سندرم روده تحریک پذیر (علت و علائم،روش درمانی)

سندرم روده تحریک پذیر یا کولون اسپاستیک یک بیماری بسیار شایع است. بیشتر مردم گاهی مشکلات گوارشی را تجربه می کنند در حالی که بیماران مبتلا به سندرم روده تحریک پذیر به صورت مکرر و متناوب دچاردرد شکمی و اسهال و یبوست می شوند.

علایم

علائم سندرم روده تحریک پذیر شامل درد شکمی به همراه تغییراتی در اجابت مزاج است که شامل یبوست، اسهال و یا هر دو می شود. دفع گاز و وجود نفخ قابل مشاهده در شکم هم شایع هستند. این بیماری هیچ تاثیر سویی بر دستگاه گوارش ندارد ولی درد دائمی و نیاز مکرر به دستشویی ممکن است با زندگی روزمره فرد تداخل کند.

علل ایجاد

علل ایجاد سندرم روده تحریک پذیر به طور دقیق مشخص نیست. یک نظریه حاکی از آن است که انقباض غیر طبیعی عضلات روده ای موجب گرفتگی عضلات و درد و تغییراتی در سرعت هضم غذا می شود. بعضی افراد به دلیلی نامشخص بعد از یک عفونت شدید گوارشی دچار این بیماری می شوند.

عدم تحمل مواد غذایی شامل حساسیت به غذا یا آلرژی غذایی نیز دلیل دیگری است که در دست بررسی است. علایمی شبیه سندرم روده تحریک پذیر می تواند هنگام خوردن غذاهای خاصی نظیر لبنیات(حاوی لاکتوز)، انواع حبوبات، بروکلی و گل کلم و کلم پیچ رخ بدهد.

چه کسانی بیشتر مبتلا می شوند؟
هر کسی ممکن است به سندرم روده تحریک پذیر مبتلا شود. زنان دو برابر بیشتر از مردان به بیماری مبتلا می شوند. همچنین در کسانی که سابقه فامیلی مثبت این بیماری را دارند شایع تر است. علائم معمولا در سال های آخر دهه بیست رخ می دهند و ابتلا افراد برای بار اول در سنین بالای پنجاه سال نادر است و سندرم روده تحریک پذیر با افسردگی و اضطراب همراهی دارد.

تشخیص

تشخیص بیماری با تست تشخیصی خاصی نیست و پزشک معمولا بر اساس توصیف بیمار از شرایطش بیماری را تشخیص می دهد و به همین دلیل مهم است در مورد علائم تان دقیق باشید. برای رد کردن سایر احتمالات ممکن است به تست های تشخیصی نیاز باشد.

این بیماری خطر جدی ای ایجاد نمی کند، فقط ممکن است با زندگی و کار روزمره فرد تداخل کند. استرس می تواند باعث شروع یا بدتر شدن علائم بیماری شود و علایم سندرم روده تحریک پذیر با تشدید استرس فرد می تواند موجب یک سیکل معیوب شود. تغییرات هورمونی، غذاها و داروهای خاص می تواند علائم را تشدید کند.

مهم است که بدانید هیچ غذای خاصی باعث ایجاد علایم سندرم روده تحریک پذیر نمی شود، با این حال تهیه یک دفترچه و یادداشت غذاهایی که می خورید به شما کمک می کند بفهمید کدام غذاها عامل ایجاد مشکل برای شماست. ممکن است قطع کافئین، الکل، غذاهای چرب، مصرف فیبر و آب بیشتر کمک کننده باشد.

محصولات پروبیوتیک باکتری های مفیدی هستند که رشد میکروب های مضر را در دستگاه گوارش کاهش می دهند و بهترین آن ها پرو بیوتیک های موجود در ماست است و احتمال داده می شود که علایم سندرم روده تحریک پذیر را کاهش می دهند.

دارو برای درمان سندرم روده تحریک پذیر

داروهایی با نسخه و بدون نیاز به نسخه می تواند چنانچه رژیم غذایی موثر واقع نشد به شما در کنترل علایم تان کمک کند. از جمله آن ها داروهای ضد اسهال است که حرکت روده ها را کند می کند و از آنجا که یبوست ایجاد می کند میبایست تحت نظر پزشک مصرف شود.

برای یبوست ممکن است داروهای مسهلی مصرف شود که به حفظ آب در دستگاه گوارش کمک می کند یا انواعی از آن حرکت مدفوع در روده را تسریع می کند.

داروهای ضد افسردگی با تاثیر بر روی پیغام برهای شیمیایی باعث کاهش درد و انقباضات می شود و تجویز آن ها توسط پزشکتان لزوما به این معنی نیست که شما افسردگی یا مشکل مغزی دارید. داروهای ضد اسپاسم گوارشی در کسانی که مشکل اصلیشان انقباضات شکمی است کمک کننده خواهد بود.

روش های سنتی

از میان داروهای گیاهی کپسول های عصاره نعنا که در روده باز می شوند می تواند موثر باشد.

سایر درمان های سندرم روده تحریک پذیر می تواند شامل روان درمانی باشد. رفتار درمانی شناختی یکی از انواع روان درمانی است که به شما در کنترل افکار منفی و استرس کمک خواهد کرد و همچنین روش های تطابق با مشکلتان را در صورت عود بیماری به شما خواهد آموخت .به این ترتیب استرس شما کاهش می یابد که خودش باعث بهتر شدن علائم گوارشی شما می شود.

همچنین برخی تحقیقات نشان می دهد که هیپنوتیزم درمانی می تواند درد و علایم گوارشی و اضطراب را کاهش دهد. بیوفیدبک یا پسخوراند زیستی نیز شیوه ایست که در آن به بیمار می آموزند که عکس العمل بدنش را نسبت به استرس بشناسد و تغییر دهد. مدیتیشن و شیوه های آرمیدگی و ریلکسشن هم می تواند به کنترل برخی علایم شامل درد و اسهال و یبوست کمک کند.

ورزش و فعالیت فیزیکی میتواند به هضم غذا و کم کردن استرس و ایجاد احساس بهتر کمک کند. بهتر است از فعالیت های فیزیکی خفیف شروع کنید.

سندرم روده تحریک پذیر یک بیماری مزمن است که به مرور بدتر نخواهد شد و به بیماریهای جدی تری مثل سرطان یا بیماری التهابی روده منجر نمی شود و با ایجاد عادات غذایی صحیح و دوری از استرس قابل کنترل است.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.