روان‌ پریشی پس از زایمان (علت و نشانه ها،روشهای درمانی)

روان‌پریشی پس از زایمان، یک اختلال نادر اما جدی است که احتمال دارد پس از زایمان رخ دهد. مشخصه ی اصلی ‌آن از دست دادن ارتباط با واقعیت است. روان‌پریشی پس از زایمان را باید یک مورد اورژانسی در نظر گرفت. به دلیل خطر بالای اقدام به خودکشی و یا کشتن نوزاد، نیاز به بستری شدن وجود دارد تا مادر و نوزاد ایمن باقی بمانند.

روان‌پریشی پس از زایمان به طور ناگهانی بروز پیدا می‌کند. این اختلال عموماً در دو هفته‌ی اول و حتی گاهی اوقات طی 48 ساعت پس از زایمان ظهور می یابد. دلیل این اختلال به درستی روشن نیست اما شواهدی دال بر نقش ژنتیک و در بروز این اختلال به دست آمده است .

علائم روان‌پریشی پس از زایمان

توهم (دیدن چیزهای غیرواقعی و یا شنیدن صداهایی که در واقع وجود ندارد)
خیالات هذیانی، تفکرات بدبینانه یا غیرمنطقی: (مثلاً مادر ممکن است فکر کند دیگران قصد آسیب زدن به او را دارند و در غذای او سم ریخته می شود ) .
آشفتگی شدید و اضطراب
افکار خودکشی و یا اقدام در جهت آن
احساس سردرگمی، عدم تعلق و گم‌گشتگی
چرخش های خلقی سریع ( فرد در طول مدت کوتاهی شاد ، بی خیال ، مضطرب،غمگین یا بی قرار می شود.)
رفتار عجیب و غیرعادی
ناتوانی یا امتناع از خوردن و خوابیدن
داشتن افکاری درجهت صدمه زدن یا کشتن نوزاد

چه باید کرد؟

ممکن است خود مادران بسیاری از علایم شان را گزارش ندهند. بسیاری از آن ها از ترس برچسب خوردن، علایم شان را پنهان می کنند. به همین دلیل، اطرافیان و به ویژه همسران زنانی که به تازگی زایمان کرده اند، باید در مورد علایم و حالات رفتاری مادر هوشیار باشند و تغییرات رفتار یا خلق را به دقت زیر نظر بگیرند.

شاید مادران در باره توهم یا افکار خودکشی یا نوزاد کُشی شان صحبتی نکنند اما حالاتی مانند آشفتگی، سرگشتگی یا رفتارهای غیر عادی آن ها و تغییرات خلق و روحیه شان با کمی دقت قابل شناسایی است. در این صورت بهتر است اطرافیان با مادر صحبت کنند و او را هرچه سریع تر نزد روانپزشک ببرند.

درباره افسردگی در زنان بیشتر بخوانید

اگر به وجود چنین علایمی در خانمی که به تازگی زایمان کرده ، مشکوک شده اید ، هیچ گاه مادر را با نوزاد تنها نگذارید . همواره باید دورادور مراقب او و نوزادش باشید.

با این حال نباید عمداً مادر را از نوزاد جدا کرد یا مانع شیردهی مادر به نوزاد شد . تنها کافی است که یک نفر ( مانند همسر فرد مبتلا ) دورادور مراقب او باشد. حتی چند دقیقه نیز نباید مادر و نوزاد تنها بمانند.

همان گونه که در ابتدای مقاله نیز ذکر شد، بستری شدن مادر جزو ضروریات این اختلال است . طول دوره درمان و بهبودی در صورت بستری شدن ، غالباً کوتاه (بین دو هفته تا یک ماه ) است . عدم وجود سابقه ی بیماری روانی در مادر و نیز حمایت خانواده ( به ویژه همسر)، می تواند فرایند بهبودی را تسریع کند.

منبع

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.