پمفولیکس چیست؟ (علائم و نشانه،درمان)

پمفولیکس نوعی اگزماست که باعث ایجاد تاول های کوچک اطراف انگشتان کف دست، پشت دست یا پاشنه پا می شود. نام دیگر آن اگزمای دیس هیدروتیک است. پمفولیکس ممکن است در همه سنین دیده شود اما عموماً در بزرگسالان کمتر از 40 سال دیده می شود.

معمولاً با خارش و سوزش شدید کف دست و انگشتان آغاز شده و پس از مدتی تاول های کوچک خارش دار و پر از مایع مشاهده می شود.در فرم شدید این تاول ها بزرگ هستند و به پشت دست، پا و اندام ها انتشار می یابد. ممکن است گاهی عفونت ثانویه به صورت درد و ترشحات چرکی به رنگ زرد طلایی ایجاد شود.

این تاول ها معمولاً طی یک هفته بهبود می یابند که در این مدت پوست ترک می خورد و دچار پوسته ریزی می شود. پمفولیکس در زنان بیشتر دیده می شود. عامل ایجاد پمفولیکس همیشه مشخص نیست اما عللی که برای آن مطرح می شود شامل موارد زیر است:

علت ایجاد پمفولیکس

یک منبع عفونت قارچی در جایی دور از ضایعات تاولی مثلاً بین انگشتان باشد.

واکنشی در مقابل چیزی که با پوست تماس پیدا کرده: نظیر نیکل و سایر فلزات، مواد ضدعفونی کننده، شامپو، صابون، مواد بهداشتی، آرایشی و عطر باشد.
استرس عامل بروز بیماری باشد.

تعریق نیز عامل دیگری برای بروز این بیماری است به طوری که به عنوان مثال در فصل بهار و تابستان و هوای گرم و نیز در افرادی که دچار تعریق فراوان به خصوص در کف دست و پا هستند، پمفولیکس بیشتر است.

به طور کلی، پمفولیکس خودبه خود طی چند هفته بهبود می یابد. گاهی ممکن است دوباره عود کند به خصوص اگر یکی از عوامل بالا حضور داشته باشند.

درمان پمفولیکس

درمان شامل پرهیز از مواد تحریک کننده و شوینده های غیرصابونی و استفاده از دست کش با لایه داخلی کتان است.

نباید تاول ها را به جز به تشخیص پزشک ترکاند و باید صبر کرد خودشان خشک شوند.

مانند درمان اگزمای تماسی، درمان شامل مرطوب کننده ها و شوینده های حاوی مرطوب کننده است.

گاهی کرم های کورتون دار جهت تخفیف تحریک و التهاب تجویز می شود که باید مدت زمان تجویزشان محدود و مصرفشان به کمک دستکش در شب جهت افزایش اثر باشد.

خیساندن در محلول پتاسیم پرمنگنات 1 در ده هزار برای ده تا پانزده دقیقه یکی دو بار در روز برای مدت حداکثر پنج روز مفید است.

داروهای آنتی هیستامین که پزشک تجویز می کند می تواند خارش را بهبود بخشد و اگر خارش مزاحم خواب شبانه است به خواب شبانه کمک کند.
گاهی اوقات آنتی بیوتیک برای کنترل عفونت ثانویه مورد نیاز است.

برای تشخیص بیماری و درمان تخصصی باید به متخصص پوست مراجعه کرد. درمان معمولاً ترکیبی از روش ها مانند نور درمانی، قرص های کورتونی، کرم، پماد یا قرص های تضعیف کننده سیستم ایمنی است. پزشک ممکن است از کپسول های آلی ترتینوئین، در مواردی که سایر درمان ها موثر نباشند، استفاده کند.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.