آزمایش اگزالات ادرار (شرایط نمونه گیری،تفسیر و مقادیر نرمال)

آزمایش اگزالات ادرار برای بررسی وجود کریسال اگزالات در ادرار بیماران مورد استفاده قرار می گیرد.اگزالات از کریستال هایی که ممکن است در ادرار بیماران وجود داشته باشد ، کریستال اگزالات (Oxalate) است.
این ماده به طور طبیعی در گیاهان وجود دارد و میزان بسیار کمی از آن در بدن انسان ها نیز مشاهده می شود. این ماده معمولا در اثر مصرف بالای ویتامین C و رسوب آن ایجاد می شود.

رسوب اگزالات که در زیر میکروسکوپ به شکل سوزنی می باشد ، باعث ایجاد سنگ کلیه در بدن بیمار می شود که می تواند درد بسیار شدیدی در ناحیه لگن و ناحیه تناسلی ایجاد نماید. اگزالات معمولا در 80% از سنگ کلیه ها مشاهده می شود. از جمله موادی که می تواند باعث ایجاد کریستال اگزالات در بدن شود می توان به سبزیجاتی مانند اسفناج و جعفری، کرفس (سبزیجات پهن برگ) و مصرف زیاد مغز بادام ، بادام زمینی ، مصرف زیاد توت ها و انگور و غلاتی مانند سویا ، چای سیاه و کاکائو و جوانه گندم اشاره کرد.

نام اختصاری: Oxalat
سایر نام ها: اگزالات، Oxalic Acid
بخش مورد انجام : بیوشیمی
نوع نمونه قابل اندازه گیری: ادرار ۲۴ ساعته یا رندم (تصادفی)
حجم نمونه مورد نیاز: ۵ ml در لوله های پلاستیکی عاری از فلز یا لوله های شیشه ای اسیدواش شده

شرایط نمونه گیری آزمایش اگزالات

۱- شرایط جمع آوری ادرار صحیح ادرار ۲۴ ساعته رعایت شود.
۲- اضافه کردن ۳۰ میلی لیتر از اسیدکلریدریک ۶ نرمال بعد از پایان جمع آوری ادرار ۲۴ ساعته ( در مدت ۴ ساعت بعد از پایان جمع آوری )
۳- بعد از اضافه کردن اسیدکلردریک ۶ نرمال PH نمونه جمع آوری شده بایست ما بین ۲,۵ تا ۳ باشد.

ملاحظات نمونه گیری
۱- قبل از برداشتن ۵ میلی لیتر از ادرار ۲۴ ساعته آن را خوب مخلوط کنید.
۲- حجم ادرار ۲۴ ساعته را یادداشت کنید.
۳- در حین جمع آوری نمونه ادرار از استعمال دوز بالای ویتامین C ( بیش از gr۲ خوراکی در ۲۴ ساعت) اجتناب گردد و رژیم غذایی عادی رعایت گردد.

شرایط نگهداری
نمونه ادرار در دمای C◦ ۴ و C◦۲۰- به مدت ۷ روز پایدار است.

کاربردهای بالینی:
۱- پایش درمان برای سنگ های کلیوی.
۲- شناسایی اگزالات افزایش یافته به عنوان یک عامل خطر برای تشکیل سنگ کلیه
۳- تشخیص هیپراگزالوری اولیه یا ثانویه

روش های متداول: GC، HPLC، کاپیلاری الکتروفورز، آنزیماتیک

مقادیر طبیعی:
در ادرار رندوم واحد گزارش شده mmol/L می باشد که مقادیر مرجع برای آن تعیین نشده است.
ادرار ۲۴ ساعته: ۰,۱۱ – ۰.۴۶ mmol/۲۴ hr or ۹.۷- ۴۰.۵ mg/۲۴ hr

تفسیر
افزایش اگزالات ادرار به بیش از mmol/۲۴ hr ۰,۴۶ می تواند نشان دهنده شرایطی همچون هیپراگزالوری ثانویه (سوء جذب چربی)، هیپراگزالوری اولیه (کمبود آنزیم آلانین گلی اگزالات ترانسفراز و گلیسریک دهیدروژناز)

عوامل مداخله گر: هیپراگزالوری ایدیوپاتیک و برداشت بیش از حد ویتامین C و اگزالات رژیمی
افزایش دهنده ها: اسید آسکوربیک، اتیلن گلیکول، مصرف توت فرنگی، گوجه فرنگی، اسفناج، ژلاتین، داروی بیهوشی متیل آکسی فلوران.
کاهش دهنده ها: مصرف نیفیدپین و پیریدوکسین

توضیحات:
۱- ظروف درپوش فلزی برای جمع آوری ادرار مناسب نیستند.
۲- وجود کلسیم ، گلوکز و اسیداگزالواستیک در ادرار در واکنش کالریمتریک تداخل می کند.

[review]

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.