تشخیص ویبریو ولنیفیکوس

ویبریو ولنیفیکوس (مشخصات و مورفولوژی،تشخیص آزمایشگاهی)

این باکتری سبب عفونتهای زخم و سپتیسمی ميشود که در بیماراني که کبدشان در اثر الکل آسیب دیده یا ایمني ضعیف دارند، ميتواند به سپسیس هاي کشنده منتهي شود. مشخصاً در مرداني که مبتلا به سیروز هستند و در حین پوست کندن خرچنگ یا صدف شکارشده دست خود را ميبرند، ایجاد ميشود.

کاهش عملکرد کبد منجر به افزایش آهن شده و به نظر میرسد که این آهن افزایش یافته سبب تسهیل رشد ارگانیسم میگردد. ویبریو ولنیفیکوس از زخم به خون منتشر ميشود و سبب سپسیس ميگردد.

برای درمان، از ترکیب تتراسایکلین و آمینوگلیکوزید ضد سودومونایي یا ترکیب داکسي سایکلین بعلاوه سفتازیدیم استفاده ميشود. در صورت عدم درمان 16درصد بیماران در اثر سپسیس مي میرند.

ویبریو ولنیفیکوس تنها ویبریوئی است که لاکتوز مثبت بوده و برای رشد به %1 نمک نیاز دارد. %8۵ از سویه های آن سوکروز منفی و %1۵ سوکروز مثبت هستند و روی محیط T.C.B.S کلنی زرد میدهند.

این باکتری سالیسین و لیزین مثبت و آرژینین منفی است.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *