پولیپ چیست؟ (علت و عوال،راه درمان)

پولیپ، رشد یک توده خوش خیم (تومورهای غیرسرطانی یا نئوپلاسم) در مخاط روده است. این پولیپ ها ممکن است در جاهای مختلفی از دستگاه گوارش رشد کنند؛ ولی اغلب در روده بزرگ جای دارند. اندازة آنها نیز از 6 میلی متر تا چند سانتی متر متغیر است. آنها برجستگی های کوچکی هستند که از مخاط روده رشد کرده و در داخل حفرة روده بیرون می زنند.

گاهی اوقات این پولیپ ها پایه دار بوده و مانند قارچ به نظر می رسند. برخی از پولیپ ها هم ممکن است صاف و تخت باشند. در بسیاری از بیماران چندین پولیپ در جاهای مختلف رودة بزرگ پراکنده شده اند. برخی از پولیپ ها ممکن است بخش کوچکی از تودة سرطانی باشند؛ اگر چه اکثریت قریب به اتفاق پولیپ ها اینگونه نیستند.

پولیپ روده چقدر شایع است و دلیل بوجود آمدن آن چیست؟

پولیپ ها در بزرگسالان بسیار شایع بوده و شانس ابتلا به این بیماری با بالارفتن سن نیز افزایش می یابد، درحالی که در افراد ۲۰ ساله این بیماری نادر است. تخمین زده شده که در افراد بالای۶۰ سال، بدون خطر ویژه ای برای پولیپ، ۲۵ درصد شانس ابتلا به این بیماری وجود دارد.

هنوز اینکه چه چیزی باعث ایجاد پولیپ می شود، مشخص نشده است. برخی از کارشناسان معتقدند رژیم غذایی با چربی بالا و فیبر پایین فرد را مستعد ابتلا به پولیپ می کند. همچنین خطر ابتلا به این بیماری در افرادی که سابقه ژنتیکی ابتلا به این بیماری را دارند، بیشتر است.

خطرات شناخته شده برای پولیپ چیست؟

بزرگترین عامل خطر برای ابتلا به پولیپ، سن بالای۵۰ است. سابقه خانوادگی پولیپ یا سرطان رودة بزرگ، خطر ابتلا به پولیپ را در شما افزایش می دهد. همچنین بیماران با سابقه شخصی ابتلا به پولیپ یا سرطان رودة بزرگ در خطر ابتلا به پولیپ های جدید هستند. علاوه بر این برخی از پولیپ ها یا علائم سرطان که زمینه خانوادگی دارند، خطر ابتلا به پولیپ را در افراد جوان نیز افزایش می دهند.

آیا انواع مختلفی پولیپ وجود دارد؟

دو نوع شایع پولیپ وجود دارد. پولیپ هایپرپلاستیک و آدنوم.

پولیپ هایپرپلاستیک فرد را در خطر ابتلا به سرطان قرار نمی دهد. تصور می شود پولیپ آدنوما پیش ساز همة سرطان های رودة بزرگ است؛ اگر چه اغلب آدنوما به سرطان تبدیل نمی شوند. بررسی بافت شناسی (بررسی بافت پولیپ زیر میکروسکوپ) بهترین راه تمایز بین پولیپ های هایپرپلاستیک و آدنوماتوز است.

اگرچه غیرممکن است که بگوییم که کدامیک از پولیپ های آدنوماتوز قابلیت تبدیل شدن به سرطان را دارند، اما پولیپ های بزرگ تر بیشتر این قابلیت را دارند که به سرطان تبدیل شوند و برخی از این پولیپ های بزرگ (پولیپ های بزرگتر از یک 5/2 سانتی متر) ممکن است حاوی مناطق کوچکی از سلول های سرطانی باشند.

از آنجایی که پزشک تان از ظاهر پولیپ نمی تواند مطمئن شود که نوع پولیپ چیست، بنابراین توصیه می شود، تمام پولیپ ها را با انجام یک کولونوسکوپی از بین ببرید.

علائم پولیپ

اغلب پولیپ ها، علائمی ایجاد نمی کنند. پولیپ های بزرگ تر می تواند علائمی مانند وجود خون در مدفوع ایجاد کنند، اما اغلب آنها بدون علامت هستند؛ بنابراین بهترین راه برای تشخیص وجود پولیپ غربالگری افراد بدون علامت است. چند روش غربالگری وجود دارد: آزمایش نمونه مدفوع از نظر وجود خون، انجام سیگموئیدوسکوپی برای دیدن یک سوم پایینی روده بزرگ یا استفاد از آزمایش رادیولوژی مانند تنقیه باریوم یا کولونوگرافی.

اگر در یکی از این آزمایش ها پولیپ دیده شود یا مشکوک به وجود پولیپ باشند، پزشک به شما پیشنهاد می کند که با انجام کولونوسکوپی این پولیپ ها را از بین ببرید؛ زیرا کولونوسکوپی دقیق ترین راه برای تشخیص پولیپ است. بسیاری از کارشناسان امروزه کولونوسکوپی را به عنوان یک روش غربالگری پیشنهاد می کنند به طوری که هر نوع پولیپ یا بافت مشکوک به پولیپ را تشخیص داده و آن را طی انجام کولونوسکوپی حذف می کنند.

پولیپ ها چگونه برداشته می شوند؟

اغلب پولیپ هایی که در طی کولونوسکوپی پیدا می شوند به طور کامل برداشته می شوند. روش های مختلفی برای برداشتن و حذف پولیپ وجود دارد. بیشتر این پولیپ ها از طریق سیم حلقه مانند بیوپسی یا از طریق سوزاندن پولیپ با یک جریان الکتریکی برداشته می شوند.

به دلیل اینکه مخاط روده به سوختن یا بریدگی حساس نیست، برداشتن پولیپ ناراحتی خاصی ایجاد نمی کند. پولیپ برداشته شده در زیر میکروسکوپ توسط یک پاتولوژیست برای تعیین نوع بافت پولیپ و تشخیص هر نوع بافت سرطانی، مورد آزمایش قرار می گیرد.

آیا برداشتن پولیپ ها خطری ایجاد می کند؟

برداشتن پولیپ ها هنگام کولونوسکوپی یک روش معمولی و سرپایی است. عوارضی که ممکن است وجود داشته باشد (اما معمولاً خیلی شایع نیستند) شامل موارد زیر است:

خونریزی از محل پولیپکتومی و سوراخ شدن (سوراخ یا پارگی) رودة بزرگ.

خونریزی از محل پولیپکتومی می تواند فوری و حاد بوده یا بعد از چند روز اتفاق بیفتد. خونریزی مداوم معمولاً در طول کولونوسکوپی درمان می شود. سوراخ شدگی رودة بزرگ نیز به ندرت اتفاق می افتد که معمولاً نیاز به جراحی برای ترمیم پارگی دارد.

اگر عمل پولیپکتومی انجام دادم، هر چند وقت یک بار نیاز به کولونوسکوپی دارم؟

پزشک تان تصمیم می گیرد که آیا نیاز به کولونوسکوپی مجدد دارید یا خیر؟ زمان آن هم به عوامل مختلفی بستگی دارد، از جمله: تعداد و اندازه پولیپ های برداشته شده، نوع بافت پولیپ و کیفیت پاکسازی روده بزرگ در دفعات قبلی. کیفیت پاکسازی روده به این بستگی دارد که پزشک تان چقدر توانایی دیدن رودة بزرگ را داشته باشد.

اگر پولیپ ها کوچک باشند و در طول کولونوسکوپی تمام رودة بزرگ به خوبی دیده شود، پزشک تان به شما پیشنهاد می کند سه تا پنج سال بعد دوباره کولونوسکوپی انجام دهید و اگر در کولونوسکوپی مجدد هیچ پولیپی وجود نداشته باشد، نیازی به انجام کولونوسکوپی بعد از ۵ سال نخواهید داشت.

اما اگر پولیپ ها بزرگ و صاف بود ممکن است پزشک به شما توصیه کند، برای اطمینان از اینکه پولیپ ها کامل از بین رفته اند، چند ماه بعد دوباره کولونوسکوپی انجام دهید. پزشک در مورد این گزینه ها با شما صحبت خواهد کرد.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.