ایمی پرامین (روش مصرف،فواید و عوارض)

ایا قرص ایمی پرامین چاق کننده است,عوارض قطع قرص ایمی پرامین,قرص تری فلوئوپرازین 1,قرص کلومیپرامین 25,ایمی پرامین در بارداری,کلردیازپوکساید 10,فوبی اجتماعی,قرص اکسی بوتینین

ايميپرامين براي رفع بيماري افسردگي و نيز شب‌ادراري در كودكان تجويز مي‌شود.

مکانیسم اثر
از طريق مهار برداشت مجدد نوراپي‌نفرين و سروتونين توسط پايانه سلول عصبي پيش‌سينماپسي غلظت سيناپسي آنها را در سيستم عصبي مركزي افزايش مي‌دهد.

فارماکوکينتيک
اين دارو پس از تجويز خوراكي به سرعت و به‌طور كامل جذب مي‌شود.داراي متابوليسم گذر اول كبدي بوده و متابوليت فعال آن دزپيرامين‌ مي باشد راه دفع دارو كليوي است. پيوند اين دارو به پروتئين بسيار زياد است. نيمه عمر دارو 25-11 ساعت و زمان لازم براي شروع اثر ضد افسردگي 3-2 هفته مي‌باشد.

موارد منع مصرف
در موارد زير مصرف اين دارو بايد با احتياط فراوان مصرف شود:
الكلسيم‌حاد، آسم، اختلالات دو قطبي، اختلالات خوني‌و گوارشي، گلوكوم با زاويه باريك‌، افزايش‌فشار كره چشم، پركاري تيروئيد، هيپرتورفي پروستات، عيب كار كليه، اسكيزوفرني، حملات تشنجي، حساسيت به داروهاي ضد افسردگي سه حلقه‌اي و احتباس ادرار.

عوارض جانبي
خشكي دهان خواب آلودگي، تاري ديد، يبوست، تهوع، اشكال در ادرار كردن، عوارض قلبي- عروقي، واكنش‌های ازدياد ، حساسيت، اختلالات رفتاري، اختلالات حركتي، تداخل در فعاليت جنسي، تغييرات قند خون، افزايش اشتها و وزن و عوارض اندوكرين مثل ژنيكوماستي، اختلالات خوني و هيپوناترمي از عوارض جانبي دارو هستند.

تداخل دارویی
مصرف همزمان با داروهاي ضد آريتمي، خطر آريتمي‌بطني را افزايش مي‌دهد. مصرف همزمان اين دارو با مهار كننده‌هاي آنزيمMAO باعث تحريك CNS و بالا رفتن فشار خون مي‌گردد.
اين دارو از طريق كاهش آستانه تشنج با اثر داروهاي ضد صرع مقابله مي‌كند. بعضي از داروها ضد صرع با كاهش غلظت پلاسمایي اين دارو، اثر ضد افسردگي آن را كاهش مي‌دهند اين دارو اثر پائين آورنده فشار خون كلونيدين و گوانتيدين را كاهش مي‌دهد و در صورت قطع ناگهاني اين دو دارو خطر افزايش فشار خون زياد مي‌شود.
مصرف همزمان اين دارو با فنوتيازين‌ها موجب افزايش عوارض جانبي آنتي‌موسكاريني‌ مي‌شود. مصرف همزمان اين دارو با داروهاي مقلد سمپاتيك ممكت است سبب تشديد عوارض قلبي-عروقي و احتمالا بروز آريتمي، تاكي‌كاردي يا افزايش فشار خون شود.
مصرف همزمان اين دارو با داروهاي ضد تيروئيد ممكن است خطر بروز اگرانولوسيتوز را افزايش دهد.
مصرف همزمان فراورده‌هاي حاوي الكل و ساير داروهاي مضعفCNS با اين داو ممكن است سبب بروز ضعف شديد CNS، ضعف تنفسي و كاهش فشار خون شود. سايمتيدين با مهار متابوليسم اين دارو، غلظت پلاسمايي آن را افزايش مي‌دهد.

نکات قابل توصيه
1. از قطع ناگهاني مصرف دارو بايد پرهيز شود. در صورت نياز، كاهش مقدار مصرف به تدريج در طول يك دوره حداقل 4 هفته‌اي بايد انجام شود.
2. در هفته‌هاي اول درمان به دليل افزايش تمايل به خودكشي بايد بيمار را تحت نظر قرار داد
3. بيش از يك داروي ضد افسردگي در يك زمان نبايد تجويز شود.
4. براي شروع اثرات درماني اين دارو حداقل دو هفته وقت لازم است.
5. درمان سالمندان بايد با حداقل مقدار شروع شود، زيرا به عوارض جانبي اين دارو حساسترند.
6. به علت نيمه‌عمر طولاني دارو تجويز يك‌باره مقادير آن در موقع خواب، كفايت مي‌كند.
7. به بيمار بايد ياد‌آوري شود كه در صورت بروز علائم آنتي‌موسيكاريني به درمان ادامه دهد، چون به اين اثرات تا حدي تحمل حاصل مي‌شود.
8. در صورت وجود سابقه مصرف مهار كننده‌هاي آنزيم MAO توسط بيمار، بايد دو هفته بعد از قطع آن مصرف اين دارو را آغاز نمود.
9. در صورت ضرورت مصرف دارو‌هاي مهار‌كننده MAO بايد حداقل يك هفته ميان قطع اين دارو و شروع مصرف داروي جديد فاصله ايجاد شود.
10. اين دارو با ايجاد خواب‌آلودگي ممكن است بر اعمالي كه نياز به مهارت و هوشياري دارند مانند رانندگي، تأثير بگذارد.
11. دوره درمان با اين دارو بايد كامل شود.اين دارو نبايد بيش از مقدار توصيه‌شده مصرف شود.
12. در صورت فراموش كردن يك نوبت مصرف دارو،اگر رژيم درماني به صورت چند نوبت در روز مي‌باشد، به محض به يادآوردن آن نوبت بايد مصرف شود، مگر اينكه تقریباً زمان مصرف نوبت بعدي فرا رسيده باشد، در اين صورت، مقدار مصرف بعدي نيز نبايد دو برابر گردد. اگر رژيم درماني بصورت مصرف در هنگام خواب باشد، نبايد هنگام صبح دارو مصرف شود. بهتر است در اين موارد با پزشك مشورت گردد.
13. به دليل احتمال بروز منگي و سرگيجه و هنگام برخاستن ناگهاني از حالت خوابيده يا نشسته بايد احتياط نمود.
14. با مصرف اين دارو خشكي‌دهان ممكن است بروز نمايد .در صورت تداوم اين عارضه به مدت بيش از دو هفته بايد به پزشك مراجعه نمود.
15. احتمال بروز حساسيت به نور با مصرف اين دارو وجود دارد.لذا ضروري است از پوشش ضد آفتاب استفاده شود.
16. بيمار بايد 7-3 روز پس از قطع مصرف دارو تحت نظر باشد.
17. در صورت نياز به هرگونه عمل جراحي يا درمان اضطراري، پزشك بايد از مصرف دارو مطلع شد.

مقدار مصرف
خوراكي:
بزرگسالن: به عنوان ضد افسردگي 50-25 ميلي‌گرم سه يا چهار بار در روز مصرف مي‌شود و سپس مقدار مصرف بر حسب تحمل و نياز بيمار تنظيم مي‌گردد.
كودكان: به عنوان ضد افسردگي در كودكان 12-6 سال mg/day 30-10 در دو مقدار منقسم و در نوجوانان mg/day 50-25 در مقادير منقسم مصرف مي‌شود. براي كنترل شب‌ادراري، 25 ميلي‌گرم يكبار در روز، يك ساعت قبل از خواب مصرف ميشود. در صورت عدم بروز پاسخ مطلوب پس از يك هفته، مقدار مصرف را مي‌توان تا 50 ميلي‌گرم در كودكان كمتر از 12 سال و 75 ميلي‌گرم در كودكان بزرگتر از 12 سال افزايش داد.
تزريقي:
بزرگسالان: به عنوان ضد افسردگي تاmg/day100 در مقادير منقسم از راه عضلاني تزريق مي‌گردد.