اوره آپلاسما (ویژگیها،بیماریزایی،تشخیص و علائم آزمایشگاهی)

اوره آپلاسما متعلق به خانواده مایکوپلاسماتاسه، کلاس مولیکوتس و راسته مایکوپلاسماتالس میباشد.اوره آپلاسما اولین بار در سال1954از یک مرد مبتلا به اورتریت غیرگنوکوکی توسط Shepard و همکارانش کشف شد.
از آنجایی که این ارگانیسمها کلنی های کوچکی را تشکیل میدهند (قطر 7-15میکرومتر،) آنها را در اصل سویه ،Tسویه Tمایکوپلاسما یا مایکوپلاسما Tنامیدند.
آنها در میان مایکوپلاسماهای با منشأ انسانی، منحصربه فرد تلقی میشوند، زیرا قادر به متابولیزه کردن اوره هستند و نمی توانند آرژینین یا گلوکز را مصرف نمایند؛ بنابراین پیشنهاد شد که یک نامگذاری جدیدی میبایست برای جنس و گونه های این موجودات منحصربه فرد درون راسته مایکوپلاسماتالس بوجود بیاید.
در نهایت این ارگانیسمها در سال 1974 توسط Shepard و همکارانش به نام U.urealyticum نامگذاری شدند.

ویژگیهای عمومی اوره آپلاسماها

اوره آپلاسماها که فاقد پپتیدوگلیکان هستند از طریق تکامل دژنراتیو از باکتریهای گرم مثبت تکامل یافته اند. آنها باکتریهایی با شکل کروی یا کوکوباسیل با قطر بین 0/2-0/3میکرومتر هستند.
عدم وجود دیواره سلولی، این ارگانیسم را به بتالاکتامها حساس کرده، همچنین مانع از رنگ آمیزی آنها توسط رنگ آمیزی گرم شده و مسئول ایجاد فرم پلیمورفیک در آنها است.
از آنجایی که آنها با توجه به ژنوم کوچکشان قابلیتهای بیوسنتز محدودی دارند، به محیط کشت غنی شده با مکمل سرم برای رشد در شرایط آزمایشگاهی نیاز دارند.
زمان نسبی تکثیر اوره آپلاسما حدود یک ساعت میباشد.اوره آپلاسـما در دسـتگاه ادراری- تناسـلی و تنفسـی زندگی میکند و تنها در حین سـرکوب ایمنی و یـا اسـتفاده از تجهیـزات پزشـکی به زیـر مخاط نفـوذ مینماید.

در انسـان، اوره آپلاسـما از طریـق تمـاس جنسـی، از مـادر بـه فرزنـدان به صـورت عمـودی در داخل رحـم یـا از طریـق مایعـات آلـوده بـدن در زمـان تولـد منتقـل میشـود.

خصوصیات بالینی اوره آپلاسماها و عفونتهای دستگاه تناسلی

اوره آپلاسماها بخشی از فلور نرمال دستگاه تناسلی با میزان کلونیزاسیون %40-80 میباشند. علیرغم آن، این ارگانیسمها در چندین بیماری مانند اورتریت غیرگنوکوکی ) ،(NGUپروستاتیت،سنگهای ادراری،بیماریهای زنان،ناباروری و بیماریهای مزمن ریه در نوزادان دخیل می باشند.

آنها پاتوژنهای فرصت طلب در نظر گرفته میشوند، زیرا میتوانند به راحتی از دستگاه تناسلی تحتانی افراد سالم و افراد مبتلا به بیماری جدا شوند.

مطلب خواندنی:میکوپلاسماها

اوره آپلاسما وHIV

عفونتهای دستگاه تناسلی با گونه های اوره آپلاسما با فراوانی زیادی در بیماران مبتلا به HIV گزارش شده است.

اوره آپلاسما و پیامدهای سوء حاملگی

اوره آپلاسما از مایع آمنیوتیک زنان با التهاب کوریوآمنیوتیک جدا شده است که منجر به زایمان زودرس میگردد.

اوره آپلاسما و بیماری در نوزادان

اوره آپلاسما گاهی منجر به بیماریهای تنفسی در نوزادان میگردد.اوره آپلاسما در ابتلا به بیماریهای تنفسی در نوزادان متولدشده با وزن بسیار پایین نقش دارد.

اوره آپلاسما و سایر عفونتها

اوره آپلاسما از مفاصل بیماران مبتلا به هیپوگاماگلوبولینمی که با آرتریت چرکی مواجه هستند جدا شده است. دیده شده است که آرتریت در این بیماران حتی طی ماهها بعد از درمان با آنتی بیوتیکها و عوامل ضدالتهابی همچنان باقی مانده است.

اوره آپلاسما و سنگهای کلیوی

اوره آپلاسما از ادرار بیماران مبتلا به سنگهای عفونی، بیشتر از افرادی که دارای سنگهای متابولیکی هستند جدا شده است. همانند پروتئوس، اوره آپلاسما نیز میتواند به دلیل فعالیت متابولیسمی آنزیم
اوره آز، سطح اوره را کاهش دهد و استروویت (فسفات منیزیم آمونیم) را در مدلهای حیوانی کریستالیزه نماید. عفونت با باکتریهای تولیدکننده اورهآز بهطور قابل توجهی خطر تشکیل استروویتها را افزایش میدهد که منجر به افزایش PH ادرار و آسیب مستقیم به اپیتلیوم مجاری ادراری توسط آمونیاک میگردد.
این باکتریها در داخل شکاف های سنگهای ادراری که در آن عوامل ضدمیکروبی نفوذ نمیکنند، زندگی میکند؛درنتیجه عفونتهای پایدار منجر به رشد سریع سنگها و پر کردن تمام یا بخشی از لگنچه کلیه طی یک دوره چند هفته یا چند ماه میگردد.

تشخیص:
جمع آوری نمونه
نمونه های مناسب برای تشخیص اوره آپلاسما شامل سوآب مجرای ادراری، ادرار، سوآب اندوسرویکال و بیوپسی رحم است.

کشت
کشت به عنوان استاندارد طلایی در تشخیص اوره آپلاسما محسوب میشود، اما سخت است. از آنجایی کـه ایـن موجودات حسـاس هسـتند، بـرای جداسـازی آنها نیـاز به حضور سـرم، مـواد متابولیکی و فاکتورهـای رشـد ماننـد عصاره مخمر میباشـد.

سرولوژی
روشهای آزمایش سرولوژیک شامل میکروایمونوفلورسانس، مهار متابولیسم و آنزیم ایمونواسی میباشد، اما شیوع اوره آپلاسما در افراد سالم باعث میشود تفسیر تیترهای آنتی بادی در برابر این موجودات مشکل باشد.
هیچ آزمایش سرولوژیکی برای مایکوپلاسماهای دستگاه تناسلی استاندارد نشده و برای اهداف تشخیصی در دسترس نیستند.

تست حساسیت آنتیبیوتیکی
روشهای متعددی برای تشخیص حساسیت آنتیبیوتیکی روی مایکوپلاسماهای ژنیتال استفاده شده است که روش رقت آگار، روش میکرودایلوشن براث و Eتست برخی از آنها است.

روش میکرودایلوشن براث
عملی تریـن و اقتصادی تریـن روشـی کـه به طـور گسـترده مـورد اسـتفاده قـرار میگیـرد، تسـت میکرودایلوشن براث است.

منبع

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.