آمانتادین (عوارض و فواید دارویی،زمان مصرف و دوز قابل استفاده)

آمانتادین به تنهایی یا همراه با سایر داروهای آنتی کولینرژینک برای درمان بیماری پارکینسون به کارمی رود.در درمان واكنش اكستراپيراميدال دارويي،درمان پاركينسونيسم ايدپواتيك،درمان سكسكة مقاوم/ NMS/ و سندرم محروميت از كوكائين هم به كار مي‌رود.

به علاوه، این داروبه منظور پیشگیری و درمان عفونت های دستگاه تنفسی ناشی از گونه های آنفلوانزا Aنیز استفاده می شود.

طبقه بندي فارماكولوژيك: آمين حلقوي صناعي
طبقه بندي درماني: ضدپاركيسنون، ضدويروس، آنتي كولينرژيك
طبقه بندي مصرف در حاملگي: C
اشكال دارويي:
Cap: 100 mg

مکانیسم اثر آمانتادین

مکانیسم اثر دارو مشخص نیست، اماممکن است با تاثیر برساخت، آزادی سازی یا بازجذب دوپامین و نوراپی نفرین، عملکرد سیستم دوپامینرژیک را تقویت کند. به عنوان ضد ویروس آنفلوزا به نظر می رسد از Uncoating ویروس و آزاداسید نوکلئیک آن بداخل سلول های اپی تلیال تنفسی جلوگیری می کند.

فارماکوکینتیک آمانتادین

آمانتادین از دستگاه گوارش به خوبی جذب می شود و بداخل بزاق و ترشحات بینی انتشار می یابد. دارو از سد خونی- مغزی عبور کرده و بداخل شیر نیز ترشح می گردد. نیمه عمر دارو نزد افراد طبیعی 15-11 ساعت و در حدود 90 درصد آن به تغییر نیافته از ادرار دفع می شود. حداکثر غلظت سرمی طی 4-2 ساعت کسب می گردد.

منع مصرف آمانتادین

این دارو در مبتلایان به صرع، با سابقه اولسرپپتیک و در افراد با نارسایی شدید کلیه و در دوران بارداری و شیر دهی نباید مصرف شود.

عوارض جانبی آمانتادین

بی اشتهایی، تهوع، عصبی شدن، ناتوانی در تمرکز، بی خوابی، گیجی، تشنج، توهمات، گوشه گیری، تاری دید، اختلات گوارشی، آدم طبیعی و بندرت لکوپنی و بثورات جلدی از عوارض جانبی دارو هستند.

تداخلات دارویی آمانتادین

استفاده همزمان این دارو با الکل، داروهای آنتی کولینرژیک، محرک های CAN، کنین، کینیدن و کوتریموکسازول ممکن است به تشدید عوارض جانبی منجر شود.

تداخلات آزمايشگاهي
آمانتادین سبب افزايش سطح گاسترين و كاهش سطح فسفات مي‌شود.

درباره رعشه و لرزش دست بیشتر بخوانید

هشدار ها آمانتادین

1- روی اعمالی که نیاز به دقت و مهار دارند،مثل رانندگی، ممکن است تاثیر بگذارد.
2- در موارد زیر با احتیاط فراوان تجویز شود: نارسایی کبدی یا کلیوی، نارسایی احتقانی قلب، حالات توهم، سالمندی.

مصرف در شيردهي
شيردهي بايد در درمان مصرف اين دارو قطع شود.

اقدامات پرستاري

1. بيمار را از نظر ميزان I& O بررسي نموده، تكرر ادرار و تأخير در شروع دفع ادرار را گزارش كنيد.
2. CHF، گيجي و مرطوب‌سازي پوست را مدنظر قرار دهيد.
3. قبل و در طي درمان الگوهاي دفع روده‌اي را بررسي كنيد.
4. به برافروختگي پوست و حساسيت به نور آفتاب بعد از تجويز آمانتادین توجه شود.
5. وضعيت تنفسي را از نظر تعداد مشخصه ويزينگ و احساس گرفتگي در قفسة سينه بررسي كنيد.
6. قبل از شروع درمان، بيمار را از نظر آلرژي و واكنش به داروها مورد استفاده قرار دهيد.
7. علايم عفونت را گزارش كنيد.

آموزش به بيمار و خانواده

1. به منظور پيشگيري از هيپوتانسيون ارتواستاتيك بيمار را به آرامي تغيير وضعيت دهيد.
2. در مورد جوانب دارو درماني صحبت نماييد، لازم است ديس پنه، افزايش وزن، گيجي، كاهش توجه، ديزوري و تغييرات رفتاري گزارش شوند.
3. در صورتي كه تاري ديد و گيجي ايجاد شد، از انجام فعاليت‌هاي خطرناك بپرهيزيد.
4. آمانتادین را دقيقاً مطابق با دستور پزشك مصرف كنيد. در صورتي كه ناگهاني قطع شود مي‌توان بحران پاركينسون را به وجود آورد. دوز دارو را صورتي كه فراموش شد دو برابر نسازيد و آن را در فاصله‌اي زودتر از 4 ساعت به دوز ديگر دريافت نكنيد. مي‌توان كپسول را باز نمود و همراه با غذا مصرف كرد.
5. از مصرف با الكل اجتناب ورزيد.
درمان بيش از حد دارو:
قطع مصرف دارو، باز كردن راه هوايي، استفاده از اپي نفريت، امينوفيلين، O2 كورتيكواستروئيد وريدي و فيزوستيگمين.

توصیه های دارویی آمانتادین

1- از قطع ناگهانی دارو اجتناب شود.
2- این دارو اثرات ضد پارکینسونی بسیار کمی دارد. تعداد کمی از بیماران از این دارو سود می برند، زیرا نسبت به اثرات آن تحمل حاصل می شود. مزیت دارو این است که تقریباً عاری از عوارض جانبی جدی است.
3- در صورت بروز تصور اقدام به خودکشی فوراً به پزشک مراجعه شود.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.