بی پریدین (روش مصرف،فواید و عوارض دارویی،دوز قابل استفاده)

بی پریدین برای درمان بیماری پارکینسون وعوارض جانبی ناشی از داروهای ضدسایکوز بکار می رود.در این بیماری مقدار یک ماده شیمیایی به نام دوپامین در مغز کاهش می یابد.

افت دوپامین باعث بروز علایم پارکینسونیسم همچون لرزش، سفتی عضلانی و کاهش کنترل عضلانی می گردد. چنین علایمی به دنبال مصرف برخی داروهای روانپزشکی نیز رخ می دهد.

بی پیریدین Biperiden یا Akiniton
طبقه بندی فارماکولوژیک:آنتی کولینرزیک
طبقه بندی درمانی:مهار کننده علائم اکسترا پیرا میدال
طبقه بندی مصرف در بارداری: رده C
اشکال دارویی:
Tablets: 2 mg
Tablet- Extended Release:4 mg
Injection: 5 mg/ml

مکانیسم اثر بی پیریدین

اثر ضد پارکینسون: بی پریدین با انسداد گیرنده های مرکزی کولینرزیک، به ایجاد تعادل در فعالیت کولینرزیک در گانگلیونهای قاعده ای مغز کمک می کند. این دارو ممکن است با مهار برداشت مجدد دوپامین و ذخیره آن در محلهای گیرنده مرکزی، اثرات دوپامینی را نیز طولانی کند.

فارماکوکینیتیک بی پیریدین

جذب:از دستگاه گوارش به خوبی جذب می شود. از راه خوراکی در عرض یک ساعت جذب می شود.
پخش:به خوبی در سرتاسر بدن انتشار می یابد.
متابو لیسم:متابولیسم آن دقیقا مشخص نشده است.
دفع:داروی تغییر نیافته و متابولیتهای آن از طریق ادرار دفع می شود. بعد از مصرف خوراکی، قاعدتا˝ مقدار کمی از دارو به صورت جذب نشده دفع می شود.

موارد مصرف بی پریدین
پارکینسون، واکنش های اکستراپیرامیدال ثانویه به دارو درمانی.

موارد و مقدار مصرف

پارکینسونیسم
mg 2 سه یا چهار بار در روز به صورت خوراکی تجویز می شود و حداکثر دوز روزانه mg16 است.
mg 2 به صورت خوراکی یک تا سه بار در روز استفاده می شود. از طریق داخل عضلانی یا داخل وریدی هم mg2 تزریق می گردد که در صورت نیاز می توان هر نیم ساعت تا بر طرف شدن علائم آنرا تکرار کرد ولی نباید از۴ دوز متوالی در روز بیشتر شود.

موارد منع مصرف و احتیاط

در صورت حساسیت به دارو، گلوکوم به ویژه گلوکوم با زاویه بسته، انسداد روده، زخم گوارشی، هیپرتروفی پروستات، تنگی پیشابراه، آشالازی، میاستنی گراو و مگاکولون منع مصرف دارد.

مصرف بی پریدین در بارداری و شیردهی

در گروه C حاملگی قرار دارد. در دوران شیردهی تنها در صورت لزوم تجویز شود.

تداخل دارویی

●مصرف همزمان آنتی اسیدها و ضد اسهالها با بی پریدین ممکن است جذب بی پریدین را کاهش دهد. بنابراین بی پریدین باید
حداقل یک ساعت قبل از این داروها مصرف شود.
● فراورده های حاوی الکل و سایر داروهای مضعف CNS اثر تسکین بخش بی پریدین را افزایش می دهد.
●مصرف همزمان با آمانتادین، ممکن است عوارض آنتی کولینرژیک بی پریدین، مانند اغتشاش شعور و توهم را تشدید کند. مقدار مصرف بی پریدین قبل از مصرف آمانتادین باید کاهش یابد.
● مصرف همزمان با هالوپريدول و فنوتيازينها ممكن است اثر ضد سايكوز اين داروها را احتمالا با آنتاگونيسم مستقيم در CNS كاهش دهد.مصرف همزمان با فنوتيازينها خطر بروز عوارض آنتي كولينرژيك را افزايش مي دهد.

درباره آمانتادین نیز بخوانید

عوارض جانبی بی پریدین

اعصاب مرکزی:سردرد، از دست رفتن حس جهت یابی، سرخوشی موقت، بی قراری، خواب آلودگی، اغتشاش شعور و هیجان،
سرگیجه،سایکوز گذرا،آشفتگی،رفتار غیر طبیعی
قلبی- عروقی: هیپوتانسیون، تاکی کاردی، آریتمی
چشم:تاری دید،افزایش فشار داخل کره چشم
دستگاه گوارش:یبوست، خشکی دهان، تهوع، استفراغ، سوزش در ناحیه سر دل، اتساع شکم
ادراری- تناسلی:احتباس ادرار

موارد منع مصرف بی پریدین

هیپرتروفی خوش خیم پروستات ، دیس ریتمی های قلبی ، گلوکوم با زاویه باز، مگاکلون و انسداد روده.

موارد احتیاط
در موارد هيپر پلازي پروستات، آريتمي و تشنج و در بیماران سالخورده با احتیاط مصرف شود.

مسموميت و درمان بی پریدین

تظاهرات :تحريك مركزي و به دنبال آن افسردگي و عائم سايكوز، مانند از دست رفتن حس جهت يابي ، اغتشاش شعور، توهم، آشفتگي، اضطراب ، بي قراري.

اثرات محيطي مصرف بيش از حد بی پریدین عبارتند از:گشادي و ثابت ماندن مردمك چشم، تاري ديد،خشكي و برافروختگي پوست، خشكي سطوح مخاطي، اشكال در بلع، كاهش يا حذف صداهاي روده، احتباس ادرار، افزايش غير طبيعي حرارت بدن، سردرد، تاكيكاردي، زيادي فشارخون و افزايش سرعت تنفس.

درمان: در صورت نياز ، عمدتا˝ انجام اقدامات حمايتي و علامتي است.راه تنفسي بيمار بايد باز باشد. در صورت هوشيار بودن بيمار، با واداشتن او به استفراغ(يا شستشوي معده) و بعد از آن با ذغال فعال و مسهل نمكي، مي توان از جذب بيشتر شكل خوراكي دارو جلوگيري كرد.

در موارد شديد، مي توان فيزوستگمين را براي خنثي كردن اثرات ضد موسكاريني بي پريدين به كار برد.تامين مايعات بدن براي درمان شوك لازم است.

ديازپام براي كنترل علائم سايكوز و قطره چشمي پيلوكارپين براتي كاهش گشادي مردمك چشم مصرف مي شوند.در صورت احتباس ادرار ، ممكن است سوند گذاري شود.

ملاحظات پرستاري بی پریدین

1- در صورت مصرف تزريقي دارو، بيمار بايد در حالت خوابيده به پشت نگه داشته شود.مصرف تزريقي بي پريدين ممكن
است موجب افت فشار خون وضعيتي كذرا و اشكال در حفظ تعادل شود.
2- مصرف تزريقي بي پريدين بايد به آهستگي صورت گيرد.
3- بي پريدين ممكن است موجب سرگيجه شود ، در اين صورت بيمار هنگام راه رفتن احتياج به كمك خواخد داشت.
4- در بيماران مبتلا به پاركينسونيسم شديد، در صورت مصرف دارو براي تسكين اسپاسم، ممكن است لرزش افزايش يابد.
5- بی پریدین ممكن است باعث توهم و يا گيجي (عموما در دوزهاي بالا) و سايكوز توكسيك در بيماراني كه اختلال رواني دارند شود. بعلت ضعف CNS كارهايي كه به هوشياري كامل احتياج دارند انجام نشود.
6- در بيماران با مشكلات قلبي عروقي مانند تاكيكاردي،آريتمي،افزايش و يا كاهش فشارخون،گلوكوم با زاويه باز،هيپرتيروئيدي، زخم معده، هيپر پلازي پروستات و يا احتباس ادرار و سابقه تشنج با احتياط مصرف شود.
7- مصرف اين دارو در كودكان توصيه نمي شود.
8- بي پريدين ممكن است در شير مادر ترشح شود و موجب بروز مسموميت در نوزاد شود. اين دارو ممكن است توليد شير را نيز كاهش دهد

توصیه ها

قرص خوراکی بی پریدن را همراه غذا استفاده کنید.
تزریق وریدی باید بسیار آهسته بوده و هنگام تزریق بیمار به صورت درازکش باشد. ممکن است به صورت موقت بیمار دچار افت فشار خون و سرگیجه شود.
به مرور زمان ممکن است نسبت به دارو تحمل ایجاد شود و نیاز به افزایش دوز باشد.
بی پریدین علائم اختلالات حرکتی دیررس را بهبود نمی بخشد.
به دلیل خواب آلودگی و تاری دید بیمار باید هنگام رانندگی احتیاط کند.
خشکی دهان ایجاد شده در اثر مصرف این دارو را می توان توسط استفاده از نوشیدنی های خنک،
آب نبات و قطعات یخ برطرف کرد.

شرایط نگهداری
در جای خشک و خنک نگهداری شود.

نظرات بسته شده است.