آزمایش آنتی مولرین هورمون (Anti-Mullerian Hormone)

آنتی مولرین هورمون هورمونی است که توسط فولیکول های در حال رشد (حاوی تخمک) تولید می شود، از این رو شاخصی از تعداد و کیفیت تخمک های در حال تولید در چرخه قاعدگی محسوب می شود.

آنتی مولرین هورمون بر خلاف FSH، Inhibin B و استرادیول در تمام طول سیکل قاعدگی ثابت است ، از این رو ، انجام این تست در هر زمان از چرخه قاعدگی امکان پذیر است.

توضیحات درباره آنتی مولرین هورمون

AMH تحت تأثیر گونادوتروپین ها قرار نمی گیرد و صرفأ بازتابی از جمعیت فولیکولها (رزرو تخمدانی) می باشد.

آنتی مولرین هورمون در ارزیابی زنانی که با خطر کاهش رزرو تخمدانی روبرو هستند کمک کننده است، از جمله زنان دارای سابقه خانوادگی یائسگی زودرس (نارسایی تخمدان)، زنان مبتلا به یائسگی زودرس (نارسایی تخمدان)، زنان دارای سابقه آندومتریوز شدید، شیمی درمانی یا جراحی قبلی بر روی تخمدان، زنان مبتلا به بیماریهای اتوایمیون، عفونت لگن، و زنانی که از رژیم های گیاهخواری استفاده می کنند (شایان ذکر است در اکثر زنان مبتلا به کاهش رزرو تخمدانی، ریسک فاکتورهای فوق وجود ندارد و یکی از راههای شناسایی آنها استفاده از تست AMH می باشد).

آنتی مولرین هورمون یکی از تست های مهم در ارزیابی ناباروری است و بعلاوه در تعیین دوز صحیح داروهای باروری (از جمله داروهای مورد استفاده در IVF) کمک می کند.

افزایش آنتی مولرین هورمون در تشخیص PCOS کمک کننده است.

کاهش آنتی مولرین هورمون با افزایش ریسک سقط جنین (حتی در زنان جوان) همراه است.

تکنیک الیزا برای تشخیص آنتی مولرین هورمون در سرم

پیش زمینه بیماری

این هورمون بوسیله سلول‌های سرتولی در بیضه‌های جنین، تولید شده و عقب نشینی و پسرفت مجاری مولرین را القا می‌کند. در غیر این صورت به مجاری تولید مثلی زنانه تکامل می‌یابد. در جنس مذکر، سطوح سرمی AMH، در خلال چند ماه اولیه زندگی به اوج خود رسیده و تا سن بلوغ سطح آن بالا می‌ماند.

در جنس مؤنث، سطح AMH سرمی در زمان تولد غیر قابل تشخیص بوده و در زمان کودکی به صورت غیر قابل شناسایی یا کم باقی می‌ماند. بازه‌های رفرانس یا مرجع برای دختران و پسران، همپوشانی ندارد.

در پسرانی که بیضه‌های غیر قابل لمس دارند، سطح سرمی AMH در دو گروه کریپتورکیدیسم (پایین نیامدن بیضه‌ها درون کیسه بیضه و ماندن در حفره شکمی) و آنورکی (فقدان مادرزادی یک یا هر دو بیضه)، متفاوت است.

عمل اصلی تخمدان در زنان، تولید سلول اووسیت بالغ برای باروری است. فولیکول‌های تخمدان به طور مداوم متحمل تمایز و بلوغ از مرحله پری‌موردیال یا بدوی به مرحله آنترال شده و این عمل تا زمانی که ذخیره فولیکولی پری‌موردیال در زمان یائسگی تمام شود، ادامه دارد.

اکثر فولیکول‌های آنترال دچار انحطاط می‌شوند. اما، تعداد اندکی در خلال سیکل قاعدگی بوسیله هورمون محرک فولیکول یا FSH انتخاب شده و برای تبدیل شدن به فولیکول‌های پیش تخمک گذاری، بیشتر تکامل می‌یابند. در خلال هر سیکل قاعدگی، یک فولیکول پیش تخمک گذاری غالب، برای تولید یک اووسیت بارور، تخمک گذاری می‌کند.

ذخیره تخمدانی (OR) به تعداد و کیفیت فولیکول‌های قادر به تولید اووسیت بارور گفته می‌شود. ذخیره تخمدانی با افزایش سن کاهش می‌یابد و در سن یائسگی تمام می‌شود. عدم توانایی باروری در زنانی که در دهه سوم زندگی خود هستند، ۵% و در زنانی که ۳۵ سال یا بیشتر سن دارند، ۳۰% کاهش می‌یابد. شیوه‌هایی که میزان OR را تخمین می‌زنند، برای پیش‌بینی نتیجه احتمالی لقاح مصنوعی یا IVF یا دیگر فن‌آوری‌های کمک باروری (ART)، مفید هستند.

AMH توسط فولیکول‌های پری‌آنترال و آنترال کوچک بیان می‌شود ولی توسط فولیکول‌های بدوی پری‌موردیال یا فولیکول‌های آنترال زمانی که بوسیله FSH انتخاب می‌شوند، بیان نمی‌گردند.

سطح سرمی AMH بازتابی از تعداد فولیکول‌های پری‌آنترال و آنترال است. مطالعات متعددی نشان داده‌اند که از آنجا که AMH از سیکل قاعدگی مستقل است، بهترین مارکر برای OR می‌باشد. در آغاز ۳۰ سالگی، سطح AMH به صورت خطی نسبت به سن کاهش می‌یابد و پس از یائسگی با اتمام OR، در سرم غیر قابل شناسایی می‌گردد.

در سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS)، تولید فولیکول در مرحله انتخاب FSH متوقف می‌شود و فولیکول‌های پری‌آنترال و آنترال کوچک تجمع می‌یابند. سطح سرمی AMH در این افراد ۲ تا ۳ برابر بیشتر از افراد نرمال بوده و نشانگر افزایش تعداد فولیکول‌های بیان کننده AMH است.

مطالعه شیوع بیماری

در ایالات متحده امریکا، ۵/۱۱% از زنان در سنین ۱۵ تا ۴۴ سال دچار اختلال در باروری هستند. حدود ۱۵ تا ۲۰% زوج‌ها در سنین باروری با این مشکل ناباروری درگیر هستند.

PCOS شایع‌ترین دلیل ناباروری در زنان است.

در سال ۲۰۰۶، مرکز کنترل بیماری‌ها تخمین زد که تکنیک‌های کمک باروری، باعث کمی بیش از ۱% تولد زنده است. اغلب زنان (۶۱%) در سنین ۳۵ سالگی یا بیشتر از تکنیک‌های کمک باروری استفاده می‌کنند.

موارد درخواست آزمایش

آنتی مولرین هورمون، مارکری مفید برای پیش‌بینی OR و احتمال موفقیت IVF و دیگر تکنیک‌های کمک باروری (ART) است.
آنتی مولرین هورمون برای تمایز میان کریپتورکیدیسم (پایین نیامدن بیضه‌ها درون کیسه بیضه و ماندن در حفره شکمی) و آنورکی (فقدان مادرزادی یک یا هر دو بیضه) در پسرانی که بیضه‌هایی غیر قابل لمس دارند، مفید است.

سطوح AMH بالای بازه مرجع به عنوان PCOS تشخیص داده می‌شود.

تفسیر

نتایج باید با بازه‌های مرجع مربوط به سن و جنس مقایسه شوند.
سطوح AMH بالای بازه مرجع در نوزادان دختر، نشان دهنده حضور بافت‌های بیضه است.
سطوح آنتی مولرین هورمون بالای بازه مرجع (در زنان) به عنوان PCOS در نظر گرفته می‌شود.

محدودیت‌ها

سطوح AMH می‌تواند به طور قابل ملاحظه‌ای در میان افراد مختلف تفاوت کند.

مواد و روش‌ها

این تست به روش ایمونواسی آنزیمی با تقویت ۲ نقطه‌ای (enzymatically amplified two-site immunoassay) انجام می‌شود.
AMH توسط یک آنتی‌بادی که به میکروپلیت ۹۶ خانه متصل است، گرفته شده و با آنتی‌بادی ثانویه بیوتینیلات و پراکسیداز استرپتاویدین- تربچه کوهی شناسایی می‌گردد.

تست‌های مرتبط

از تست‌های زیر نیز برای تخمین ذخیره تخمدان در روز ۳ سیکل قاعدگی استفاده می‌شود:
هورمون تحریک کننده فولیکول، سرم FSH
استرادایول سرمی یا پلاسما در زنان بزرگسال پیش از یائسگی

هزینه این آزمایش در سال ۹۵ تقریبا به صورت آزاد ۱۷۰ هزار تومان می باشد

نظرات بسته شده است.