ایمی پنم (نحوه مصرف،خطرات و عوارض،فواید)

ایمی پنم یک کاباپنم آنتی باکتریال بتالاکتام است که با پنی سیلین در غیر اشباع بودن ۵ آمین حلقۀ غشایی که به جای اتم گوگرد حاوی کربن می باشد تفاوت دارد. از آنجا که این دارو توسط آنزیم دهیدروپپتیداز I در کلیه متابولیزه می شود همیشه همراه با سیلاستاتین تجویز می شود که یک مهار کننده آنزیم است و این امر باعث افزایش غلظت های ادراری فرم فعال دارو می شود و در مطالعات حیوانی مشاهده شده است که در تجویز دوزهای زیاد ایمی پنم از ایجاد نفروتوکسیستی جلوگیری می کند.
ایمی پنم جهت درمان عفونت هایی مثل عفونت های افراد مبتلا به نقص ایمنی (همراه با نوتروپنی)، عفونت های داخل شکمی، عفونت های استخوان و مفاصل، عفونت های پوست و بافت نرم، عفونت های راه ادراری و راه صفراوی، پنومونی اکتسابی بیمارستانی وسپتی سمی کاربرد دارد.

هم چنین ممکن است از آن در درمان گوناره آ و به عنوان پروفیلاکسی در عفونت های ناشی از جراحی استفاده شود.
فراورده های تجاری حاوی ایمی پنم و سیلاستاتین به صورت نمک سدیم و با نسبت یک به یک می باشند. دوزهای تجویزی این ترکیب دارویی بر اساس مقدار ایمی پنم آنهیدروس بیان می شوند. ایمی پنم به صورت انفوزیون داخل وریدی و یا تزریق داخل عضلانی عمیق تجویز می شود.

هنگام تجویز داخل وریدی، دوزهای ۲۵۰ یا ۵۰۰ میلی گرمی طی ۲۰ تا ۳۰ دقیقه به طریق انفوزیون داده می شوند و دوزهای ۷۵۰ میلی گرمی تا یک گرمی طی ۴۰ تا ۶۰ دقیقه. دوز معمول داخل وریدی در بالغین و در کودکان بالای ۴۰ کیلوگرم یک تا دو گرم در روز در دوزهای تقسیم شده و هر ۶ تا ۸ ساعت می باشد که به شدت عفونت بستگی دارد و در عفونت های تهدید کننده حیات دوزهایی تا حداکثر ۴ گرم یا ۵۰ میلی گرم/ کیلوگرم تجویز می گردد.
در مورد کودکان ۳ ماهه و یا بزرگتر و با وزن کمتراز ۴۰ کیلوگرم هر ۶ ساعت دوز ۱۵ تا ۲۰ میلی گرم بر کیلوگرم به صورت انفوزیون داخل وریدی تجویز می شود و دوز کلی روزانه نباید از ۲ گرم تجاوز کند.

در کودکان مبتلا به عفونت متوسط Pseudomonas aeruginosa دوزهای بالاتری تا حد ۴ گرم در روز داده می شود و در کودکان بزرگتر و مبتلا به سیستیک فیبروزیز دوزهایی تا حد ۹۰ میلی گرم بر کیلوگرم به صورت روزانه داده می شود.

در مورد نوزادان و اطفال کمتر از ۳ ماه دوزهای زیر تجویز می شود: از ۴ هفته تا ۳ ماه ۲۵ میلی گرم بر کیلوگرم هر ۶ ساعت، از یک تا ۴ هفته ۲۵ میلی گرم بر کیلوگرم هر ۸ ساعت و زیر یک هفتگی ۲۵ میلی گرم بر کیلوگرم هر ۱۲ ساعت تجویز می شود.
جهت پروفیلاکسی عفونت های جراحی، ایمی پنم با دوز یک گرم به صورت داخل وریدی در زمان ایجاد بیهوشی داده می شود که با یک گرم دیگر از این دارو در ۳ ساعت بعد پیگیری می شود و دوزهای اضافی ۵۰۰ میلی گرمی ۸ و ۱۶ ساعت بعد در صورت لزوم به کار می روند. در بالغین مبتلا به عفونت های ملایم تا متوسط ایمی پنم در دوزهای ۵۰۰ یا ۷۵۰ میلی گرمی هر ۱۲ ساعت به طریقه داخل عضلانی تجویز می گردد.

مکانیسم اثر
سیلاستاتین به عنوان مهارکننده آنزیم دهیدروپپتیداز در کلیه سبب مهار متابولیسم کلیوی ایمی پنم و تولید متابولیت های نفروتوکسیک و غیر فعال می شود. این دارو فی نفسه فاقد فعالیت آنتی باکتریال بوده و نیز تاثیری روی اثرات آنتی باکتریال ایمی پنم ندارد.
ملح سدیم این دارو همراه با آنتی بیوتیک ایمی پنم تجویز شده و سبب مهار متابولیسم کلیوی ایمی پنم و تولید متابولیت های نفروتوکسیک و غیر فعال می شود و در نتیجه غلظت ادراری بالا و مطلوبی از ایمی پنم حاصل می شود.

عوارض جانبی ایمی پنم

این دارو همیشه همراه با مهارکننده آنزیمی سیلاستاتین تجویز می شود و بنابراین تجارب بالینی حاصل مرتبط با ترکیب هر دو است و عوارض جانبی ناشی از ترکیب این دو دارو همانند عوارض ناشی از دیگر بتا لاکتام ها می باشد. واکنش های افزایش حساسیت مثل راش های پوستی، کهیر، ائوزینوفیلی، تب و ندرتاً آنافیلاکسی می توانند رخ دهند. آثار گوارشی مثل حالت تهوع و استفراغ، اسهال، بی رنگ شدن دندان ها و زبان و تغییر در حس چشایی می توانند ایجاد شوند. مواردی از افزایش در مقادیر آنزیم های کبدی و اختلال در پارامترهای خونی مثل تست combs مثبت مشاهده شده است. متعاقب تزریق واکنش های موضعی مثل درد و یا ترومبوفلبیت می توانند رخ دهند. متعاقب مصرف imipenem-cilastatin تشنج رخ داده است مخصوصاً در بیماران دارای سابقه یک ضایعه سیستم عصبی مرکزی و یا عملکرد ضعیف کلیوی اما گاهی هم در افرادی که فاقد فاکتورهای مستعد کننده بوده اند و با دوزهای توصیه شده تشنج رخ داده است. سیلاستاتین مانع از ایجاد نفروتوکسیستی دیده شده در مصرف مقادیر زیاد imipenem در مطالعات حیوانی شده است. در کودکان یک تغییر رنگ در ادرار به سمت قرمز که ضرری هم ندارد مشاهده شده است.

پیشگیری از عوارض جانبی
ایمی پنم-سیلاستاتین را نباید در مورد بیمارانی که معلوم شده است به آن حساسیت دارند تجویز شود و در مورد بیماران حساس به پنی سیلین، سفالوسپورین ها و دیگر بتالاکتام ها به علت وجود احتمال بروز واکنش های افزایش حساسیت متقاطع، تجویز این دارو باید با احتیاط صورت گیرد. در بیماران مبتلا به اختلالات کلیوی باید با احتیاط تجویز شود و دوز تجویزی به طور متناسب کاهش یابد. در بیماران مبتلا به اختلالات سیستم عصبی مرکزی مثل صرع مراقبت ویژه مورد نیاز است.

ایمی پنم عمل ضد میکروبی خود را با مهار سنتز دیواره سلولی انواع باکتریهای گرم مثبت و گرم منفی از طریق اتصال به پروتئین های متصل شونده به پروتئین (PBPs) انجام می دهد.مکانیسم اثر شبیه پنی سیلین هاست.

فارماکودینامیک
ایمی پنم یک آنتی بیوتیک بتالاکتام اززیرگروه کارباپنم ها می باشد. ایمی پنم دارای طیف اثر وسیعی در برابر باکتریهای گرم مثبت و گرم منفی هوازی و بی هوازی می باشد.اهمیت ویژه ایمی پنم در اثر آن بر روی پسدوموناس اروژینوزا و گونه های انتروکوکوس می باشد. ایمی پنم سریعا توسط آنزیم دهیدروپپتیداز کلیوی تجزیه می شود در نتیجه برای جلوگیری از این غیرفعالسازی همیشه همراه سیلاستاتین تجویز می شود.

فارماکوکینتیک
ایمی پنم بطور موثر از دستگاه گوارش جذب نمی شود از این رو بصورت تزریقی مورد استفاده قرار می گیرد.۲۰% به پروتئینهای پلاسما متصل می شود.متابولیسم دارو کلیوی است و نیمه عمر آن یک ساعت می باشد.

هشدارها
۱-واکنشهای ازدیادحساسیت ( آنافیلاکتیک) جدی و کشنده پس از مصرف بتالاکتام ها از جمله ایمی پنم ممکن است رخ بدهد.
۲-تشنج و دیگر عوارض سیستم عصبی مرکزی از جمله احساس گیجی و فعالیت میوکلونیک( تشنج ماهیچه ای، تیک عصبی) ممکن است در مصرف ایمی پنم رخ دهد.
۳-کولیت پسدوممبرانس عارضه شایع در آنتی بیوتیک ها از جمله ایمی پنم می باشد. که ممکن است در مواردی کشنده هم باشد.در صورت وقوع این عارضه فورا پزشک خود را مطلع نمایید.

نکات قابل توصیه
۱- ایمی پنم یک داروی ضد باکتری می باشد و برای درمان عفونت های باکتریال بکار می رود و نباید برای عفونت های ویروسی استفاده شود.
۲-ایمی پنم باید کاملا طبق دستور پزشک متخصص مصرف شود.
۳-در حین مصرف طولانی مدت ایمی پنم آزمایشهای دوره ای ارزیابی عملکرد کلیه و کبد و آزمایش شمارش سلولهای خونی تام انجام شود.

مقدار مصرف
برای وجود باکتری در خون(باکترمیا):بزرگسالان:۵۰۰ mg وریدی هر ۶ ساعت یا ۱ g وریدی هر ۶ تا ۸ ساعت ( مبنی بر محتوای ایمی پنم ) ، وابسته به طبیعت و شدت عفونت.کودکان:بدون عفونت سیستم عصبی مرکزی ( مبنی بر محتوای ایمی پنم ) :-زیر۷ روز: زیر ۱٫۵ کیلوگرم:۲۰ تا ۲۵ mg/kg وریدی هر ۱۲ ساعت ،-زیر ۷ روز : ۱٫۵ کیلوگرم و بیشتر:۲۵ mg/kg وریدی هر ۱۲ ساعت ،-۱ تا ۴ هفته: زیر ۱٫۲۰۰ کیلوگرم:۲۵ mg/kg وریدی هر ۱۲ ساعت،-۱ تا ۴ هفته : ۱٫۲۰۰ و بیشتر: ۲۵ mg/kg وریدی هر ۸ ساعت،-۴ هفته تا ۳ ماه : ۲۵ mg/kg وریدی هر ۶ ساعت ، ۳ ماه و بیشتر: ۱۵ تا ۲۵ mg/kg وریدی هر ۶ ساعت.

دارو های مشابه
مروپنم

تداخلات دارویی
گانسیکلویر , والگانسیکلویر , سیکلوسپورین

موارد مصرف دارو
عفونت های باکتریایی , عفونت دستگاه ادراری , عفونت داخل شکمی , عفونت های پوست و ساختار پوست , وجود عفونت در خون ناشی از باکتری , عفونت های استخوان و مفاصل

موارد منع مصرف دارو
ازدیادحساسیت به دارو و ترکیبات آن

عوارض جانبی دارو
واکنش های محل تزریق , تهوع , اسهال , استفراغ , بثورات جلدی , تب , کاهش فشارخون , تشنج , گیجی , خارش شدید , کهیر , حالت خواب آلودگی

نظرات بسته شده است.