تری فلئوپرازین (روش مصرف،خطرات و عوارض،کاربرد دارویی)

تری فلئوپرازین از داروهایی است که بر روی سیستم عصبی اثر می گذارد و در درمان برخی اختلالات اعصاب مانند شیزوفرنی، اختلالات رفتاری و… تجویز می گردد.

‎در بعضی مواقع این دارو به عنوان آرامبخش در مواقع اضطراب، بی قراری یا شکاک شدن نسبت به دیگران و حملات افسردگی حاد تجویز می گردد. این دارو به یک دسته دارویی تعلق دارد به نام فنوتیازین ها.

اسم تجاري: اسكازينا
طبقه بندي فارماكولوژيك: فنوتيازين،مشتق پيپرازين
طبقه بندي درماني: ضد سايكوز، ضد استفراغ
طبقه بندي مصرف در بارداري: رده C

اشكال دارويي
Tablet: 1,2,5,10 mg
Injection:1mg/ml

‎پیش از شروع مصرف تری فلئوپرازین

‎در صورت سابقه ی حساسیت به تری فلئوپرازین یا داروهای مشابه آن مانند کلرپرومازین، تیوریدازین، پرفنازین، فلوفنازین و یا هرداروی دیگر حتما پزشک خود را مطلع نمایید.

‎در صورت سابقه یا ابتلا به افسردگی شدید، بیماری خونی، بیماری مرتبط با سرکوب مغز استخوان، بیماری عروقی، ضربان نامنظم قلبی، افت فشار خون شدید، آنژین قلبی، فشار بالای چشم (گلوکوم)، تشنج، دیابت نوع دو، کلسترول بالا حتما به پزشک خود بگویید.

‎در صورت بارداری، شیردهی یا قصد بارداری پزشک خود را مطلع نمایید.

‎مصرف تری فلئوپرازین برای افراد مبتلا به اختلالات کبدی، مناسب نیست لذا قبل از شروع مصرف آزمایشات بالینی تجویز شده توسط پزشک را انجام دهید تا از مناسب بودن وضعیت کبدی و خونی شما برای شروع این دارو اطمینان حاصل شود.

‎در صورتی که در خانواده نزدیکتان سابقه ی بیماری های مرتبط به انعقاد خون و تشکیل لخته های خونی وجود دارد به پزشک خود اطلاع دهید.

‎در صورتی که از فرآورده های الکلی یا دخانیات استفاده می نمایید حتما پزشک خود را مطلع نمایید.

‏لیست کاملی از کلیه داروها (حتی داروهای بدون نسخه)، مکمل ها و فرآورده های گیاهی مصرفی خود را در اختیار پزشک یا داروسازتان قرار دهید تا از بروز تداخلات دارویی جدی که ممکن است با مصرف همزمان این دارو با سایر داروها ایجاد شود، جلوگیری گردد.

‎-مصرف همزمان این دارو با داروهای حاوی نیترات (مانند نیتروگلیسیرین) احتمال افت شدید فشار خون را افزایش می دهد.

‎مصرف همزمان این دارو با سایر داروهای تضعیف کننده ی اعصاب، اثر تضعیف کنندگی این دارو ها را تشدید می نماید لذا پیش از شروع مصرف هرگونه داروی آرامبخش حتما با پزشک خود مشورت نمایید.

‎نحوه صحیح مصرف تری فلئوپرازین

‏دارو را کاملا طبق دستور پزشک به مقدار گفته شده و در فاصله زمانی های مشخص شده مصرف نمایید و تا زمانی که پزشک توصیه نموده است مصرف دارو را ادامه دهید.

‎مصرف این دارو همراه با شربت ها و داروهای ضد اسید معده، می تواند منجر به کاهش جذب این دارو شود و در صورت نیاز به مصرف همزمان آن ها حداقل بین مصرف این دارو و داروهای ضد اسید دو ساعت فاصله لازم است.

در صورت عدم توانایی بلع قرص، می توانید تری فلئوپرازین آن را خرد کنید و در آب یا سایر مایعات فاقد کافئین حل نمایید.

بیشتر بخوانید:غذاهای تقویت کننده مغز

‎فرم تزریقی این دارو تنها در مرکز درمانی یا تحت نظر پزشک مصرف شود.

‎قطع ناگهانی این دارو می تواند عوارض جدی و آزار دهنده ای در بر داشته باشد به همین خاطر قطع دارو تنها باید زیر نظر پزشک و به صورت تدریجی انجام شود.

‎در صورت فراموشی یک نوبت مصرف این دارو، به محض یادآوری آن را مصرف نمایید اما اگر این دارو بیشتر از دو نوبت در روز برای شما تجویز شده است، در صورت فراموشی یک نوبت دارو، حداکثر تا یک ساعت پس از موعد مقرر شده می توانید آن را مصرف نمایید در غیر این صورت، نوبت فراموش شده را مصرف نکنید و نوبت بعدی را طبق برنامه ی سابق مصرف نمایید و از دو برابر نمودن مقدار دارو در یک نوبت جدا خودداری نمایید.

‎پاسخ درمانی به تری فلئوپرازین معمولا پس از ۲ تا ۳ هفته پس از شروع درمان مشاهده می گردد. لذا تا زمانی که دارو اثر نماید، صبور باشید و مصرف منظم آن را تحت نظر پزشک خود ادامه دهید.

توصیه های مصرف تری فلوئوپرازین

‏ممکن است در زمان مصرف این دارو احساس گرما یا سرمای ناگهانی کنید و تعریق بدنتان افزایش یابد. لذا در زمان هایی که دمای هوا خیلی بالا یا خیلی پایین است (هوای سرد یا گرم شدید) بیشتر مراقب خود باشید و تا جای ممکن در معرض هوای گرم خیلی شدید قرار نگیرید.

‏در مدت مصرف این دارو، از مصرف فرآورده های الکلی خودداری نمایید. مصرف همزمان این دارو همراه با فرآورده های الکلی، اثر خواب آوری و گیجی این دارو را تا حد زیاد و خطرناکی می تواند افزایش دهد.

‎در صورت مصرف غیر عمد دارو بیش از مقدار تجویز شده سریعا به یک مرکز درمانی یا پزشک خود مراجعه نمایید و بسته ی داروها را همراه تان ببرید. از علائم مسمومیت با این دارو می توان به مشکل در حرکت، افت فشار خون، گیجی و عدم تعادل اشاره کرد.

‎عوارض مهم تری فلئوپرازین

‏افت فشار خون وضعیتی و سرگیجه ناشی از آن در زمان مصرف این دارو شایع می باشد.
‏‎برای کاهش احتمال وقوع آن، از تغییر وضعیت ناگهانی بپرهیزید. (بطور مثال از حالت دراز کش ابتدا به حالت نشسته تغییر وضعیت دهید و پس از چند ثانیه به آرامی بلند شوید.)

در صورت بروز علائمی مانند گلودرد، تب، خونریزی یا کبودی غیر معمول در نقاط بدن، لکه های پوستی قرمز، ضعف، لرزش، تغییر رنگ ادرار به رنگ تیره و درد و تکرر در دفع آن، زردی پوست یا چشم، اختلال در بینایی و روشن شدن مدفوع، حتما به پزشک خود مراجعه نمایید.

در صورت گرفتگی عضلات گردن و یا بیرون زدگی زبان، حرکت غیر عادی لب ها، چشم، صورت و… حتما به پزشک خود مراجعه نمایید.

خشکی دهان ناشی از تری فلئوپرازین با مصرف آدامس و آبنبات های بدون قند برطرف می شود.

در صورت بروز یبوست یا اسهال در مدت درمان با این دارو، مایعات به مقدار کافی مصرف نمایید و در صورتی که ادامه دار شد، به پزشک خود مراجعه نمایید.

در مدت درمان با این دارو، حساسیت بدن شما به نور بیشتر خواهد شد لذا از تماس با نور مستقیم خورشید تا جای ممکن خودداری نمایید و از فرآورده های ضد آفتاب و عینک دودی استفاده کنید.

این دارو خواب آور می باشد لذا تا زمانی که اثر دارو کاملا برطرف نشده، از رانندگی و کار با وسایلی که نیاز به احتیاط دارند، خودداری نمایید.

مسدود كننده گيرنده دوپامين در مغز است كه ار قوي اكستراپيراميدال دارد.اين دارو اثر ضد استفراغ بالايي دارد، ولي اثرات ضعيف آنتي كلينرژيكي و آرام بخشي در مصرف آن ديده مي شود.اغلب در اختلالات رواني و اضطراب (غير سايكوتيك) استفاده مي شود.

تری فلئوپرازین داراي قدرت زياد با كم ترين اثر سداتيو مي باشد.

تداخل دارويي تری فلئوپرازین

مصرف همزمان با ليتيم ممكن است موجب بروز مسموميت شديد نورولوژيك همراه با سندرم شبه آنسفاليت و كاهش پاسخ درماني به تري فلئو پرازين شود.

نمكهاي آلمينيوم جذب گوارشي تري فلئو پرازين را افزايش و اثرات درماني آن را كاهش مي دهند.1 ساعت قبل يا دو ساعت بعد از نمكهاي آلومينيوم مصرف شود.

باربيتوراتها و ليتيم مي توانند اثر فنوتيازين را كم كنند.

كافئين و سيگار كشيدن اثرات دارو را كم مي كند.

قرار گرفتن در معرض نور خورشيد ، ريسك ايجاد واكنشهاي حساسيت به نور را بيشتر مي كند.

استفاده توام با الكل باعث افزايش دپرسيون CNS بويژه مهارتهاي سايكوموتور مي شود.

ملاحظات پرستاري تری فلئوپرازین

1- تزريق عضلاني دارو بايد به طور عميق در يك چهارم فوقاني خارجي عضله سريني انجام شود.
2- فشار خون بيمار قبل و بعد از تزريق پيگيري شود.
3- شكل مايع اين دارو ممكن است پس از تماس با پوست موجب بروز بثورات پوستي شود.
4- دارو ممكن است رنگ ادرار را به صورتي تا قهوه اي و رنگ پوست را به خاكستري تا آبي تغيير دهد.
5- دوز تری فلئوپرازین به آهستگي كاسته شود.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.