کلامیدیا پسی تاسی (علائم،تشخیص و درمان)

واژه سیتاکوز هم برای بیماری ایجاد شده توسط کلامیدیا پسی تاسی در انسان کاربرد دارد و هم به بیماری ایجاد شده در خانواده طوطی سانان اطلاق می شود.تظاهرات بالینی کلامیدیا پسی تاسی در انسان در برگیرنده طیفی از علائم است که از یک عفونت ریوی شدید و سپسیس با مرگ و میر بالا تا یک عفونت بدون علامت و خفیف متغیر است.

خصوصیات ارگانیسم عامل بیماری

کلامیدیا پسی تاسی را می توان در تخم مرغ جنین دار،موش و سایر حیوانات و کشت سلولی رشد داد.

بیماریزایی و آسیب شناسی
عامل بیماری از راه مجاری تنفسی وارد بدن می شود و طی دو هفته اول بیماری در خون یافت می شود.هنگامی که ریه درگیر می شودارگانیسم را در خلط نیز می توان مشاهده کرد.

در پسیتاکوز یک التهاب لکه ای در ریه ایجاد می شود که مرز لکه ها مشخص است.کبد،طحال،قلب و کلیه غالبا بزرگ شده و پر خون می شوند.

یافته های بالینی

شروع ناگهانی یک بیماری شبیه آنفلوآنزا یا عفونت ریوی باکتریایی (نومونی) در فردی که در مواجهه با پرندگان بوده است می تواند حاکی از عفونت سیتاکوز باشد.

دوره کمون بیماری به طور متوسط 10 روز است.بیماری شروع ناگهانی داشته و عوارضی نظیر بی حابی،بی اشتهایی،تب،گلودرد،نورگریزی و سر درد شدید را به همراه دارد.

در مواردی که درمان صورت نگیرد میزان مرگ و میر به 20 درصد نیز می رسد.

تشخیص کلامیدیا پسی تاسی

با استفاده از روشهای سنجش ایمنی و یا پی سی آر تشخیص داده می شود،از خون ،خلط یا بافت ریه بیماران قابل جداسازی است.تشخیص ارگانیسم توسط کشت ها و انتقال متوالی ارگانیسم عفونی،مشاهده میکروسکوپی و خصوصیات سرولوژیک قابل انجام است.

ایمنی

ایمنی نسبت به این عامل در حیوانات و انسان ناکارآمد است،انسان تا 10 سال پس از بهبودی میتواند ناقل بیماری باشد و واکسن های حاوی باکتری غیر فعال شده تنها مقاومت نسبی ایجاد می کند.

درمان

درمان بر اساس تشخیص بالینی بیشتر صورت می گیرد تا تشخیص بیماری.داکسی سایکلین و تتراسایکلین عوامل انتخابی هستند و ماکرولیدها و فلوروکوئینولون ها می توانند جایگزین محسوب شوند.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.