تشخیص کست ادراری

انواع کست های ادراری و اهمیت بالینی آن ها

کست های ادراری لوله ای یا سیلندری شکل بوده و توسط کلیه ها ساخته می شوند. کست های ادراری در بیماری های خاصی در ادرار ظاهر می شوند. همه ی کست ها از یک موکوپروتئین به نام Tamm-Horsfall protein تشکیل می شوند که توسط لوپ دیستال هنله ترشح می شود. معمولاً تعداد قابل توجهی از کست های ادراری در بیماری های کلیوی یافت می شوند.

تشکیل کست ها :

کست های ادراری فقط در توبول دیستال پیچیده (Distal Convoluted Tubule or DCT) و مجاری جمع کننده تشکیل می شوند. تشکیل کست ها در توبول پروگزیمال پیچیده (PCT) و لوپ هنله صورت نمی گیرد. کست ها نتیجه ی جامد و سفت شدن مواد (پروتئین) در توبول های کلیوی هستند.

کست های ادراری فقط در توبول دیستال پیچیده (Distal Convoluted Tubule or DCT) و مجاری جمع کننده تشکیل می شوند. تشکیل کست ها در توبول پروگزیمال پیچیده (PCT) و لوپ هنله صورت نمی گیرد. کست ها نتیجه ی جامد و سفت شدن مواد (پروتئین) در توبول های کلیوی هستند.

انواع کست های ادراری مهم و روتین

کست  WBC
کست RBC
کست هیالن
کست/ واکسی(مومی)
کست سلولهای اپی تلیال
کست گرانولار
کست چربی
کست رنگدانه
کست  باکتریایی
کست هموگلوبین
کست میوگلوبین
کست توبول کلیوی

کست های ادراری را می توان به دو بخش اصلی تقسیم بندی کرد :

کست های سلولی (Cellular Casts) :

شامل : کست گلبول قرمز، کست گلبول سفید، کست باکتریایی، کست سلول های اپیتلیال

کست های غیر سلولی (Acellular Casts) :

کست هیالین، کست گرانولار، کست مومی، کست چربی، کست کریستالی (بلوری)

کست های رنگدانه ای (Pigment casts) :

از چسبیدن ذرات حاصل از شکستن مواد متابولیک یا رنگدانه های دارویی تشکیل می شوند. کست های رنگدانه ای شامل 3 دسته هستند :

کست هموگلوبین – خون (Hemoglobin (Blood) casts) :

به رنگ زرد تا قرمز دیده می شوند. در بعضی موارد، بسیار رنگ پریده بوده و تشخیص دشوار می گردد. این کست ها با بیماری های گلومرولی (Glomerular Disease) مرتبط هستند همچنین در آنمی همولیتیک.

کست میوگلوبین (Myoglobin casts) :

به رنگ قهوه ای قرمز دیده می شوند و در میوگلوبینوری (myoglobinuria) و آسیب عضلانی حاد دیده می شوند (همچنین میوگلوبین در رابدومیولیز (تخریب سلول های مخطط عضلات اسکلتی)).

کست بیلی روبین و دیگر داروها (Bilirubin and other drug casts) :

در مواردی که بیمار دچار یرقان انسدادی شده باشد، بیلی روبین در ادرار یافت می شود. وجود بیلی روبین در ادرار باعث می شود که کست های ادراری به رنگ زرد مایل به قهوه ای درآیند. رنگدانه های دارویی : مانند فنازوپیریدین (phenazopyridine) یا پیریدیوم (Pyridium) که در ادرار اسیدی باعث رنگ گرفتن کست ها و سلول ها (زرد روشن تا نارنجی رنگ) خواهند شد.

کست کریستالی یا بلوری (Crystal casts) :

با وجود کریستالی شدن املاح ادراری، مانند اگزالات، اورات یا سولفونامیدها، آن ها می توانند در یک کست هیالینی در حال شکل گیری به دام افتاده و کست کریستالی ایجاد نمایند. ایجاد آن ها اهمیت بالینی چندانی ندارد.

کست سلول باکتریایی (Bacterial Cell Casts) :

این کست ها از باکتری داخل شده به ماتریکس پروتئینی (هیالینی) تشکیل می شوند. کست های باکتریایی می توانند نشان دهنده ی پیلونفریت حاد و یا عفونت داخلی کلیه باشند.

نحوه شمارش

ابتدا چندین میدان میکروسکوپی (حداقل 10 )را با عدسی 40 بررسی کنید.اگر تعدادشان خیلی کم و در حد دو الی سه عدد بود انها را گزارش کنید.
اگر تعدادشان  طوری بود که توانستید تعداد کمی از  انها را در هر یک از همه ی  میدان ها مشاهده کنید پس،میانگین تعداد انها در این 10 میدان گزارش کنید.و اگر تعدادشان بیش از اینها بود میتوانید اینطور گزارش کنید:

Few/1+/2±/3+/many

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *