به کرمک هستند؟

بچه های سنین دبستان و پیش دبستانی
افرادی که در موسسات شبانه روزی نگهداری می شوند
افراد خانواده و کسانی که از فرد مبتلا به کرمک نگهداری می کنند

راه انتقال کرمک چگونه است؟

کرمک از طریق مدفوعی – دهانی منتقل می شود، یعنی تخم های بیماری زای کرمک مستقیما از راه تماس با دست به دهان فرد جدیدی منتقل می شود یا مثلا از طریق لباس ها، ملافه، غذا و از طریق انگشتان یا زیر ناخن ها به فرد دیگر انتقال می یابد.

تخم های کرم سنجاقی چند ساعت بعد از پخش شدن روی پوست بیماری زا بوده و تا دو تا سه هفته روی ملافه و لباس ها زنده می مانند. گاهی این کرم ها به دلیل ریز بودن از طریق تنفسی و یا بلعیده شدن بوسیله تنفس منتقل می شود. گاهی به ندرت از طریق بلعیده شدن در استخر های شنا انتقال می یابد ولی از طریق حیوانات خانگی منتقل نمی شود.

چگونه می توان کرمک را تشخیص داد؟

خارش شبانه در ناحیه مقعد و میان دو راه در یک بچه قویا به نفع کرمک می باشد. تشخیص با مشاهده کرم یا تخم آن روی پوست نزدیک مقعد یا لباس زیر و پیژامه و ملافه ها دو تا سه ساعت پس از به خواب رفتن انجام می شود.

این کار به وسیله تست با چسب نواری بلافاصله بعد از این که فرد از خواب بیدار شد و قبل از حمام و دستشویی رفتن ، این کار انجام می شود.

این تست این گونه انجام می شود که یک چسب سلوفانی شفاف را روی ناحیه مقعد فشار می دهند. تخم ها به سلوفن می چسبند و زیر میکروسکوپ دیده می شود. این تست باید سه روز پشت هم انجام شود تا شانس یافتن کرم افزایش یابد.

از آنجا که کرمک خارش ناحیه مقعد ایجاد می کند، گاهی می توان نمونه را از زیر ناخن ها برداشت اما به ندرت در آزمایش روتین ادرار یا مدفوع یافت می شود.

درمان کرمک چگونه است؟

درمان بوسیله دو دوز دارو به فاصله دو هفته انجام می شود و باید تمام اعضای خانواده و مراقبت کنندگان از بیمار همزمان درمان شوند وشستشوی دست ها و ناخن های تمیز کوتاه و خودداری از خاراندن رعایت شود. دوش گرفتن و تعویض لباس زیر روزانه، تعویض لباس خواب، حوله، ملافه وپرهیز از تکاندن آن ها و شستن آن ها در آب گرم تا زمانی که کرمک ریشه کن شود ضرورت دارد.

شستن مکرر دست ها با صابون و آب گرم ، بعد از دستشویی و تعویض پوشک و قبل از خوردن غذا ، مهم ترین راه پیش گیری است.

چنان چه عود آلودگی با کرمک ایجاد شد، درمان با فاصله دو هفته و برای تمام اعضای خانواده باید تکرار شود.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.