آشنایی با انواع خال های پوستی

اكثريت خال ها اكتسابي هستند، به طور طبيعي حدود 80 درصد مردم داراي يك يا چند خال ملانوسيتي هستند. اين خال ها بيشتر در دوران كودكي و بلوغ ايجاد مي شوند و پس از سن 35 سالگي پيدايش خال جديد كمتر ديده مي شود.يك فرد سفيد پوست، به طور طبيعي در سنين متوسط، داراي حدود20 تا 40 عدد خال است كه كاملاً طبيعي هستند.

حدود يك درصد نوزادان، در موقع تولد دچار خال مادرزادی هستند. اين نوع خال ها مي توانند در اندازه هاي كوچك، متوسط و بزرگ باشند. خال هاي بزرگ، قطري بالاتر از 20 سانتيمتر دارند و ممكن است گاهي به اندازه اي بزرگ باشند كه قسمتي يا تمامي تنه يا اندام را دربرگيرند.

اين نوع خال ها در قسمت تحتاني پشت و در ناحيه ران ها ديده مي شوند و 4 تا 6 درصد خطر ايجاد سرطان بدخيم پوست يعني ملانوم در آنها وجود دارد. خال هاي مادرزادي در موقع تولد ممكن است بسيار كمرنگ باشند و به همين دليل مورد توجه واقع نمی شوند.

خال هاي ملانوسيتي مادرزادي كوچك و متوسط معمولاً سرعت رشد كمتري نسبت به سرعت رشد شيرخواران دارند و بنابراين با گذشت زمان كوچك مي شوند. در موقع بلوغ اين خال ها تيره تر شده و موهاي خشن روي آنها رشد مي كنند.

انواع شایع تر خال

خال های جانکشنال که معمولاً قهوه ای، گرد، صاف و شبيه كك و مك هستند.
خال های داخل درمی ملانوسیتی (داخل پوستی) که معمولاً ضایعاتی برجسته، کم رنگ تر و مودار هستند.
خال های ترکیبی که معمولاً برجسته تر از پوست و به رنگ قهوه ای روشن بوده و گاهی مو دارند.

خال های نادرتر

خال هاله دار که هاله ای روشن دور خود دارد. در واقع پوست در این ناحیه (اطراف خال) رنگش را از دست داده است. حاشيه اي از پوست سفيد به پهناي 25 ميليمتر در اطراف دارد و بيشتر در حوالي بلوغ ديده مي شود. محل آن بیشتر در پشت است.

واكنش هاي ايمنولوژيك مي توانند باعث بي رنگ شدن اطراف خال و حتي باعث كنترل و از بين بردن خال شوند. اگر چه اين نوع خال در افراد جوان نيازي به پيگيري ندارد ولي در افراد مسن تر بايستي ملانوم بدخيم را در نظر گرفت و در صورت هر گونه شك بايستي اقدام به نمونه برداري کرد.

خال دیس پلاستیک، شامل خال های بزرگ تر می شود که چند رنگ به صورت مسطح یا برجسته دارد. در اشکال غيرعادي و بدشكل در 2 تا 5 درصد جوانان و بالغين ديده مي شود. اين خال ها، قطري بيش از 5 ميليمتر و حاشيه اي نامنظم دارند و درجاتي از التهاب و تغيير رنگ در آنها ديده مي شود.

اهميت اين خال ها از لحاظ استعداد بيشتر آنها براي تبديل به ملانوم بدخيم است و به مجرد هر گونه تغييري بايد اين خال ها را برداشت.

خال های آبی، برجستگي آبي رنگ با سطح صاف و اندكي برجسته با قطر كمتر از يك سانتيمتر هستندكه شايع ترين محل آن در اندام ها يا كفل و صورت است. يك نوع آن احتمال بدخيمي دارد. اگر از نظر زيبايي مسئله ساز باشد مي توان آن را به وسيله جراحي خارج كرد. اين خال ها بايد به صورت عمقي و تا لايه چربي زير جلدي برداشته شوند تا عود نكنند.

ساير ضايعات رنگي پوست كه ممکن است با خال اشتباه شوند

كك و مك که در اثر تماس با نور خورشيد تيره تر شده و فقط در نواحي كه در معرض آفتاب هستند، مانند صورت و گردن ديده مي شوند.
لكه هاي آفتابي يا لكه هاي سني، لكه هاي قهوه اي روي مچ دست ها، پشت دست ها، ساعد و صورت ظاهر هستند.
ضايعات برجسته زگيلي روي صورت يا تنه
انواع بثورات پوستی به علل عفونی، آلرژی یا مرتبط با آکنه

بيش ترين خطر سرطاني شدن در مورد خال هاي مادرزاي بزرگ با قطر بيشتر از ۲۰ سانتيمتر است.

اگر در خال ها به يکي از علائم زير برخورد کرديد، باید به متخصص مراجعه کنيد:

۱ – عدم تقارن:‌ خال هاي غيرسرطاني معمولاً شکل مدور، گرد يا بيضي شکل دارند. خال های خوش خیم معمولاً متقارنند و نامتقارن بودن در خال هاي سرطاني شايع تر است. اگر یک نیمه خال شبیه نیمة دیگر نباشد یعنی عدم تقارن وجود دارد. اگر خطی فرضی را در نظر بگیرید که از وسط خال بگذرد، دو نیمه خال که در طرفین این خط قرار می گیرند، باید به یکدیگر شبیه باشند. اگر چنین نبود به پزشک مراجعه کنید.

۲ – نامنظم بودن لبة خال: خال های خوش خیم معمولاً لبه های صاف و هموار دارند. دندانه دار بودن لبة خال نيز يکي ديگر از علائم مطرح کنندة سرطان است. اگر حدود و کناره های خال نامشخص یا نامنظم باشد باید توسط پزشک بررسی شوند.

۳- غيريکنواخت بودن رنگ خال: اگر رنگ های متنوعی در یک خال به چشم می خورد باید بررسی شود. وجود سايه روشن هاي رنگ در يک خال که مثلاً قسمتي از خال قهوه اي تيره، سياه و قسمت هاي ديگر قهوه اي روشن، قرمز يا رنگ هاي ديگر باشد، نگران کننده است. خال هایی که رنگ های مختلف داشته و یا اخیراً تغییررنگ داده اند نیز باید توسط پزشک بررسی شوند.

۴ – اندازة خال: خال هاي سرطاني معمولاً بزرگ تر از خال هاي معمولي هستند. ابعاد بالاتر از ۶ ميلي متر يکي از علائم نگران کننده است.

  پيدايش تغييرات در برجستگی خال

تغييرات کاملاً مشخص و سريع در اندازه، شکل و رنگ خال ها و پيدايش علايمي مانند خارش، سوزش، برجسته شدن (سريع)، سفت شدن يا نرم شدن خال، رنگ آبي مايل به سياه،‌ تورم، دلمه، ترشح، خون ريزي و زخم نیز از جهت احتمال وجود ملانوم، نگران کننده است.

افراد باید خال های بدن خود را بشناسند و تغییرات آن را زیر نظر بگیرند تا در صورت پيدايش تغييرات ذکر شده به سرعت متوجه شده و اقدام به درمان کنند. به تغییراتی مانند بزرگ شدن، زخمی شدن یا تغییررنگ یا شکل خال دقت کنید.

ضایعه ای که خارش پیداکرده یا دچار ترشح یا خونریزی شده باید توسط پزشک بررسی شود. افرادي که مبتلا به خال هاي ديس پلاستيک (غيرعادي) و خال هاي مادرزادي با قطر بزرگ تر از ۲۰ سانتي متر هستند یا سابقه ابتلا به سرطان پوست در خانواده دارند، باید دقت و حساسیت بیشتری داشته باشند.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.