آزمایش لیپوپروتئین (شرایط نمونه گیری،آمادگی بیمار و تفسیر)

لیپوپروتئین یک عامل خطر برای بیماری عروق کرونر قلب و بیاری عروق مغز می باشد.lipoprotein از روش های مختلف می تواند اندازه گیری شود ولی در روشهای مختلف تفاوت زیادی بین نتایج دیده می شود.

برای این منظور در حال حاضر از دو راهکار به صورت گسترده ای استفاده می شود.
1.سنجش های توده ای ایمونوشیمیایی که به صورت LP گزارش می شوند.
2..سنجش های توده ای بر اساس کلسترول که به صورت LP-C گزارش می شوند.

نمونه مورد نظر:سرم
ظرف:لوله لخته
طریقه نگهداری:سرم در 4 درجه به مدت 1 هفته و در حالت منجمد ماهها پایدار می باشد.

محدوده مرجع

مقادیر مرجع ثابت شده ای وجود ندارد ولی به صورت سنتی مقادیر بیشتر از 30 میلی گرم به عنوان خطر بالا محسوب می شود.بعضی محققان بالای 25 را محدوده خطر تشخیص می دهند.

کاربرد:اندازه گیری لیپوپروتئین برای غربالگری عمومی پیشنهاد نمی شود،به هر حال بعضی از محققان برای کسانی که سابقه خانوادگی سکته مغزی دارند این آزمایش را پیشنهاد می کنند.

تداخلات دارویی

مصرف نیاسین،تاموکسیفن،استروئید های آنابولیک ممکن است سبب کاهش سطح لیپوپروتئین شود.

روش اندازه گیری:الایزا،ایمونودیفوژن شعاعی،رادیوایمونواسی،سنجش فلورسانس،ایمونونفلومتری،الکتروایمونودیفوزیون

اطلاعات تکمیلی

در یک مطالعه مقادیر بالای lipoprotein در شرایط پاتولوژیکی همچون پره اکلامپسی،سقط جنین مکرر،شروع نارسایی کلیوی،ترومبوز دهلیز چپ،ترومبوز آمبولی در زمان طفولیت و کودکانی که نقص هورمون رشد نداشته ولی با آن درمان شده اند دیده شده است.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.