کنترل خشم کودک

در برابر خشم کودک چه کنیم؟

در سنین حدود دو سالگی، کودک تشنه کسب استقلال است. این ویژگی کاملا منطقی است زیرا او به‌تدریج شخصیت خود را می‌شناسد و خود را دارای حق و خواسته می‌داند. تنها مشکل اینجاست که امکان تحقق همه خواسته‌های او وجود ندارد و درنتیجه ناتوانی در مدیریت هیجانات، باعث ناراحتی و ابراز خشم خواهد بود.

البته گرچه این هیجان نیز طبیعی است اما این وضعیت باید توسط والدین مدیریت شود تا عصبانیت به خشونت و رفتارهای تهاجمی تبدیل نشود.

توصیه‌های کاربردی برای کنترل خشم و عصبانیت کودک

بی‌اعتنا باشید
اگر مطمئن هستید که خشم کودک برای او خطری ندارد، نسبت به رفتار او بی‌اعتنا باشید. آرامش خود را حفظ کنید و به معرکه‌ای که راه انداخته است، توجه نکنید. معمولا این بی‌توجهی بعد از چند دقیقه آتش عصبانیت کودک را خاموش می‌کند.

منتظر شوید تا آرام شود

زمانی که کودک عصبانی است، هیچ کاری انجام ندهید. دراین لحظه، صحبت کردن یا دادزدن سر او هیچ فایده‌ای ندارد. او در این زمان قادر به کنترل هیجانات خود نیست و صحبت‌های شما را درک نمی‌کند. صبر کنید تا کودک کمی آرام شود تا بتوانید با او ارتباط موثر داشته باشید.

او را تنها بگذارید

در صورت نیاز، کودک را به اتاقش بفرستید و از او بخواهید در تنهایی داد بزند تا انرژی‌اش تمام شود. او باید بفهمد زمانی می‌تواند با شما حرف بزند و خواسته‌اش را بگوید که آرام باشد.

باج ندهید

برای بسیاری از والدین اتفاق افتاده که کودک در مهمانی یا بازار شروع به داد و فریاد می‌کند و خواسته‌ای دارد که از نظر شما امکان‌پذیر نیست.

متاسفانه بعضی از والدین برای اینکه کودک را در حضور دیگران آرام کنند، تسلیم او می‌شوند، اما اگر کودک این نقطه ضعف را بشناسد و از آن بهره ببرد، چرخه معیوبی ایجاد می‌شود که رهایی از آن مشکل‌تر خواهد بود.

روش تربیتی مشترکی با همسر داشته باشید

زمانی که کودک عصبانی است، پدر و مادر باید روش یکسانی در مقابل رفتار او داشته باشند. کودک هرگز نباید به این موقعیت برسد که می‌تواند از پدر یا مادر باج بگیرد و حتی آنها را مقابل هم قرار دهد.

حتما در شرایط آرامش با همسر خود در رابطه با اصول تربیتی فرزند به اتفاق‌نظر برسید و هیچ‌گاه در مقابل او نسبت به این موضوع بحث نداشته باشید.

تسلیم خواسته‌های نامعقول نشوید

بعضی از شرایط اصلا نیازی به بحث ندارد و کودک حتما باید مطیع شما باشد؛ مانند داروخوردن، پوشیدن لباس گرم در زمستان، نشستن در صندلی مخصوص اتومبیل و… البته در مواردی مانند انتخاب رنگ لباس، چند دقیقه بازی بیشتر و مسائلی از این قبیل، منعطف باشید. بدین ترتیب کودک متوجه می‌شود که حق اظهارنظر دارد اما در مواردی که سلامت و امنیت او مطرح است باید مطیع والدین باشد.

محبت خود را دریغ نکنید

هیچ‌گاه در مدت عصبانیت کودک، داد نزنید و خشونت به خرج ندهید. کودک باید بداند که همیشه محبت شما را دریافت می‌کند. پس از آرام شدن او، با کلام ساده و کوتاه علت مخالف خود با خواسته‌اش را بگویید، قهر نکنید و به او اطمینان دهید که عشق شما به او کم نشده و صرفا از رفتار او ناراحت هستید.

چه زمانی نیاز به مشاوره با روانشناس یا روانپزشک است؟
– کودک در زمان عصبانیت به خود یا دیگران آسیب می‌زند یا تهدید به این رفتار دارد.
– خواهر یا برادر از او می‌ترسند.
– برای احساس لذت و آرامش، به حیوانات آسیب می‌رساند.
– رفتارهای خشونت‌آمیز مکرر تکرار شود.
– نحوه واکنش فرزند در تصمیم‌گیری خانواده تاثیرگذار است.
– کودک وسایل را می‌شکند یا آسیب می‌رساند.
– زمانی که رفتارهای کودک به‌رغم توجه به سلامت جسمی و روحی او و رعایت راهکارهای تربیتی مناسب، غیرقابل کنترل باشد.

البته باید توجه داشت که در ابتدای انجام راهکارهای کنترل خشم مانند بی‌اعتنایی یا باج ندادن، رفتار نامناسب کودک تشدید می‌شود اما به‌تدریج کنارگذاشته می‌شود. در صورتی که پس از مدتی همچنان با این مشکل مواجه بودید، لازم به مشورت با روانشناس یا روانپزشک خواهد بود.

منبع

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *