ناباروری در آقایان

آشنایی با مشکلات ناباروری در مردان

با این که بسیاری از افراد تصور می کنند ناباروری یک مشکل مختص زنان است، مشکلات مربوط به مردان به تنهایی یا در کنار مشکل باروری خانم ها مسئول 40% از ناباروری هاست. یک سوم مشکلات باروری مردان مربوط به تعداد کم اسپرم است. مردان ممکن است مثل خانم ها به سادگی با انجام آزمایش باروری کنار نیایند. یک مرد ممکن است از انجام این تست احساس شرمندگی کند، ولی واقعیت این است که کشف سریع مشکلات باروری مردان، درمان را زودتر پیش برده و باعث بارداری موفق می شود. علاوه بر این، انجام تست های باروری مردان باعث می شود تا خانم ها متحمل مشکلات و هزینه های بالای ناشی از تست های ناباروری مربوط به زنان نشوند.

بررسی اولیه ناباروری مردان

بررسی ناباروری مردان با یک ویزیت توسط پزشک متخصص اورولوژی شروع می شود. پزشک احتمالاً با یک مصاحبه اولیه شروع کرده و این معاینات را به عمل می آورد:

تاریخچه باروری، تاریخچه بیماری ها، همه جراحی ها و داروهایی که تاکنون مصرف شده است.

سؤالاتی در مورد سبک زندگی مثل ورزش، سیگار و مصرف مواد مخدر

معاینه بالینی

یک گفتگوی دوستانه در مورد زندگی زناشویی فرد مراجعه کننده شامل هر مشکلی در رابطه جنسی و یا سابقه بیماری های منتقله از راه تماس جنسی است. در هر بار بررسی ناباروری، نیاز است که بیمار با نمونه ای از مایع منی که در مطب دکتر یا در محلی در نزدیکی آن تهیه شده است، مراجعه کند تا مورد بررسی قرار گیرد. در این موارد، بررسی سریع نمونه مهم است.

تست های ناباروری مردان

تشخیص علت ناباروری یک مرد، علم و هنر یک پزشک را می طلبد. روش پزشکان در تشخیص ناباروری مردان متفاوت است ولی در اینجا به یک سری از تست های مشترک اشاره می شود.

آنالیز اسپرم و مایع منی

در این بررسی، تعداد اسپرم، شکل آن ها، حرکت و سایر متغیر های مربوط به آن ها مشخص می شود. بطور کلی هر چه تعداد اسپرم های با شکل طبیعی بیشتر باشد، احتمال باروری بیشتر است. ولی در این مورد استثناهایی هم وجود دارد. خیلی از مردان با تعداد کم اسپرم، باز هم بارور هستند و در حدود 15% از مردان نابارور تعداد زیادی اسپرم طبیعی تولید می کنند.

اگر اولین آزمایش اسپرم نرمال باشد، پزشک ممکن است تست دوم را برای تأیید نتایج تست اولیه، درخواست کند. دو تست نرمال نشان می دهد که مرد مشکل ناباروری قابل توجهی ندارد. اگر قسمتی از نتیجه تست غیر معمول باشد، پزشک ممکن است برای تشخیص مشکل، تست های بیشتری را درخواست کند. بر خلاف تصور اگر هیچ اسپرمی در نمونه مشاهده نشود، نشانه بدی نبوده و ممکن است نشان دهنده انسداد در لوله های انتقال دهنده اسپرم باشد که با جراحی برطرف می شود.

معاینه بالینی

یک معاینه بالینی خوب می تواند واریکوسل را مشخص کند؛ همچنین می تواند سرنخ هایی از مشکلات هورمونی بدست دهد. در این معاینه سایز بیضه ها هم اندازه گیری می شود. در حالت ایده آل بهتر است که این معاینه توسط یک متخصص اورولوژی انجام شود.

ارزیابی هومونی

تستوسترون و هورمون های چندگانه ای که در مغز ساخته می شوند، تولید اسپرم را کنترل می کنند. با این وجود، در 97% موارد، هورمون ها عامل ناباروری مردان نیستند.

تست ژنتیک

تست های ژنتیک می توانند موانع ویژه باروری و مشکلات اسپرم را تشخیص دهند. محققان در مورد زمان انجام تست های ژنتیک اختلاف نظر دارند.

آنتی بادی های ضد اسپرم

بعضی از مردان بر ضد اسپرم های خودشان آنتی بادی تولید می کنند. این آنتی بادی ها بر ضد اسپرمی که روانه بارور کردن سلول تخمک است، عمل کرده و از لقاح جلوگیری می کند.

در سایر مردان، مشکلی در تولید اسپرم وجود ندارد، بلکه مشکل این است که مسیر حرکت اسپرم مسدود شده است. در این مردان، اسپرم موجود در بیضه ها سالم است، با این وجود هیچ اسپرمی در مایع جنسی وجود ندارد و یا مقدار آن بسیار کم بوده و غیر طبیعی است. وقتی یک مرد به میزان کافی اسپرم می سازد و در عین حال در مایع منی او تعداد کمی اسپرم وجود دارد، علت های مختلفی می تواند داشته باشد که از این قرار هستند:

برگشت انزال به عقب : در این وضعیت، اسپرم به عقب و به مثانه بر می گردد. برگشت انزال معمولاً در اثر جراحی های قبلی ایجاد می شود.
عدم وجود لوله اصلی اسپرم بر (وازودفران): بعضی از مردان ممکن است به علت یک نقص ژنتیکی، بدون لوله اصلی اسپرم بر به دنیا بیایند.
انسداد در یکی از مسیر های انتقال اسپرم از بیضه تا آلت تناسلی
آنتی بادی های ضد اسپرم

واریکوسل

واریکوسل ها شایع ترین علت قابل درمان ناباروری مردان هستند که 38% آن را تشکیل می دهند. این شکل غیر طبیعی سیاهرگ های بالای بیضه ها با جراحی، قابل اصلاح هستند.

تا 25% مردان نابارور تعداد کم اسپرم و یا اسپرم های غیر طبیعی دارند که علت آن ناشناخته است. بطور کلی بعد از تست های کامل ناباروری مردان و زنان، 85% زوج ها می توانند علت ناباروری خود را کشف کنند. خیلی از آن ها می توانند بدون انجام درمان یا کار خاصی بعد از یک سال بچه دار شوند.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.